இந்தியாவில் சரக்குக் கிடங்கு துறையின் பொற்காலம்! கொள்கை ஆதரவால் எகிறும் வளர்ச்சி, புதிய உச்சங்கள் நோக்கி...

இந்தியாவின் தொழில்துறை மற்றும் warehousing சந்தை தற்போது ஒரு பிரம்மாண்டமான மாற்றத்தை சந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறது. இதற்கு முக்கிய காரணங்கள், அரசின் வலுவான கொள்கை ஆதரவு, உள்கட்டமைப்பு வளர்ச்சி, மற்றும் நுகர்வோர் பழக்கவழக்கங்களில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றங்கள். இந்த வளர்ச்சி, நாட்டின் உற்பத்தித் துறையின் GDP பங்களிப்பை 17% என்பதிலிருந்து 25% ஆக 2035-க்குள் உயர்த்தும் இலக்கிற்கு மிக அவசியம். இதன் ஒரு பகுதியாக, Grade A warehousing stock மட்டும் 2047-க்குள் 2 பில்லியன் சதுர அடியை எட்டும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. தற்போது 2024-ல் சுமார் 58.1 பில்லியன் டாலர் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ள இந்தத் துறை, 2030-க்குள் 104.7 பில்லியன் டாலர் ஆக வளரும் என்றும், ஆண்டுக்கு சராசரியாக 10.3% வளர்ச்சி (CAGR) இருக்கும் என்றும் கணிக்கப்பட்டுள்ளது.

உள்நாட்டு உற்பத்தியை அதிகரிப்பதற்கும், விநியோகச் சங்கிலியை (Supply Chain) மேம்படுத்துவதற்கும் மத்திய அரசு தீவிரமாக செயல்படுகிறது. குறிப்பாக, PM Gati Shakti National Master Plan மற்றும் National Logistics Policy ஆகியவை இந்த மாற்றத்திற்கு முக்கிய உந்துசக்திகளாக உள்ளன. PM Gati Shakti திட்டம், பல்வேறு போக்குவரத்து அமைப்புகளை ஒருங்கிணைத்து, இணைப்பை சீரமைத்து, லாஜிஸ்டிக்ஸ் செலவுகளைக் குறைப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. தற்போது இந்தியாவின் GDP-யில் 13-14% ஆக உள்ள லாஜிஸ்டிக்ஸ் செலவை, 2030-க்குள் உலக சராசரியான 8% ஆகக் குறைக்க இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. National Logistics Policy, warehousing திறனை அதிகரிப்பதுடன், கடைசி மைல் இணைப்பையும் (Last-mile connectivity) மேம்படுத்துகிறது. இது வணிக ரியல் எஸ்டேட் மற்றும் தொழிற்பூங்காக்களின் வளர்ச்சிக்கு வழிவகுக்கிறது. BioPharma SHAKTI Scheme, Semiconductor Mission 2.0 போன்ற சிறப்புத் திட்டங்களும், சிறிய தொழிற்பூங்காக்களில் ரியல் எஸ்டேட் வளர்ச்சியைத் தூண்டும். 'Make in India' போன்ற முன்னெடுப்புகள், உள்நாட்டு உற்பத்தியை ஊக்குவித்து, அதிக சேமிப்பு இடங்களுக்கான தேவையை அதிகரிக்கிறது.

Colliers India நிறுவனம், தொழில்துறை மற்றும் warehousing வளர்ச்சிக்கான 30 முக்கிய நகரங்களை அடையாளம் கண்டுள்ளது. இவற்றை connectivity, infrastructure தயார்நிலை, மற்றும் சந்தை முதிர்ச்சி ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் Prime, Emerging, மற்றும் Nascent என மூன்று வகைகளாகப் பிரித்துள்ளது. இந்த வகைப்பாடு, ஒவ்வொரு பகுதியின் வளர்ச்சி வேகத்தையும் கணக்கில் கொள்கிறது. Prime நகரங்கள் ஏற்கனவே தேவை அதிகமாக உள்ள மையங்களாக உள்ளன. Emerging நகரங்கள், முக்கிய உள்கட்டமைப்பு திட்டங்கள் நிறைவடையும் போது வேகமெடுக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. Nascent நகரங்கள், உள்கட்டமைப்பு மற்றும் கொள்கை ஆதரவைப் பொறுத்து மெதுவாக வளரும். இந்த அடுக்கு முறை முக்கியமானது, ஏனெனில் Tier II மற்றும் Tier III நகரங்கள் இப்போது இத்துறையின் விரிவாக்கத்தில் குறிப்பிடத்தக்கப் பங்காற்றுகின்றன. 2024-ல் இந்தியாவின் மொத்த warehousing இருப்பில் சுமார் 100 மில்லியன் சதுர அடி (மொத்தத்தில் 18.7%) இந்த இரண்டாம் மற்றும் மூன்றாம் கட்ட நகரங்களில் இருந்து வருகிறது. GST அமலாக்கத்திற்குப் பிந்தைய hub-and-spoke லாஜிஸ்டிக்ஸ் மாதிரிக்கு இது ஒரு சான்றாகும்.

