இந்தியாவின் தொழில் வளர்ச்சியை அடுத்த கட்டத்துக்கு கொண்டு செல்வதற்காக, 'மேக் இன் இந்தியா' (Make in India) போன்ற திட்டங்களுக்குத் தேவையான உத்வேகத்தை அளிக்கும் நோக்கில், CII (Confederation of Indian Industry) ஒரு முக்கிய யோசனையை முன்வைத்துள்ளது. அதன்படி, நாடு முழுவதும் தொழில் நிலங்களை எளிதாகக் கையகப்படுத்தவும், நிர்வகிக்கவும் ஒரு புதிய 'தேசிய தொழில் நிலக் குழு' (National Industrial Land Council - NILC) அமைக்கப்பட வேண்டும். இது, சரக்கு மற்றும் சேவை வரியை (GST) நிர்வகிக்கும் GST Council போல செயல்படும். இந்த NILC, மாநிலங்களுக்கு இடையே நில விதிகளில் உள்ள வேறுபாடுகளைச் சரிசெய்யவும், தகராறுகளைத் தீர்க்கவும் உதவும்.
மேலும், நாடு முழுவதும் உள்ள நிலங்களின் இருப்பு, மண்டல விதிகள் (zoning), மற்றும் ஏற்கனவே உள்ள பிரச்சனைகள் குறித்த நிகழ்நேரத் தகவல்களை (real-time data) வழங்கும் ஒரு தேசிய, GIS-enabled நில வங்கி (GIS-enabled land bank) உருவாக்கப்படும். இது முதலீட்டாளர்களுக்கு வெளிப்படைத்தன்மையை (transparency) அதிகரித்து, முடிவெடுக்கும் வேகத்தை கூட்டும். மாநிலங்களுக்கு இடையே ஒரே மாதிரியான முத்திரை வரிகளை (uniform stamp duties) அமல்படுத்துவதன் மூலம், முதலீட்டுச் செலவுகளைக் குறைத்து, பொருளாதார ரீதியாக லாபகரமான முடிவுகளை எடுக்க முதலீட்டாளர்கள் ஊக்குவிக்கப்படுவார்கள் என்றும் CII பரிந்துரைத்துள்ளது. இந்த சீர்திருத்தங்கள், குறிப்பாக சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களுக்கும், புதிய திட்டங்களுக்கும் மிகவும் அவசியம் என கருதப்படுகிறது.
ஆனால், இந்த சீர்திருத்தங்கள் செயல்படுத்தப்படுவதில் பல சவால்கள் உள்ளதாகவே நிபுணர்கள் கருத்து தெரிவிக்கின்றனர். முக்கியமாக, இந்தியாவின் கூட்டாட்சி அமைப்பு (federal structure) இதற்கு மிகப்பெரிய தடையாக இருக்கும். இந்தியாவில் நிலம் என்பது 28 மாநிலங்கள் மற்றும் 8 யூனியன் பிரதேசங்களின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள ஒரு விஷயம். கடந்த காலங்களில், மத்திய அரசு கொண்டு வந்த பல நில சீர்திருத்த முயற்சிகளுக்கு மாநில அரசுகள் தங்கள் அதிகார வரம்பைக் குறைக்கக் கூடும் என்ற அச்சத்தில் எதிர்ப்பு தெரிவித்துள்ளன.
GST Council-க்கே பல கட்ட பேச்சுவார்த்தைகளும், ongoing disputes-ம் இருந்தன. அதைப் போலவே, NILC-க்கும் மாநிலங்களின் ஒப்புதலைப் பெறுவது கடினமாக இருக்கும். வியட்நாம், தாய்லாந்து போன்ற நாடுகள் வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களுக்கு எளிமையான நில விதிகளை வைத்துள்ளன. ஆனால், இந்தியாவின் 'Ease of Doing Business' தரவரிசை உயர்ந்தாலும், நில மேலாண்மையில் இன்னும் பின்தங்கியே உள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது.
மேலும், கடந்த காலங்களில் நிலம் கையகப்படுத்துவதில் பல சிக்கல்கள் ஏற்பட்டுள்ளன. டாடா நானோ (Tata Nano) கார் தொழிற்சாலையை மேற்குவங்கத்தின் சிங்குரில் (Singur) இருந்து வேறு மாநிலத்திற்கு மாற்றியதும், டெல்லி-மும்பை தொழில் வழித்தடம் (Delhi-Mumbai Industrial Corridor) போன்ற பல பெரிய திட்டங்கள் நிலம் தொடர்பான பிரச்சனைகளால் தாமதமானதும் இதற்கு உதாரணங்கள். விவசாயிகளுக்கும், தொழிற்சாலைகளுக்கும் இடையே உள்ள மோதல்கள், மெதுவான தீர்வு முறைகள் போன்ற சமூக-அரசியல் பிரச்சனைகளும் நில கையகப்படுத்தலில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. மாநில அரசுகள் NILC-யின் அறிவுறுத்தல்களைப் பின்பற்றும் வகையில் ஒரு வலுவான பொறிமுறை (mechanism) இல்லாவிட்டால், இந்த சீர்திருத்தங்கள் பெயரளவிலேயே நின்றுவிடக்கூடும்.
ஒட்டுமொத்தமாகப் பார்த்தால், CII-ன் இந்த யோசனை நல்ல நோக்கத்தில் இருந்தாலும், இதை நடைமுறைப்படுத்துவது என்பது ஒரு நீண்ட மற்றும் கடினமான பயணமாகவே இருக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. சட்ட நிச்சயமற்ற தன்மை (legal uncertainty), மாநிலங்களுக்கு இடையேயான முரண்பட்ட விதிகள், மற்றும் கொள்கை இடைவெளிகள் (policy gaps) போன்ற பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வு காணப்படாவிட்டால், இந்த முயற்சிகள் எதிர்பார்த்த அளவிலான தொழில் வளர்ச்சியைத் தராது என்பதே பல ஆய்வாளர்களின் கருத்தாக உள்ளது.
