இந்தியா தனது வர்த்தக யுக்தியை (Trade Strategy) மாற்றி, புதிய கூட்டணிகள் மூலம் உயர்தர உற்பத்தி (High-Value Manufacturing) மற்றும் ஏற்றுமதி (Exports) வளர்ச்சியை மையப்படுத்தியுள்ளது. ஜப்பானுடன் பொருளாதார உறவுகளை (Economic Ties) வலுப்படுத்துவதன் மூலம், இந்தியாவின் உலகளாவிய சப்ளை செயின்ஸ்-ல் (Global Supply Chains) அதன் பங்கை மேம்படுத்த, ஜப்பானின் தொழில்துறை நிபுணத்துவம் (Industrial Expertise) மற்றும் சந்தை அணுகலை (Market Access) பயன்படுத்த திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
அமைச்சர் பியூஷ் கோயல் மற்றும் ஜப்பான் பிரதிநிதிகள் இடையேயான பேச்சுவார்த்தை, ஆட்டோமொபைல்ஸ், உள்கட்டமைப்பு (Infrastructure), பார்மாசூட்டிகல்ஸ், மற்றும் அட்வான்ஸ்டு மேனுபேக்ச்சரிங் போன்ற முக்கிய வளர்ச்சித் துறைகளில் (Growth Sectors) கவனம் செலுத்தியது. ஜப்பானின் தொழில்நுட்பத்தையும் (Technology) இந்தியாவின் சந்தை மற்றும் உற்பத்தி வலிமையையும் (Production Strengths) ஒருங்கிணைத்து, பிராந்திய மேனுபேக்ச்சரிங் ஹப் ஆக இந்தியா மாறுவதை இது குறிக்கிறது. மேலும், ஒருங்கிணைந்த சப்ளை செயின்ஸ்களை (Integrated Supply Chains) உருவாக்க புதிய வழிகளை ஆராய இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்தியாவின் ஏற்றுமதியை அதிகரிப்பது மற்றும் சந்தை அணுகலை (Market Access) மேம்படுத்துவதே முக்கிய நோக்கமாக உள்ளது. குறிப்பாக, வேலைவாய்ப்புக்கும் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் (Economic Growth) இன்றியமையாத மைக்ரோ, ஸ்மால், மற்றும் மீடியம் என்டர்பிரைசஸ் (MSMEs) மீது சிறப்பு கவனம் செலுத்தப்படுகிறது. இந்த சிறு வணிகங்களுக்கு ஆதரவளிப்பதன் மூலமும், 'பிராண்ட் இந்தியா'வை (Brand India) ஊக்குவிப்பதன் மூலமும், இந்திய ஏற்றுமதியாளர்களின் (Indian Exporters) எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கவும், அவர்களின் தயாரிப்புகளை உலகளவில் போட்டித்தன்மை வாய்ந்ததாக மாற்றவும் இந்த முயற்சி உதவுகிறது.
இந்தியா-ஜப்பான் இடையேயான காம்பிரஹென்சிவ் எகனாமிக் பார்ட்னர்ஷிப் அக்ரிமென்ட் (CEPA) ஒரு முக்கிய விவாதப் பொருளாக இருந்தது. ஏற்கனவே உள்ள வர்த்தக ஒப்பந்தங்களை (Trade Deals) முழுமையாகப் பயன்படுத்திக்கொள்ளவும், இந்தோ-பசிபிக் ரீஜியன்-ல் (Indo-Pacific Region) புதிய பொருளாதார ஒத்துழைப்பு கட்டமைப்புகளை (Economic Cooperation Frameworks) ஆராயவும் பேச்சுவார்த்தைகள் நடைபெற்றன. சப்ளை செயின் ஸ்திரத்தன்மையை (Supply Chain Stability) உறுதிசெய்ய ஜப்பான் கூட்டணிகளை உருவாக்குவதால், இந்த பிராந்திய கவனம் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. வர்த்தகம் மற்றும் முதலீட்டிற்கான (Trade and Investment) வணிகச் சூழலை (Business Climate) மேம்படுத்துவது, சந்தை அணுகல் சிக்கல்கள் மற்றும் ஏற்றுமதியைக் கட்டுப்படுத்திய வர்த்தக தடைகளை (Trade Barriers) சமாளிக்க இந்தியாவுக்கு அவசியமாகும்.