ஆசிய-பசிபிக் பிராந்தியத்தில், இந்தியா ஒரு முக்கிய warehousing இடமாக வேகமாக உருவாகி வருகிறது. பல நிறுவனங்கள் தங்கள் சேமிப்புத் திறனை கணிசமாக அதிகரிக்கத் திட்டமிட்டுள்ளன. வலுவான மேக்ரோ பொருளாதார அடிப்படைகள் மற்றும் வளர்ந்து வரும் நடுத்தர வர்க்கத்தால் இயக்கப்படும் உள்நாட்டு நுகர்வு அதிகரிப்பு ஆகியவை இந்த வளர்ச்சிப் போக்குக்கு ஆதரவாக உள்ளன. நவீன, Grade A வசதிகளுக்கான தேவை அதிகரித்து வருகிறது, இது 2030 வரை ஆண்டுக்கு சராசரியாக 13.22% வளரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. Mahindra Logistics, Snowman Logistics, DHL Supply Chain, மற்றும் Container Corporation of India (CONCOR) போன்ற முக்கிய டெவலப்பர்கள் மற்றும் லாஜிஸ்டிக்ஸ் நிறுவனங்கள் இந்த விரிவாக்கத்தில் தீவிரமாக ஈடுபட்டுள்ளன. உணவு மற்றும் மருந்துத் துறைகளில் இருந்து வரும் தேவை காரணமாக, cold storage போன்ற சிறப்புப் பிரிவுகளிலும் முதலீடு அதிகரித்து வருகிறது. இதன் வளர்ச்சி 18% CAGR ஆக இருக்கும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒப்பிடுகையில், ASEAN warehousing சந்தை 5.23% CAGR என்ற மிதமான வேகத்தில் வளரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

இந்த வலுவான வளர்ச்சிப் பாதை இருந்தபோதிலும், இந்திய warehousing துறையானது பல குறிப்பிடத்தக்க சவால்களையும் எதிர்கொள்கிறது. நிலத்தின் விலை உயர்வு ஒரு முக்கிய கவலையாக உள்ளது, இது ஒட்டுமொத்த செலவுகளை அதிகரிக்கிறது. மாநிலங்களுக்கு இடையே உள்ள விதிமுறை வேறுபாடுகள் (Regulatory fragmentation) லாஜிஸ்டிக்ஸ் செயல்பாடுகளை சிக்கலாக்குகிறது மற்றும் ஒரு சீரான தேசிய விநியோகச் சங்கிலியை உருவாக்குவதைத் தடுக்கிறது. அதிகாரத்துவ தாமதங்கள் மற்றும் நில உரிமை பதிவுகளில் உள்ள தெளிவின்மையும், குறிப்பாக முக்கிய லாஜிஸ்டிக்ஸ் மையங்களில் போதுமான நிலம் கிடைப்பது அரிதாக இருப்பதால், வளர்ச்சியைத் தடுக்கின்றன. நிறுவனங்கள் அதிகரித்து வரும் செயல்பாட்டு செலவுகள் மற்றும் சில பகுதிகளில் தேக்கமடைந்துள்ள வாடகைகள், ஆனால் உயரும் செலவுகள் ஆகியவற்றையும் சமாளிக்க வேண்டியுள்ளது. மேலும், warehousing-ல் தானியங்குமயமாக்கலின் (Automation) அதிகரிப்பு, செயல்திறனை அதிகரித்தாலும், திறமையான லாஜிஸ்டிக்ஸ் நிபுணர்களுக்கான தேவையில் இடைவெளியை அதிகரிக்கிறது. சில பிராந்தியங்களில் அதிகப்படியான ஊகக் கட்டுமானமும் (speculative overbuilding) ஒரு அபாயமாக உள்ளது. தேவை கணிப்புகள் பூர்த்தி செய்யப்படாவிட்டால் இது அதிகப்படியான விநியோகத்திற்கு (oversupply) வழிவகுக்கும், உலகப் பொருளாதார நிச்சயமற்ற தன்மைகள் இந்த கவலையை மேலும் அதிகப்படுத்துகின்றன.

எதிர்காலத்தைப் பார்க்கும்போது, இந்தியாவின் warehousing துறை தொடர்ச்சியான விரிவாக்கத்திற்கு தயாராக உள்ளது. தொடர்ச்சியான உள்கட்டமைப்பு மேம்பாடு, கொள்கை நிலைத்தன்மை, மற்றும் மின்னணு வர்த்தகம் (e-commerce) மற்றும் உள்நாட்டு உற்பத்தி ஆகியவற்றின் நிலையான வளர்ச்சி ஆகியவை இதற்கு உந்துசக்தியாக இருக்கும். Grade A warehousing stock 2027-க்குள் 400 மில்லியன் சதுர அடியையும், 2030-க்குள் 500 மில்லியன் சதுர அடியையும் தாண்டும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒட்டுமொத்த ரியல் எஸ்டேட் சந்தை 2030-க்குள் 1 டிரில்லியன் டாலர் ஆகவும், 2047-க்குள் 5-10 டிரில்லியன் டாலர் ஆகவும் உயரும் என முக்கிய ஆலோசனை அறிக்கைகள் கணித்துள்ளன. இதில், தொழில்துறை மற்றும் warehousing பிரிவுகள் முக்கியப் பங்கு வகிக்கும். பல-முறை போக்குவரத்து லாஜிஸ்டிக்ஸ் பூங்காக்கள் (multi-modal logistics parks), ஸ்மார்ட் தொழிற்பேட்டைகள், மற்றும் மேம்படுத்தப்பட்ட துறைமுக மற்றும் விமான நிலைய இணைப்புகள் ஆகியவை எதிர்கால வளர்ச்சிப் பாதைகளைத் திறப்பதற்கும், உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலிகளில் இந்தியாவின் நிலையை உறுதிப்படுத்துவதற்கும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கும்.