மகாராஷ்டிரா அரசு, தனியார் மருத்துவமனைகளில் 'பேஷியண்ட் இறுதி விருப்ப மரணம்' (Passive Euthanasia) மற்றும் 'உயிருடன் வாழும் விருப்பம்' (Living Will) தொடர்பான வழக்குகளை ஆய்வு செய்ய இரண்டு அடுக்கு மருத்துவ ஆலோசனைக் குழுக்களை (Medical Boards) அமைக்க வேண்டும் என உத்தரவிட்டுள்ளது. இந்த புதிய விதி, தனியார் மருத்துவமனைகளையும் உச்ச நீதிமன்ற வழிகாட்டுதல்களின் கீழ் கொண்டு வந்துள்ளது.
மகாராஷ்டிரா மாநில அரசு, தனியார் மருத்துவமனைகளில் பேஷியண்ட் இறுதி விருப்ப மரணம் (Passive Euthanasia) மற்றும் உயிருடன் வாழும் விருப்பம் (Living Will) தொடர்பான வழக்குகளை ஆய்வு செய்ய, இரண்டு அடுக்குகள் கொண்ட மருத்துவ ஆலோசனைக் குழுக்களை (Medical Boards) கட்டாயம் அமைக்க வேண்டும் என புதிய உத்தரவைப் பிறப்பித்துள்ளது.
இந்த விதிமுறைகள் உடனடியாக அமலுக்கு வருகின்றன. இதன் மூலம், தனியார் மருத்துவமனைகளும், பொது மருத்துவமனைகளைப் போலவே, நோயாளியின் வாழ்வாதார சிகிச்சையை நிறுத்துவதற்கு முன்பு முறையான அனுமதியைப் பெற வேண்டும்.
மருத்துவக் குழுக்களின் அமைப்பு:
புதிய வழிகாட்டுதல்களின்படி, தனியார் மருத்துவமனைகள் இரண்டு கட்டங்களாக அனுமதி பெறும் செயல்முறையைப் பின்பற்ற வேண்டும்:
- முதன்மை மருத்துவக் குழு: இது மருத்துவமனை நிர்வாகி அல்லது மருத்துவ இயக்குநரின் தலைமையில் செயல்படும். நோயாளியை சிகிச்சை அளிக்கும் மருத்துவர், அவசர சிகிச்சைப் பிரிவு நிபுணர் மற்றும் மூத்த மருத்துவர் அல்லது அறுவை சிகிச்சை நிபுணர் ஆகியோர் இந்தக் குழுவில் இடம்பெறுவர். இவர்கள் மருத்துவ கோரிக்கையின் ஆரம்பகட்ட ஆய்வை மேற்கொள்வார்கள்.
- இரண்டாம் நிலை மருத்துவக் குழு: இறுதி ஒப்புதலுக்காக இந்தக் குழு அமைக்கப்படும். மும்பையைத் தவிர மற்ற மாவட்டங்களில், மாவட்ட தலைமை அறுவை சிகிச்சை நிபுணரின் (District Civil Surgeon) கீழ் இந்தக் குழு செயல்படும். மும்பை மற்றும் புறநகர்ப் பகுதிகளில், அரசு மருத்துவமனையான ஜே.ஜே. மருத்துவமனையின் (JJ Hospital) கீழ் இது ஒருங்கிணைக்கப்படும். இந்த குழுவில் குறைந்தது 5 வருட மருத்துவ அனுபவம் கொண்ட நிபுணர்களும், வெளி நிபுணர்களும் இடம்பெறுவார்கள்.
சட்ட பின்னணி மற்றும் முதலீட்டாளர்களுக்கான தாக்கம்:
இந்த நடவடிக்கை, உச்ச நீதிமன்றத்தின் 'காமன் காஸ்' (Common Cause) தீர்ப்பு மற்றும் அதைத் தொடர்ந்து வந்த 'ஹரிஷ் ராணா' (Harish Rana) வழக்கின் அடிப்படையில் அமைந்துள்ளது. இதன் மூலம், தனியார் மருத்துவத் துறையும் சட்டக் கட்டமைப்புக்குள் முழுமையாகக் கொண்டுவரப்படுகிறது. இது, உயிரிழக்கும் தருவாயில் உள்ள நோயாளிகள் குறித்த முக்கிய முடிவுகளை எடுக்கும் மருத்துவர்கள் மற்றும் மருத்துவமனைகளுக்கு சட்டரீதியான தெளிவை அளிக்கும்.
சுகாதாரத் துறையில் முதலீடு செய்துள்ளவர்களுக்கு, குறிப்பாக மருத்துவமனைச் சங்கிலிகள் மற்றும் தனியார் மருத்துவக் குழுமங்களில் பங்குதாரர்களாக உள்ளவர்களுக்கு, இது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க ஒழுங்குமுறை வளர்ச்சி ஆகும். மருத்துவக் குழுக்களை அமைப்பதற்கும், ஆய்வுக்கான ஆவணங்களைப் பராமரிப்பதற்கும் மருத்துவமனைகள் நிர்வாக வளங்களை ஒதுக்கீடு செய்ய வேண்டியிருக்கும். இந்த செயல்முறை சட்டப் பாதுகாப்பிற்கும், நெறிமுறை இணக்கத்திற்கும் அவசியமானதாக இருந்தாலும், மருத்துவ நிர்வாகத்தில் இது ஒரு கூடுதல் செயல்பாட்டுச் சிக்கலை ஏற்படுத்துகிறது. முதலீட்டாளர்கள், இந்த மருத்துவக் குழுக்களை மருத்துவமனைகள் எவ்வாறு தங்கள் அன்றாட மருத்துவப் பணிகளில் ஒருங்கிணைக்கின்றன என்பதையும், இது அவர்களின் உள் இணக்கச் செலவுகள் மற்றும் மருத்துவ சட்ட அபாயங்களை எவ்வாறு பாதிக்கிறது என்பதையும் கண்காணிக்க வேண்டும்.
