துறையின் மாற்றம்: Mining-லிருந்து Processing & Manufacturing நோக்கி!
Global Cleantech Expo-Odisha 2026-ல் NETRA வெளியிட்ட அறிக்கையின்படி, ஒடிசாவின் Critical Minerals துறை வரும் 2032-ஆம் ஆண்டுக்குள் $8 பில்லியன் (2025-ல்) என்ற நிலையில் இருந்து $18 முதல் $20 பில்லியன் வரை வளரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இதன் முக்கிய அம்சம், மாநிலத்தின் கனிமப் பிரித்தெடுத்தல் (mining) பங்கு 40% லிருந்து 50% ஆக உயரும்போதும், Processing பங்கு 10% லிருந்து 40% ஆகவும், Manufacturing பங்கு 5% லிருந்து 30% ஆகவும் கணிசமாக அதிகரிக்கும். இந்த மாற்றத்திற்கு மாநில அரசின் கொள்கை முடிவுகளும், பல பெரிய கம்பெனிகளின் முதலீடுகளும்தான் காரணம். ஒடிசா மாநிலம் லித்தியம், கிராஃபைட், வெனடியம், கோபால்ட் உள்ளிட்ட 30-க்கும் மேற்பட்ட Critical Minerals-ன் இருப்பைக் கொண்டுள்ளது. இதன் மூலம் இந்தியாவின் Clean Energy இலக்குகளுக்கு இது ஒரு முக்கிய மையமாக உருவாகிறது.
முதலீட்டை ஈர்க்கும் மாநிலமும், அரசு திட்டங்களும்!
இந்த வளர்ச்சி இலக்கை அடைய, Tata Power, Himadri Speciality Chemicals, Hindalco, Luminous உள்ளிட்ட 10-க்கும் மேற்பட்ட பெரிய தொழில்துறை நிறுவனங்கள் ஒடிசாவில் முதலீடு செய்ய உறுதியளித்துள்ளன. மாநில அரசின் '5J' (Jal, Jungle, Jami, Jiba Jantu, Jana Sadharan) பார்வை, நீடித்த வளர்ச்சி மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பை வலியுறுத்துகிறது. மேலும், National Mineral Policy 2019, National Critical Minerals Mission (NCMM) போன்ற மத்திய அரசின் திட்டங்களும் இந்த துறைக்கு வலு சேர்கின்றன.
சந்தை தேவையும், நிறுவனங்களின் பங்களிப்பும்!
மின்சார வாகனங்கள் (EV) மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் தொழில்நுட்பங்களின் (Renewable Energy Technologies) பெருக்கத்தால் Critical Minerals-க்கான உலகளாவிய தேவை அதிகரித்து வருகிறது. லித்தியம்-அயன் பேட்டரிகளுக்கான தேவை 2025 முதல் 2035 வரை ஆண்டுக்கு 10.6% அதிகரிக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. Tata Power, Hindalco போன்ற நிறுவனங்கள் இந்த துறையில் கணிசமான சந்தை மதிப்பைக் கொண்டுள்ளன. வரும் 2030-க்குள் இந்த கனிமங்களுக்கான தேவை தற்போதைய அளவை விட இரண்டு மடங்காகவும், Clean Energy இலக்குகளை அடைய இன்னும் மூன்று மடங்காகவும் உயரக்கூடும்.
சவால்களும், இடர்பாடுகளும்!
பல வளங்கள் இருந்தபோதிலும், இந்தியா தனது Critical Minerals தேவையில் சுமார் 95% -ஐ இறக்குமதியை நம்பியுள்ளது. குறிப்பாக லித்தியம், கோபால்ட், நிக்கல் போன்ற கனிமங்களுக்கு 100% இறக்குமதி சார்ந்தே உள்ளது. இதில் சீனா-வின் ஆதிக்கம் ஒரு பெரிய புவிசார் அரசியல் (Geopolitical) இடர்பாடாக உள்ளது. இந்தியாவின் கனிமப் பிரித்தெடுத்தல் (exploration) பட்ஜெட் உலகளவில் 1.3% மட்டுமே. கனடா (24%), ஆஸ்திரேலியா (20%) போன்ற நாடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது இது மிகவும் குறைவு. அதிக முதலீட்டுச் செலவு, நீண்ட கால திட்டமிடல், நிதிப் பற்றாக்குறை போன்றவையும் ஒரு சவாலாக உள்ளன. வரலாற்று ரீதியாக, நியம்கிரி மலைப் பகுதி பிரச்சினை போன்ற சமூக எதிர்ப்புகளும் ஒரு முக்கிய காரணியாக இருந்துள்ளன.
எதிர்கால நோக்கு: தன்னிறைவை நோக்கிய பயணம்!
கொள்கை ஆதரவு மற்றும் வளர்ந்து வரும் உலகளாவிய தேவையால், ஒடிசாவின் Critical Minerals துறை பிரகாசமான எதிர்காலத்தை நோக்கிச் செல்கிறது. மத்திய அரசின் NCMM போன்ற திட்டங்கள், இந்தியாவை Critical Minerals உற்பத்தி மற்றும் உற்பத்தியில் தன்னிறைவு அடையச் செய்யும். நிறுவனங்கள் சரியான நேரத்தில் முதலீடு செய்து இந்த வளர்ச்சியைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளும். இருப்பினும், உலகளாவிய சப்ளை சங்கிலி சிக்கல்களைக் கையாள்வது, புவிசார் அரசியல் இடர்பாடுகளைக் குறைப்பது, உள்நாட்டு ஆய்வு மற்றும் மதிப்பூட்டல் மூலம் இறக்குமதி சார்புநிலையைக் குறைப்பது ஆகியவை இந்த இலக்குகளை அடைய மிக அவசியம். ஒட்டுமொத்த இந்திய Critical Minerals சந்தை, 2030-க்குள் ₹1.2 லட்சம் கோடி (சுமார் $15 பில்லியன்) மதிப்பைத் தாண்டும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது.