இந்திய உற்பத்தி துறை தற்போது புதிய பரிமாணத்தை எட்டியுள்ளது. குறைவான விலையில் தயாரிக்கும் முறையை விட்டுவிட்டு, Defence, Aerospace மற்றும் Semiconductor போன்ற உயர் தொழில்நுட்ப துறைகளில் கால்பதிக்கத் தொடங்கியுள்ளன. லாபத்தை அதிகரிக்க இது சரியான பாதை என்றாலும், இதற்கான Research செலவுகளை கம்பெனிகள் எப்படி கையாளுகின்றன என்பதை முதலீட்டாளர்கள் உன்னிப்பாக கவனிக்க வேண்டும்.
இந்தியாவின் உற்பத்தித் துறை ஒரு பெரிய மாற்றத்தின் விளிம்பில் உள்ளது. வெறும் விலை குறைவான பொருட்களை தயாரிப்பதில் மட்டுமே கவனம் செலுத்திய நிறுவனங்கள், தற்போது தரம் மற்றும் துல்லியம் (Precision Engineering) தேவைப்படும் துறைகளை நோக்கி நகர்கின்றன. குறிப்பாக Aerospace, Defence மற்றும் நவீன மின்னணுவியல் போன்ற சிக்கலான சப்ளை செயின்களில் நுழைய இது மிகவும் அவசியமாகும்.
தொழில்நுட்பத்தின் பங்கு
தற்போது தொழிற்சாலைகளில் Artificial Intelligence (AI) மற்றும் டிஜிட்டல் சென்சார்களின் பயன்பாடு அதிகரித்துள்ளது. பொருட்கள் தயாரிப்பில் குறைபாடுகள் ஏற்படுவதற்கு முன்பே அதைக் கண்டறியும் 'Predictive Quality Control' முறை, உலகளாவிய வாடிக்கையாளர்களை கவர உதவுகிறது. Ethereal Machines மற்றும் Accurate Engineering போன்ற நிறுவனங்கள் இத்தகைய நுணுக்கமான தொழில்நுட்பத்தை பயன்படுத்தி தங்கள் லாப வரம்புகளை (Profit Margins) அதிகரித்து வருகின்றன.
முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டிய சவால்கள்
இந்த மாற்றம் ஆரோக்கியமானது என்றாலும், இதில் சில சவால்களும் உள்ளன. இந்திய உற்பத்தி துறை தனது GDP-ல் வெறும் 0.7% மட்டுமே ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டிற்கு (R&D) செலவிடுகிறது. சர்வதேச நாடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது இது மிகக்குறைவு. புதிய தொழில்நுட்பங்களை சொந்தமாக உருவாக்காமல், நீண்ட காலத்திற்கு உலக சந்தையில் போட்டித்தன்மையை (Competitive Edge) தக்கவைப்பது கடினம்.
நிறுவனங்கள் தங்களை உலகளாவிய தரத்திற்கு உயர்த்திக் கொள்ள கடினமான தணிக்கைகள் (Audits) மற்றும் தகுதிச் சுழற்சிகளை கடக்க வேண்டியிருக்கும். நீண்ட கால முதலீட்டாளர்கள், எந்தெந்த கம்பெனிகள் தங்கள் முதலீட்டை ஆராய்ச்சியில் (R&D Spend) சரியாக பயன்படுத்துகின்றன என்பதை கண்காணிப்பது லாபகரமான முடிவுகளை எடுக்க உதவும்.