Whalesbook
AI-யின் பிரம்மாண்ட சாத்தியம்
இந்தியாவின் உற்பத்தித் துறையில் இயங்கும் சிறு, குறு, நடுத்தர நிறுவனங்களான MSME-க்களுக்கு, ஆர்டிஃபிஷியல் இன்டெலிஜென்ஸ் (AI) ஒரு மிகப்பெரிய வரப்பிரசாதமாக அமையக்கூடும். PwC India மற்றும் Observer Research Foundation (ORF) இணைந்து வெளியிட்டுள்ள ஒரு விரிவான அறிக்கையின்படி, MSME-க்கள் இந்தியாவின் மொத்த உற்பத்தி மதிப்பில் 50% பங்களிக்கும் ஒரு சூழலில், 2035-ம் ஆண்டுக்குள் AI மூலம் ₹13,560 கோடி முதல் ₹14,990 கோடி வரை மதிப்பு உருவாக்கப்படும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது.
AI தொழில்நுட்பங்களான பிரிடிக்டிவ் மெயின்டனன்ஸ் (predictive maintenance), குவாலிட்டி கண்ட்ரோல் (quality control), AI சார்ந்த கிரெடிட் அசெஸ்மென்ட் (credit assessment) மற்றும் ஜெனரேட்டிவ் டிசைன் (generative design) போன்றவை உற்பத்தித்திறனை அதிகரிப்பதுடன், பொருட்களின் தரத்தையும், உலகளாவிய போட்டித்திறனையும் மேம்படுத்தும். இதற்கிடையில், நாட்டின் உற்பத்தித் துறையின் பரந்த செயல்பாடுகளைக் குறிக்கும் நிஃப்டி இந்தியா மேனுஃபாக்சரிங் இன்டெக்ஸ் (Nifty India Manufacturing Index) கடந்த ஓராண்டில் சுமார் 23.8% வளர்ச்சியைப் பதிவு செய்துள்ளது. இருப்பினும், இதன் தற்போதைய பிரைஸ்-டு-எர்னிங்ஸ் (P/E) ரேஷியோ சுமார் 28.2 ஆக உள்ளது, இது வரலாற்று சராசரிகளுடன் ஒப்பிடும்போது சற்று அதிகமாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளதைக் காட்டுகிறது. மேலும், NITI Aayog-ன் பொதுவான கணிப்புகளின்படி, AI தொழில்நுட்பங்கள் உற்பத்தித்திறன் அதிகரிப்பு மூலம் 2035-க்குள் இந்தியாவின் ஜி.டி.பி-க்கு ₹5 லட்சம் கோடி முதல் ₹6 லட்சம் கோடி வரை பங்களிக்கக்கூடும்.
உள்கட்டமைப்பு மற்றும் திறன்கள் பற்றாக்குறையை கடப்பது எப்படி?
MSME-க்களில் AI பயன்பாடு குறித்த இந்த அதீத எதிர்பார்ப்புகளுக்கு மத்தியில், சில முக்கிய சவால்களும் உள்ளன. கொள்கை ரீதியான நோக்கங்கள் இருந்தாலும், அவற்றை பெரிய அளவில் செயல்படுத்துவதில்தான் பெரும் தடை உள்ளது. இதில் மிக முக்கியமானது, AI உள்கட்டமைப்புக்காகத் தேவைப்படும் சுமார் ₹50,000 கோடி முதலீடு. அதோடு, MSME-க்கள் அதிக ஆரம்பகட்ட தொழில்நுட்ப செலவுகள், மலிவான நிதியுதவி பற்றாக்குறை, குறைந்த டிஜிட்டல் எழுத்தறிவு மற்றும் AI-யில் திறமை வாய்ந்த நிபுணர்களின் கடுமையான பற்றாக்குறை போன்ற பிரச்சனைகளையும் சந்திக்கின்றன.
2025-ல் Zoho நடத்திய ஆய்வின்படி, 60% MSME-க்கள் 2030-க்குள் AI-யை ஏற்றுக்கொள்ளத் திட்டமிட்டுள்ளதாகக் கூறினாலும், பெரும்பாலானோர் திறமை பற்றாக்குறை மற்றும் விழிப்புணர்வு இடைவெளியையே முக்கிய தடைகளாகக் குறிப்பிடுகின்றனர். இதனால், AI-யின் நன்மைகள் பெரிய, வசதி படைத்த MSME-க்களுக்கு மட்டுமே அதிகமாகக் கிடைத்து, சிறிய நிறுவனங்களுக்கும் பெரிய நிறுவனங்களுக்கும் இடையிலான இடைவெளி அதிகரிக்கக்கூடும். தற்போது இந்தியாவின் ஜி.டி.பி-யில் உற்பத்தித் துறையின் பங்களிப்பு சுமார் 12.53% ஆக உள்ளது, இது 2047-க்குள் 25% ஐ எட்டும் என்ற அரசின் லட்சியத்தை விடக் குறைவாகும். இந்த அடிப்படைத் தடைகளைத் தாண்டி வருவது அவசியமாகிறது.
உலகளாவிய சூழலும் இந்திய யதார்த்தமும்
உலக அளவில், உற்பத்தித் துறையில் AI சந்தையில் வட அமெரிக்கா முன்னணியில் உள்ளது, ஜெர்மனி மற்றும் சீனா முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. ஆசிய-பசிபிக் பிராந்தியமும் அதிவேகமாக வளர்ந்து வரும் சந்தையாகும். புவிசார் அரசியல் மாற்றங்களுக்கு மத்தியில், உலகளாவிய உற்பத்தி மற்றும் விநியோகச் சங்கிலி கூட்டாளராகத் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொள்ள இந்தியா முயற்சிக்கும் நிலையில், AI பயன்பாட்டில் உள்ள சமமற்ற தன்மையையும் அது எதிர்கொள்ள வேண்டியுள்ளது.
