கார்கா அணுமின் நிலையம் விரிவாக்கம்: 'ஃப்ளீட் மோட்' மூலம் வேகமான உற்பத்தி - இந்தியா அதிரடி!

இந்தியாவின் அணுசக்தி கனவு: 'ஃப்ளீட் மோட்' உத்தி

இந்தியா, அணுசக்தி துறையில் தனது இலக்குகளை அடைய ஒரு புதிய பாதையை வகுத்துள்ளது. இனி தனித்தனி திட்டங்களாக இல்லாமல், ஒரே மாதிரியான வடிவமைப்புகளைப் பயன்படுத்தி, அதிவேகமாக அணு உலைகளை அமைக்கும் 'ஃப்ளீட் மோட்' (Fleet Mode) எனப்படும் முறைக்கு மாறி வருகிறது. இந்த உத்தியின் முக்கிய பகுதியாக, கர்நாடகாவின் கார்காவில் இரண்டு புதிய அணு உலைகள் அமைக்கும் பணி இன்று தொடங்குகிறது. இது வெறும் கட்டுமான ஆரம்பம் மட்டுமல்ல, இந்தியாவின் அணுசக்தி திறனை அதிகரிக்கும் ஒரு முக்கிய மைல்கல். இதன் மூலம் செலவுகளைக் குறைத்து, திட்டங்களை விரைவுபடுத்தி, நாட்டின் எரிசக்தி தேவையை பூர்த்தி செய்ய முடியும்.

கார்காவில் என்ன சிறப்பு?

இந்திய அணுமின் கழகம் (NPCIL), கார்கா அணுமின் நிலையத்தில் 5 மற்றும் 6 ஆம் அலகுகளுக்கான பணிகளைத் தொடங்கியுள்ளது. இந்த இரண்டு அலகுகளும் 700 மெகாவாட் திறன் கொண்ட பிரஷரைஸ்டு ஹெவி வாட்டர் ரியாக்டர்கள் (PHWRs) ஆகும். இது இந்தியாவின் ஒரே மாதிரியான 'ஃப்ளீட் மோட்' கட்டுமான உத்தியின் ஒரு முக்கிய எடுத்துக்காட்டு. இந்தியாவின் முக்கிய இலக்கு, 2032 ஆம் ஆண்டிற்குள் 22.5 ஜிகாவாட் அணுசக்தி திறனையும், 2047 ஆம் ஆண்டிற்குள் 100 ஜிகாவாட் அணுசக்தி திறனையும் எட்டுவதாகும். 2017 ஆம் ஆண்டிலேயே பத்து 700 மெகாவாட் PHWR அலகுகளை 'ஃப்ளீட் மோட்' முறையில் அமைக்க அரசு ஒப்புதல் அளித்தது. இதன் மூலம், அணு உலைகளை அமைப்பதில் அதிக செயல்திறனையும், செலவு குறைப்பையும் அடைய முடியும். இந்த அணு உலைகள், சர்வதேச தரத்திற்கு இணையாக, மேம்பட்ட பாதுகாப்பு அம்சங்களுடன் கூடிய உள்நாட்டு வடிவமைப்புகளைக் கொண்டுள்ளன. பிப்ரவரி 24, 2026 அன்று முதல் கான்கிரீட் ஊற்றும் பணி தொடங்கி, முதல் அலகு சுமார் 60 மாதங்களுக்குள் செயல்பாட்டுக்கு வரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

