விலைவாசி உயர்வால் பணப் புழக்கத்தை துரிதப்படுத்தும் அரசு
இந்த திடீர் பணப் புழக்க நடவடிக்கைக்கான காரணம், கட்டுக்கடங்காமல் உயர்ந்து வரும் மூலப்பொருட்களின் விலைகளே. முன்பு மூன்று மாதங்களுக்கு ஒருமுறை மட்டுமே செலவு அதிகரிப்புக்கான சரிசெய்தல் (cost escalation adjustment) கிடைத்தது. ஆனால், இந்த புதிய விதிகளின்படி, டெவலப்பர்கள் இனி மாதாந்திர பணப்பட்டியல்களுக்கு மாதாமாதம் பணம் பெறுவார்கள். பிட்யூமென் மற்றும் எரிபொருள் விலைகள் 20-25% வரை உயர்ந்தது மட்டுமல்லாமல், மின் சாதனப் பொருட்களின் (electrical components) விலையும் 15-18% அதிகரித்துள்ளது.
இது EPC (Engineering, Procurement, and Construction) மற்றும் HAM (Hybrid Annuity Model) திட்டங்களில் உள்ள டெவலப்பர்களுக்குத் தேவையான பணப் புழக்கத்தை அளிக்கவும், திட்ட நிதியை நிலைப்படுத்தவும் உதவும். மேலும், போதுமான பிட்யூமென் விநியோகத்தை உறுதி செய்யவும், விலைகளைக் கண்காணிக்கவும் அரசு நடவடிக்கை எடுத்துள்ளது. இதனால் திட்டங்கள் ஸ்தம்பிப்பதை தடுக்க முடியும்.
விலை உயர்வுகளால் பாதிக்கப்படும் நிறுவனங்கள்
இந்தியாவின் உள்கட்டமைப்புத் துறை (infrastructure sector) நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு மிக முக்கியமானது. இது உலகளாவிய கமாடிட்டி விலைகளுடன் (global commodity prices) நெருங்கிய தொடர்புடையது. உலகில் ஏற்படும் புவிசார் அரசியல் நிகழ்வுகள் (geopolitical events), குறிப்பாக எண்ணெய் விலையில் ஏற்படும் தாக்கம், எரிபொருள் மற்றும் பிட்யூமென் செலவுகளை நேரடியாக பாதிக்கின்றன.
Larsen & Toubro போன்ற பெரிய உள்கட்டமைப்பு நிறுவனங்கள் (P/E சுமார் 30-35x, சந்தை மதிப்பு சுமார் $50-60 பில்லியன்) மற்றும் IRB Infrastructure Developers போன்ற டெவலப்பர்கள் (P/E 20-25x, சந்தை மூலதனம் சுமார் $2-3 பில்லியன்) இந்த விலை உயர்வால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். அரசின் இந்த நடவடிக்கை ஒரு தற்காலிக கவசம் (temporary shield) போல செயல்பட்டாலும், இது வெறும் மூன்று மாதங்களுக்கு மட்டுமே. இது, இத்துறையின் தொடர்ச்சியான விலை ஏற்ற இறக்கங்களுக்கு (price swings) எவ்வளவு எளிதில் பாதிக்கப்படுகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது.
வரலாற்று ரீதியாக, மூலப்பொருட்களின் விலை வேகமாக உயரும்போது, உள்கட்டமைப்பு பங்குகளும் (infrastructure stocks) கணிசமாக வீழ்ச்சியடைந்துள்ளன. தற்போதைய கொள்கை, கடந்த காலங்களில் வெற்றிகரமாக இருந்த நடவடிக்கைகளைப் பிரதிபலிக்க முயன்றாலும், உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலி சிக்கல்கள் (global supply chain issues) மற்றும் விலை நிச்சயமற்ற தன்மை (price uncertainty) காரணமாக சவால்களை எதிர்கொள்கிறது.
துறையின் பலவீனங்கள் தொடர்கின்றன
அரசின் தற்காலிக நிவாரணத்தை நம்பியிருப்பது, இத்துறையின் ஆழமான கட்டமைப்புப் பிரச்சனைகளை (structural issues) எடுத்துக்காட்டுகிறது. இந்த நடவடிக்கைகளின் குறுகிய காலக்கெடு (short timeframe) – மூன்று மாதங்கள் அல்லது உலகளாவிய நிலைமைகள் மேம்படும் வரை – புவிசார் அரசியல் பதற்றங்கள் அதிகரித்தால் அல்லது விநியோகச் சங்கிலித் தடைகள் தொடர்ந்தால், டெவலப்பர்கள் இன்னும் அதிக செலவுகளை எதிர்கொள்ள நேரிடும்.
பல இந்திய சாலை பில்டர்கள் (road builders) மிகக் குறைந்த லாப வரம்புகளையே (thin profit margins) கொண்டுள்ளனர். இது, ஒருங்கிணைப்பு அல்லது ஹெட்ஜிங் (hedging) சிறப்பாக உள்ள நிறுவனங்களைப் போலல்லாமல், சிறிய விலை உயர்வுகளுக்கும் அவர்களை எளிதில் பாதிக்கக்கூடியதாக ஆக்குகிறது. இறக்குமதி செய்யப்படும் பொருட்கள் மற்றும் உலகளாவிய எரிபொருள் விலைகளைச் சார்ந்திருப்பது, இத்துறையை சர்வதேச சந்தைப் படைகளுக்கு (international market forces) உட்படுத்துகிறது. இது உள்நாட்டுக் கொள்கைகளால் மட்டும் சரிசெய்ய முடியாத ஒரு பலவீனம்.
கடந்த காலங்களில் பெரிய உள்கட்டமைப்புத் திட்டங்கள், புவிசார் அரசியல் அபாயங்கள் அல்லது சந்தை மாற்றங்களை முழுமையாக கணக்கில் கொள்ளாததால், செலவினங்கள் அதிகரித்த சிக்கல்களை (cost overruns) சந்தித்தன. எந்தவொரு நீடித்த விலை உயர்வு அல்லது நாணய வீழ்ச்சியும் (currency drop) இந்த தற்காலிக தீர்வுகளை விரைவாகப் பயனற்றதாக்கி, திட்ட தாமதங்கள், டெவலப்பர் கடன் அதிகரிப்பு மற்றும் ஒப்பந்தப் பிரச்சனைகளுக்கு (contract disputes) வழிவகுக்கும்.
இத்துறையின் எதிர்காலம் என்ன?
எதிர்காலத்தில், நிலையான உள்கட்டமைப்பு வளர்ச்சிக்கு, நிலையான கமாடிட்டி விலைகள் (stable commodity prices) மற்றும் நம்பகமான விநியோகச் சங்கிலிகள் (reliable supply chains) அவசியம். தற்போதைய கொள்கை உடனடி செலவுகளை ஈடுகட்ட முயன்றாலும், தொழில் துறையினர் மற்றும் ஆய்வாளர்கள் உலகளாவிய சந்தை ஸ்திரத்தன்மைக்கான (global market stability) அறிகுறிகளைக் கவனித்து வருகின்றனர். விலைகளைக் கண்காணிப்பதிலும், மூலப்பொருள் விநியோகத்தை உறுதி செய்வதிலும் அரசின் பங்கு முக்கியமானது.
நிறுவனங்களின் எதிர்கால செயல்திறன், அவற்றின் நிதி வலிமை (financial strength), ஒப்பந்தப் பேச்சுவார்த்தை திறன் (ability to negotiate contracts) மற்றும் திட்டங்களைத் தாண்டி பன்முகப்படுத்தும் (diversification) முயற்சிகளைப் பொறுத்தது.