இந்தியாவின் கடல்சார் லட்சியங்கள் புதிய உச்சத்தை எட்டுகின்றன! உள்நாட்டு கப்பல் கட்டும் தொழிலை உலகத் தரத்திற்கு உயர்த்தும் நோக்கில், இந்திய அரசு ஒரு தொலைநோக்கு திட்டத்தை வகுத்துள்ளது. இதன் முக்கிய அம்சம், 2041-42 ஆம் ஆண்டுக்குள் மொத்தம் 437 கப்பல்களை வாங்குவதற்கான ஆர்டர்கள் உள்நாட்டு நிறுவனங்களுக்கு வழங்கப்படவுள்ளது. இது இந்தியாவின் கப்பல் போக்குவரத்து துறையில் புரட்சியை ஏற்படுத்தும் என்றும், நாட்டின் சுயசார்பு நிலையை வலுப்படுத்தும் என்றும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இத்திட்டத்தின் மூலம், இறக்குமதி செய்யப்படும் கப்பல்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைத்து, ஒரு வலுவான கடல்சார் பொருளாதாரத்தை உருவாக்குவதே இதன் முக்கிய நோக்கமாகும்.
இந்த மாபெரும் திட்டம், 'மரிடைம் அம்ரித் கால் விஷன் 2047' மற்றும் 'மரிடைம் இந்தியா விஷன் 2030' ஆகியவற்றின் ஒரு பகுதியாகும். தற்போது, இந்தியாவின் கடல்வழி வர்த்தகத்தில் **90%**க்கும் அதிகமானவை வெளிநாட்டு கப்பல்களையே சார்ந்துள்ளது. உலகளாவிய பதற்றங்கள் மற்றும் விநியோகச் சங்கிலி இடையூறுகள் அதிகரிக்கும் இந்தச் சூழலில், இந்த சார்பு நிலை பொருளாதார மற்றும் பாதுகாப்பு அபாயங்களை ஏற்படுத்துகிறது. எனவே, நிலையான ஆர்டர்களை வழங்குவதன் மூலம், உள்நாட்டு கப்பல் கட்டும் ஆலைகளை (shipyards) ஊக்குவித்து, மேம்பட்ட தொழில்நுட்பங்களையும், திறமையான பணியாளர்களையும் உருவாக்க அரசு திட்டமிட்டுள்ளது.
இத்திட்டத்தில் இரண்டு முக்கிய அணுகுமுறைகள் கையாளப்படும். பசுமை படகுகள் (green tugs) மற்றும் நடுத்தர டேங்கர்கள் (medium-range tankers) போன்ற நிலையான வகை கப்பல்கள், இந்தியாவின் தற்போதைய உற்பத்தி திறனைப் பயன்படுத்தி உள்நாட்டிலேயே கட்டப்படும். அதே சமயம், எரிசக்தி போக்குவரத்திற்கு அவசியமான வெரி லார்ஜ் கேஸ் கேரியர்கள் (VLGCs) மற்றும் வெரி லார்ஜ் க்ரூட் கேரியர்கள் (VLCCs) போன்ற மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்த கப்பல்களுக்கு, முறையான ஏலங்கள் (structured tenders) மூலம் ஆர்டர்கள் வழங்கப்படும். இதன் மூலம், ஒவ்வொரு 8 கப்பல்களில் 6 கப்பல்கள் இந்தியாவில் கட்டப்படுவதை உறுதிசெய்ய இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த உத்தி, தொழில்நுட்ப பரிமாற்றத்தையும், மேம்பட்ட கப்பல் கட்டும் திறன்களையும் வளர்க்க உதவும்.
தற்போது, இந்தியாவின் கப்பல் கட்டும் திறன் ஆண்டுக்கு சுமார் 0.072 மில்லியன் GT ஆக உள்ளது. இது சீனா (39 மில்லியன் GT), தென் கொரியா (20 மில்லியன் GT) மற்றும் ஜப்பான் (9 மில்லியன் GT) போன்ற நாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் மிகவும் குறைவு. 2047 ஆம் ஆண்டுக்குள் 4.5 மில்லியன் GT என்ற இலக்கை எட்டி, உலகின் முதல் ஐந்து கப்பல் கட்டும் நாடுகளில் ஒன்றாக இந்தியாவை நிலைநிறுத்த அரசு லட்சியம் கொண்டுள்ளது. இதற்காக, ₹25,000 கோடி மதிப்புள்ள மரிடைம் டெவலப்மென்ட் ஃபண்ட், ஷிப்கில்டிங் டெவலப்மென்ட் ஸ்கீம் போன்ற திட்டங்கள் மூலம் முதலீட்டை ஈர்க்கவும், செலவு இடைவெளியைக் குறைக்கவும் முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. மேலும், ஆண்டுக்கு சுமார் $75 பில்லியன் மதிப்புள்ள சரக்கு இறக்குமதி கட்டணத்தைக் குறைக்கவும் இத்திட்டம் உதவும்.
இருப்பினும், இந்த லட்சிய இலக்குகளை அடைவதில் பல சவால்களும் உள்ளன. குறிப்பாக, கிழக்கு ஆசிய நாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் **25-30%**க்கும் அதிகமான செலவு வித்தியாசம் உள்ளது. இதில், மூலப்பொருட்கள் (ஸ்டீல் போன்றவை) இறக்குமதி, தொழில்நுட்பப் பற்றாக்குறை, மற்றும் கடன் செலவுகள் ஆகியவை முக்கிய காரணங்களாகும். மேலும், சிறப்புத் தொழில்நுட்பப் பணியாளர்கள் பற்றாக்குறையும், புதிய தொழில்நுட்பங்கள் மற்றும் ஆட்டோமேஷன் (automation) தேவைக்கும் பெரிய முதலீடுகள் அவசியம். சீனாவைப் போல பெரிய அளவிலான அரசு மானியங்கள் இல்லாததும் ஒரு சவாலாக உள்ளது.
சவால்கள் இருந்தாலும், மத்திய அரசின் வலுவான கொள்கை ஆதரவு மற்றும் நிதியுதவி, இந்தத் துறையை மேம்படுத்தும் நம்பிக்கையை அளிக்கிறது. 'மேக் இன் இந்தியா, மேக் ஃபார் வேர்ல்ட்' என்ற முழக்கத்திற்கு ஏற்ப, இந்தத் திட்டம் இந்தியாவின் பொருளாதார வலிமையை அதிகரிப்பதுடன், ஏராளமான வேலைவாய்ப்புகளையும் உருவாக்கும். மேலும், உலகளாவிய வர்த்தகம் மற்றும் எரிசக்தி பாதுகாப்பில் இந்தியாவின் நலன்களைப் பாதுகாக்கவும் இது வழிவகுக்கும்.
