இந்தியாவின் **27%** எத்தனால் பிளெண்டிங் (Ethanol Blending) இலக்கு சர்க்கரை ஆலைகளுக்கு புதிய ஆபரேஷனல் சிக்கல்களை உருவாக்கியுள்ளது. அரசு விலை நிர்ணயம் செய்வதால், லாபத்தை தக்கவைக்க ஆலைகள் தங்கள் லாஜிஸ்டிக்ஸ் திறனை மேம்படுத்த வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளன.
இந்திய அரசு எத்தனால் கலப்பு இலக்கை 27% ஆக உயர்த்த தீவிரமாக செயல்பட்டு வருகிறது. இது துறைக்கு நீண்ட கால வளர்ச்சியை தந்தாலும், தற்போது ஒரு பெரிய தடையையும் வெளிப்படுத்தியுள்ளது. டிஸ்டில்லரி (Distillery) வசதிகளை உருவாக்குவது மட்டும் போதாது, ஆயிரக்கணக்கான விவசாயிகள் மற்றும் ஆலைகளுக்கு இடையே சீரான சப்ளை சங்கிலியை (Supply Chain) நிர்வகிப்பதுதான் உண்மையான சவால்.
முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டியது என்ன?
சர்க்கரை துறையில் விலை நிர்ணய அதிகாரம் குறைவாகவே உள்ளது. அரசு நிர்ணயிக்கும் FRP (Fair and Remunerative Price) மற்றும் SAP (State Advised Price) காரணமாக, நிறுவனங்களால் சர்க்கரை விலையை தாங்களாக உயர்த்த முடியாது. எனவே, லாபத்தை அதிகரிக்க ஆலைகளின் செயல் திறன் (Operational Efficiency) மிக முக்கியமானது. கரும்பு மற்றும் மொலாசஸ் (Molasses) வரத்தை சரியாக நிர்வகிக்கவில்லை என்றால், அதிக லாபம் தரும் எத்தனால் வணிகத்தை இழக்க நேரிடும்.
டிஜிட்டல் மாற்றத்தின் அவசியம்
தற்போது பல ஆலைகள் இன்னும் பழைய முறையிலேயே செயல்படுகின்றன. இதனால் அறுவடைக்கும், டிஸ்டில்லரி செயல்பாட்டிற்கும் இடையே ஒருங்கிணைப்பு இல்லாமல் போகிறது. இதை சரிசெய்ய, டிஜிட்டல் பிளாட்ஃபார்ம்கள் மற்றும் தரவு சார்ந்த மேலாண்மை (Data-driven management) அவசியமாகிறது. இதன் மூலம் கழிவுகளை குறைத்து, எத்தனால் உற்பத்தியை அதிகப்படுத்த முடியும்.
Balrampur Chini, Shree Renuka Sugars, Triveni Engineering, EID Parry, மற்றும் Dalmia Bharat Sugar போன்ற முன்னணி நிறுவனங்கள் இந்த சவால்களை எப்படி கையாள்கின்றன என்பதை முதலீட்டாளர்கள் உன்னிப்பாக கவனிக்க வேண்டும். வெறும் உற்பத்தி திறனை (Capacity) மட்டும் பார்க்காமல், நிர்வாகத்தின் செயல்பாட்டுத் திறன் மற்றும் சப்ளை சங்கிலி ஒருங்கிணைப்பை ஆராய்வதே இப்போதைய முதலீட்டு யுக்தியாக இருக்க வேண்டும்.