Nepal-Tibet எல்லையில் நடந்த பேரிடர் குறித்து சுனிதா நரேன் முன்வைத்துள்ள விமர்சனங்கள், உள்கட்டமைப்பு (Infrastructure) நிறுவனங்களின் செயல்பாடு மற்றும் காலநிலை மாற்ற மேலாண்மையில் பெரும் மாற்றத்தைக் கொண்டுவரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
Nepal-Tibet எல்லையில் சமீபத்தில் நடந்த கடும் வெள்ளப் பாதிப்புகள், மலைப்பாங்கான பகுதிகளில் இனி உள்கட்டமைப்பு திட்டங்களை எப்படி முன்னெடுப்பது என்பது குறித்த விவாதத்தை கிளப்பியுள்ளது. Centre for Science and Environment (CSE)-ன் தலைமை இயக்குநர் சுனிதா நரேன், இமயமலைப் பகுதியில் தற்போதைய கட்டுமான உத்திகள் 'பொறியியல் அகங்காரம்' (Engineering Hubris) கொண்டவை என்று விமர்சித்துள்ளார். சூழலியல் எல்லைகளை மதிக்காமல் மேற்கொள்ளப்படும் திட்டங்கள், நீண்ட கால அடிப்படையில் பெரும் ஆபத்தை விளைவிக்கும் என்பது அவரது கருத்து.
முதலீட்டாளர்கள் ஏன் கவனிக்க வேண்டும்?
சாலைகள், பாலங்கள், ஹைட்ரோ-பவர் பிளான்ட்கள் மற்றும் மின்சாரத் தடம் போன்ற திட்டங்கள் தற்போது கடும் காலநிலை மாற்றத்தால் பாதிப்புக்குள்ளாகும் அபாயத்தில் உள்ளன. இத்தகைய சூழலில் திட்டமிடப்படும் கட்டுமானங்களில் துல்லியம் இல்லை எனில், அவை சொத்துக்களின் மதிப்பை குறைப்பதோடு, நிறுவனங்களுக்கு பெரும் நிதி இழப்பையும் ஏற்படுத்தும்.
காலநிலை எதிர்ப்பு (Climate Resilience) இனி கட்டாயம்!
முதலீட்டு உலகில், 'கிளைமேட் ரெசிலியன்ஸ்' என்பது வெறும் பெயரளவில் இருக்கும் ஒன்றல்ல, அது ரிஸ்க் மேனேஜ்மென்ட்டின் ஒரு முக்கியப் பகுதியாக மாறியுள்ளது. ஒருவேளை அரசாங்கம் மலைப் பகுதிகளில் கட்டுமான விதிகளையும் (Construction standards), சுற்றுச்சூழல் அனுமதி நடைமுறைகளையும் கடுமையாக்கினால், அது நிறுவனங்களின் செலவை (Compliance Cost) அதிகரிக்கக்கூடும். இதனால், இயற்கை பேரிடர்களை தாங்கும் தொழில்நுட்பத்தை முன்கூட்டியே கையாளும் நிறுவனங்கள் மட்டுமே லாபகரமாகச் செயல்பட முடியும்.
இனி என்ன நடக்கும்?
முதலீட்டாளர்கள் தங்களின் போர்ட்ஃபோலியோவில் உள்ள நிறுவனங்களின் 'ஜியோலாஜிக்கல் ரிஸ்க்' மதிப்பீடுகள், பேரிடர் மேலாண்மைத் திட்டங்கள் மற்றும் மேம்பட்ட கட்டுமானப் பொருட்கள் பயன்பாடு குறித்த அறிக்கைகளைத் தொடர்ந்து கண்காணிக்க வேண்டும். குறிப்பாக, Himalaya பகுதியில் இயங்கும் பவர் யூட்டிலிட்டி மற்றும் கன்ஸ்ட்ரக்ஷன் நிறுவனங்களின் எதிர்காலம் இனி சுற்றுச்சூழல் கொள்கைகளைச் சார்ந்தே அமையும்.