இந்த மேனுபேக்ச்சரிங் இலக்குகளை அடைவதில் பல சவால்கள் உள்ளன. குறிப்பாக எம்.எஸ்.எம்.இ-க்களின் (MSMEs) ஏற்றுமதி செயல்திறன், மோசமான லாஜிஸ்டிக்ஸ் (Logistics), தரமற்ற தயாரிப்புகள், மற்றும் சிக்கலான ரெகுலேஷன்ஸ் (Regulations) போன்ற கட்டமைப்பு பிரச்சனைகளால் (Structural Problems) பெரும்பாலும் பாதிக்கப்படுகிறது. ஜப்பானின் பொருளாதாரமும் அதன் சொந்த மக்கள் தொகை சார்ந்த சவால்களையும் (Demographic Challenges) அதிக போட்டித்தன்மையையும் (Competitiveness) கொண்டுள்ளது. எனவே, இந்திய நிறுவனங்கள் விலை, தரம் அல்லது கண்டுபிடிப்புகளில் (Innovation) தெளிவான நன்மைகளைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். கடந்த கால ஏற்றுமதி ஊக்குவிப்பு முயற்சிகள் (Export Promotion Efforts) கலவையான முடிவுகளையே தந்துள்ளன. மேலும், 'பிராண்ட் இந்தியா'வை மட்டும் நம்பியிருப்பது போதாது; தயாரிப்பு தரநிலைகள் (Product Standards) மற்றும் சரியான நேரத்தில் டெலிவரியை (Timely Delivery) நிரூபிப்பதில் தெளிவான முன்னேற்றம் தேவை. செப்பா (CEPA) அமலில் இருந்தாலும், அதன் முழு நன்மைகள் இன்னும் உணரப்படவில்லை, மேலும் புதிய ஒப்பந்தங்களுக்கு விரிவான பேச்சுவார்த்தைகள் தேவைப்படும். தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகள் (Southeast Asian Nations) ஜப்பானிய நிறுவனங்களுக்கு மேலும் நிறுவப்பட்ட சப்ளை செயின் ஒருங்கிணைப்பை (Supply Chain Integration) வழங்குகின்றன, இது இந்திய வணிகங்களுக்கு ஒரு கடுமையான போட்டியாகும்.
இந்த பேச்சுவார்த்தைகளின் வெற்றி, நிலையான கொள்கை அமலாக்கம் (Consistent Policy Implementation) மற்றும் பயனுள்ள களமிறங்குதல் (Effective On-the-ground Execution) ஆகியவற்றைப் பொறுத்தது. ஜப்பானுடன் உறவுகளை வலுப்படுத்தும் இந்தத் திட்டம் சிறப்பாக இருந்தாலும், ஒரு மேனுபேக்ச்சரிங் ஹப் ஆக மாறுவதற்கு, கட்டமைப்பு தடைகளை (Structural Hurdles) தாண்டி, நிலையான தரம் மற்றும் சரியான நேரத்தில் டெலிவரியை நிரூபிக்க வேண்டும். இந்த பேச்சுவார்த்தைகள் புதிய முதலீடுகளையும் (Investments) ஏற்றுமதி வாய்ப்புகளையும் (Export Chances) கொண்டு வரக்கூடும். ஆனால் இதற்கு செயல்பாடுகள் (Operations) மற்றும் சந்தை உத்திகளில் (Market Strategies) குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றங்கள் தேவைப்படும்.