தன்னிறைவு மற்றும் தரப்படுத்துதலின் முக்கியத்துவம்

'ஃப்ளீட் மோட்' உத்தி, உலக அளவிலும் இந்தியாவிலும் முன்பு கண்டிராத, தனித்தனி திட்டங்களுக்குப் பதிலாக, தரப்படுத்தப்பட்ட அணுகுமுறையைக் கொண்டுள்ளது. உலகளவில் அணு உலைகளை அமைக்க சராசரியாக ஆறு முதல் எட்டு ஆண்டுகள் ஆகின்றன. ஆனால், இந்தியாவின் இந்த புதிய உத்தி, முதல் கான்கிரீட் ஊற்றியதிலிருந்து சுமார் ஐந்து ஆண்டுகளுக்குள் திட்டத்தை முடிக்க இலக்கு வைத்துள்ளது. இது இந்தியாவின் உள்நாட்டு உற்பத்தி திறனை மேம்படுத்துவதோடு, உதிரிபாகங்கள் மற்றும் பொறியியல் சேவைகளுக்கான வலுவான விநியோகச் சங்கிலியை உருவாக்கவும் உதவும். BHEL மற்றும் MEIL போன்ற நிறுவனங்கள் இந்தப் பெரிய ஆர்டர்களால் பயனடைய வாய்ப்புள்ளது. இது 'மேக் இன் இந்தியா' திட்டத்திற்கு வலு சேர்க்கும். தற்போது, இந்தியாவின் மொத்த மின் உற்பத்தியில் அணுசக்தி பங்களிப்பு சுமார் 3% மட்டுமே உள்ளது. 2047 ஆம் ஆண்டிற்குள் 100 ஜிகாவாட் என்ற இலக்கை அடைய, இந்த தொழில்துறை வேகம் மிகவும் அவசியம். 700 மெகாவாட் PHWR வடிவமைப்பு, இந்தியாவில் ஏற்கனவே உள்ள 220 மெகாவாட் அலகுகளின் தொழில்நுட்பத்தை மேம்படுத்தி, காக்ரபார் (Kakrapar) போன்ற இடங்களில் உள்ள வடிவமைப்புகளை ஒத்துள்ளது. இந்தத் தரப்படுத்தல், செலவுத் திறனை அடையவும், திட்ட கால அட்டவணையை கணிக்கக்கூடியதாக மாற்றவும் உதவும்.

கவனிக்க வேண்டிய சவால்கள்

'ஃப்ளீட் மோட்' உத்தியின் நன்மைகள் பல இருந்தாலும், இந்தியாவின் அணுசக்தி திட்டங்கள் சில சவால்களையும் எதிர்கொள்கின்றன. கடந்த காலங்களில், பெரிய உள்கட்டமைப்பு திட்டங்கள், ஒழுங்குமுறை அனுமதிகளில் தாமதம், விநியோகச் சங்கிலி பாதிப்புகள் மற்றும் நிதிப் பிரச்சனைகளால் கால தாமதத்தை சந்தித்துள்ளன. காக்ரபார் அலகுகள் 3 & 4 மற்றும் ராஜஸ்தான் அணு உலைகள் போன்ற திட்டங்களில் இது நிகழ்ந்துள்ளது. மேலும், அணுசக்தி பொறுப்புச் சட்டம் (Civil Liability for Nuclear Damage Act), சர்வதேச சப்ளையர்களை ஈர்ப்பதில் சிக்கல்களை ஏற்படுத்தி, வெளிநாட்டு தொழில்நுட்ப கொள்முதலை கடினமாக்கியுள்ளது. யுரேனியம் இறக்குமதிக்காக இந்தியா மற்ற நாடுகளைச் சார்ந்திருப்பதால், புவிசார் அரசியல் ஸ்திரமற்ற தன்மையால் விநியோகச் சங்கிலி பாதிக்கப்படலாம். NPCIL-க்கு சிறந்த பாதுகாப்புப் பதிவு இருந்தாலும், கடந்த காலங்களில் நடந்த சில கட்டுமான விபத்துகள், கடுமையான மேற்பார்வையின் அவசியத்தை உணர்த்துகின்றன. தனியார் துறையை ஈடுபடுத்துவது செயல்திறனை அதிகரிக்கும் என்றாலும், செலவு தகராறுகள் மற்றும் நிதி மாதிரி வேறுபாடுகள் போன்ற தடைகளும் உள்ளன.

எதிர்கால பார்வை

கார்கா மற்றும் பிற இடங்களில் 'ஃப்ளீட் மோட்' திட்டத்தின் வெற்றிகரமான செயலாக்கம், இந்தியாவின் லட்சிய எரிசக்தி இலக்குகளை அடைய மிகவும் முக்கியமானது. சிறிய மட்டு அணு உலைகள் (Small Modular Reactors - SMRs) உட்பட, அணு ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டிற்கான குறிப்பிடத்தக்க நிதி ஒதுக்கீடுகள், எரிசக்தி தன்னாட்சியை நோக்கிய இந்தியாவின் உறுதியான முயற்சியைக் காட்டுகிறது. உள்நாட்டு தொழில்நுட்பத்தை தொடர்ந்து மேம்படுத்துவதும், உள்நாட்டு உற்பத்தியை அதிகரிப்பதும் இந்த இலக்கின் மையமாக உள்ளது, இது இந்தியாவை உலகளாவிய அணுசக்தி துறையில் ஒரு முக்கிய போட்டியாளராக நிலைநிறுத்தும்.