Manufacturing துறையில் முன்னேற்றம்:
இந்தியாவின் manufacturing துறை, 'China+1' strategy மூலம் நல்ல முன்னேற்றம் கண்டு வருகிறது. அந்நிய நேரடி முதலீடுகள் (FDI) கணிசமாக உயர்ந்துள்ளன. 2024-25 நிதியாண்டில் ₹81 பில்லியன் FDI-யை ஈர்த்துள்ளது. இது முந்தைய ஆண்டை விட 14% அதிகம். Production-Linked Incentive (PLI) திட்டங்கள், குறிப்பாக மருந்து (Pharmaceuticals) துறையில், மிகவும் பயனுள்ளதாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. மார்ச் 2025 நிலவரப்படி, மருந்து துறையில் PLI மூலம் ₹2.66 லட்சம் கோடி விற்பனையும், ₹1.7 லட்சம் கோடி ஏற்றுமதியும் நடந்துள்ளது. இதில் 83.7% உள்நாட்டு மதிப்பு சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. தமிழ்நாட்டில் உள்ள Foxconn, Apple நிறுவனங்களின் கூட்டாளிகள் போன்ற பெரும் சப்ளையர்கள், எளிதான approvals மூலம் ஈர்க்கப்பட்டுள்ளனர். இந்தியாவின் manufacturing Purchasing Managers' Index (PMI) ஏப்ரல் 2026-ல் 54.7 ஆக இருந்தது, இது வலுவான உள்நாட்டு செயல்பாட்டைக் காட்டுகிறது.
உலகளாவிய போட்டி மற்றும் இந்தியாவின் நிலை:
இருப்பினும், இந்தியாவின் 'China+1' strategy, மற்ற நாடுகளுடன் கடும் போட்டியை எதிர்கொள்கிறது. வியட்நாம் குறைந்த labor cost மற்றும் சீனாவுக்கு அருகாமையில் இருப்பதால் சாதகமாக உள்ளது. மெக்சிகோ, அமெரிக்காவுக்கு அருகே இருப்பதால் USMCA வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் மூலம் நன்மைகளைப் பெறுகிறது. இந்தியாவின் logistics செலவுகள் GDP-யில் 7.97% என அதிகாரப்பூர்வமாக கூறப்பட்டாலும், நடைமுறையில் ஏற்படும் தாமதங்கள், இதை நேரத்தை உணர்ந்த உற்பத்திகளுக்கு மிகவும் விலை உயர்ந்ததாக மாற்றுகின்றன. ஏப்ரல் 2020-ல் கொண்டுவரப்பட்ட Press Note 3 போன்ற policy மாற்றங்கள், சீனாவை ஒட்டிய நாடுகளின் முதலீடுகளை ஆரம்பத்தில் கட்டுப்படுத்தின. இது 2023-ல் சீன FDI-யை $42 மில்லியனாக குறைத்தது. மார்ச் 2026-ல் செய்யப்பட்ட திருத்தங்கள், கட்டுப்பாட்டுடன் கூடிய முதலீடுகளை அனுமதிக்க முயல்கின்றன. மற்ற நாடுகளான வியட்நாம், தாய்லாந்து, மலேசியா ஆகியவை மலிவான labor, எளிய tax system போன்ற காரணங்களால் 'China+1' முதலீடுகளை ஈர்ப்பதில் பெரும்பாலும் வெற்றி பெற்றுள்ளன.
முக்கிய தடைகள்: Logistics மற்றும் சீனா சார்பு:
முதலீடுகள் மற்றும் incentives இருந்தபோதிலும், இந்தியாவின் manufacturing வளர்ச்சிக்கு குறிப்பிடத்தக்க தடைகள் உள்ளன. மெதுவான bureaucratic செயல்முறைகள், quality control, மற்றும் ஏற்றுமதியாளர்களுக்கான செலவை அதிகரிக்கும் tariffs ஆகியவை முக்கிய பிரச்சனைகள். ஒரு பெரிய பிரச்சனை, சீனாவுடனான இந்தியாவின் $100 பில்லியன் வருடாந்திர வர்த்தக பற்றாக்குறை ஆகும். இயந்திரங்கள், மூலப்பொருட்கள், precision parts போன்றவற்றுக்கு மாற்றுக்கள் குறைவாக உள்ளதால், சீனாவை அதிகம் சார்ந்திருப்பதுதான் காரணம். இந்த சார்பு, strategic மற்றும் commercial ஆபத்துக்களை உருவாக்குகிறது. உலக supply chain-ல் ஏற்படும் தடங்கல்கள் மற்றும் அதிகரிக்கும் செலவுகள் இந்திய manufacturers-ஐ பாதிக்கின்றன. Nifty 50 index நியாயமான மதிப்பை காட்டினாலும், குறிப்பிட்ட துறைகள் சீன supply-ஐ சார்ந்திருப்பதால் அழுத்தங்களை எதிர்கொள்கின்றன. logistics-ம் ஒரு சவாலாகவே உள்ளது, இது உலக தரத்துடன் ஒப்பிடும்போது efficiency-யை பாதிக்கிறது.
வளர்ச்சிக்கான Policy மாற்றங்கள்:
உலகளாவிய ஆர்வத்தை முழுமையாகப் பயன்படுத்திக்கொள்ள, இந்தியாவுக்கு strategic policy மாற்றங்கள் தேவை. புதிய துறைகளுக்குப் பாதுகாப்பு அளிப்பதுடன், ஏற்றுமதியாளர்களுக்கான input cost-ஐ போட்டித்தன்மையுடன் வைத்திருப்பது அவசியம். மேலும், சீன முதலீட்டிற்கு தெளிவான வழிகாட்டுதல்களை உருவாக்குவதும், முக்கியமற்ற துறைகளில் அவற்றை அனுமதித்து, முக்கியமான துறைகளைப் பாதுகாப்பதும் அடங்கும். இந்தியாவின் பெரிய உள்நாட்டு சந்தை ஒரு முக்கிய சொத்து, வளர்ச்சி potential-ன் அடிப்படையில் முதலீட்டை நியாயப்படுத்துகிறது. பொருளாதார வளர்ச்சி 7.5% முதல் 7.8% வரை இருக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. Manufacturing துறை 2031-ல் $2.47 டிரில்லியன் எட்ட இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், இந்த வளர்ச்சியை அடைய, structural பிரச்சனைகளைத் தீர்ப்பது, logistics-ஐ மேம்படுத்துவது, மற்றும் தொடர்ச்சியான முதலீட்டை ஈர்க்க நம்பகமான policy environment-ஐ உருவாக்குவது ஆகியவை அவசியம்.