தொழில்நுட்பத்தால் இயங்கும் MSME-க்கள் AI-யின் திறனை உணர்ந்தாலும், அதன் உண்மையான செயலாக்கம் பல இடங்களில் சிதறிக்கிடப்பதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. இந்தக் குறைபாடு, 'MANAV' போன்ற கொள்கை ரீதியான இலக்குகள் (மனிதனை மையமாகக் கொண்ட, நெறிமுறைகள், பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் வெளிப்படைத்தன்மை அடிப்படையிலான AI கட்டமைப்பு) முக்கியமானவை என்றாலும், தொழிற்சாலைகளில் அவற்றின் நடைமுறை அமலாக்கம், செலவு குறைந்த மற்றும் மொழி சார்ந்த தீர்வுகளைக் கோருகிறது. இந்திய MSME-க்களின் பன்முகத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய, செலவு-திறன் மற்றும் பன்மொழித் திறன்களில் கவனம் செலுத்தி AI தயாரிப்புகளை வடிவமைக்க ஸ்டார்ட்-அப்கள் ஊக்குவிக்கப்படுகின்றன.
எதிர்மறைப் பார்வைகள் (Bear Case)
உற்பத்தித் துறை MSME-க்களில் AI-யின் இந்த மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் கதை, சில ஆபத்துகளையும் கொண்டுள்ளது. உள்கட்டமைப்பு முதலீட்டுக்கான கணிசமான தேவை ஒரு பெரிய தடையாக உள்ளது. இந்த இடைவெளி நிவர்த்தி செய்யப்படாவிட்டால், 2035-க்குள் உற்பத்தித் துறைக்கு AI மூலம் கிடைக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படும் ₹8,500 கோடி முதல் ₹10,000 கோடி வரையிலான பங்களிப்பு எட்டப்படாமல் போகலாம். AI பெரும்பாலும் 'வேலைகளை மேம்படுத்துவது' (job enhancer) என்று அழைக்கப்பட்டாலும், வழக்கமான மற்றும் குறைந்த திறன் கொண்ட வேலைகள் நீக்கப்படுவது பற்றிய கவலைகள் தொடர்கின்றன. இதற்கு இலக்கு சார்ந்த துறைகளுக்கான உத்திகள் மற்றும் பணியாளர் திறன்களை மேம்படுத்துதல் அவசியம்.
மேலும், AI பயன்பாட்டின் வெற்றி, உயர்மட்ட நிர்வாக ஆதரவு, ஊழியர்களின் எதிர்ப்பைக் கடப்பது மற்றும் விடாமுயற்சி ஆகியவற்றைப் பெரிதும் சார்ந்துள்ளது. இந்த காரணிகள், வளக் கட்டுப்பாடுகளை எதிர்கொள்ளும் சிறிய நிறுவனங்களில் பெரும்பாலும் குறைவாகவே காணப்படுகின்றன. நிஃப்டி இந்தியா மேனுஃபாக்சரிங் இன்டெக்ஸ் அதன் P/E ரேஷியோவான சுமார் 28.2 உடன் வர்த்தகமாகிறது. இது முதலீட்டாளர்கள் ஏற்கனவே கணிசமான வளர்ச்சியை எதிர்பார்க்கிறார்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது. AI பயன்பாடு தடைபட்டால், வளர்ச்சி எதிர்பார்ப்புகளில் பிழைக்கான வாய்ப்புகள் மிகக் குறைவு.
எதிர்காலப் பார்வை
இருக்கும் சவால்களுக்கு மத்தியிலும், இந்தியாவின் வளர்ந்த பொருளாதாரம் மற்றும் உலகளாவிய உற்பத்தி மையமாக மாறும் லட்சியத்தில், உற்பத்தித் துறை MSME-க்கள் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. அரசின் இந்தியா AI மிஷன் (India AI Mission) மற்றும் 'உற்பத்தி MSME-க்களில் AI தயார்நிலை மற்றும் பயன்பாட்டை மேம்படுத்துதல்' போன்ற முயற்சிகள், AI பயன்பாட்டை ஊக்குவிப்பதில் அரசின் அர்ப்பணிப்பைக் காட்டுகின்றன. 2047-க்குள் MSME-க்கள் உற்பத்தி GVA பங்களிப்பை 50% ஆகவும், உற்பத்தித் துறை ஜி.டி.பி-யில் 25% பங்களிப்பையும் எட்டினால் கிடைக்கும் சுமார் ₹3.13 லட்சம் கோடி முதல் ₹3.21 லட்சம் கோடி வரையிலான வளர்ச்சி வாய்ப்புகளை அடைய, AI பயன்பாட்டு இடைவெளியைக் குறைப்பதற்கான மூலோபாய தலையீடுகள் தேவை.
நோக்கத்திலிருந்து செயல்படுத்துதலை நோக்கி கவனம் மாற வேண்டும். AI பயன்பாடு அனைவரையும் உள்ளடக்கியதாகவும், மலிவு விலையிலும், நேரடியாக தொழிற்சாலைகளில் அளவிடக்கூடிய உற்பத்தித்திறன் ஆதாயங்களைத் தருவதாகவும் இருப்பதை உறுதி செய்ய வேண்டும்.