இந்தியாவின் சுற்றுச்சூழல் ஆபத்து: பொருளாதாரம், முதலீட்டாளர்களுக்கு எச்சரிக்கை மணி!

பேராசிரியர் ஜெகதீஷ் கிருஷ்ணசாமி, அனில் அகர்வால் உரையாடலில் (Anil Agarwal Dialogue) சமர்ப்பித்த ஆய்வின் கண்டுபிடிப்புகள், இந்தியாவின் எதிர்கால பொருளாதாரத்திற்கு ஒரு முக்கிய எச்சரிக்கையை விடுத்துள்ளன. நாட்டில் காணப்படும் சுற்றுச்சூழல் மாற்றங்கள், குறிப்பாக ஆக்கிரமிப்பு இனங்களின் பெருக்கம் மற்றும் நீர் ஆதாரங்களில் ஏற்பட்டுள்ள தீவிர சமநிலையின்மை ஆகியவை, சுற்றுச்சூழல் துறைக்கு அப்பாற்பட்டு, முதலீடு, உள்கட்டமைப்பு மற்றும் விவசாயத்திற்கு நேரடி ஆபத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. இந்த மாற்றங்கள், மூலதனம் எவ்வாறு ஒதுக்கீடு செய்யப்படுகிறது மற்றும் வளர்ச்சித் திட்டங்கள் எவ்வாறு வகுக்கப்படுகின்றன என்பதில் ஒரு வியூக ரீதியான மாற்றத்தைக் கோருகின்றன.

ஆக்கிரமிப்பு தாவரங்களால் ஏற்படும் நிதி ஆபத்து (Invasive Asset Risk)

இந்தியாவில் தாவரங்கள் பச்சை பசேலென்று தோற்றமளித்தாலும், அதன் பின்னணியில் ஆக்கிரமிப்பு அயல்நாட்டுத் தாவரங்களின் (invasive alien species) பெருக்கம் ஒரு கவலைக்குரிய யதார்த்தமாகும். இவை நிலப்பரப்பை மாற்றுவது மட்டுமல்லாமல், மண் வளம் மற்றும் நீர்வள சுழற்சிகளையும் தீவிரமாக மாற்றியமைக்கின்றன. குறிப்பாக மேற்கு தொடர்ச்சி மலை போன்ற முக்கிய சுற்றுச்சூழல் பகுதிகளில் இதன் தாக்கம் அதிகம். இதன் பொருளாதார தாக்கமும் மிக அதிகம். உலகளவில் இந்த ஆக்கிரமிப்பு இனங்களால் ஏற்படும் இழப்பு பில்லியன் கணக்கில் இருக்கும் நிலையில், 1960 முதல் 2020 வரை இந்தியா மட்டும் சுமார் $127.3 பில்லியன் இழப்பைச் சந்தித்துள்ளது. காடழிப்பு, நிலப் பயன்பாட்டு மாற்றங்கள், தட்பவெப்பநிலை மாற்றம் போன்ற காரணங்களால் இந்த பிரச்சினை தீவிரமடைந்து வருகிறது. இது விவசாய விளைச்சல், மீன்வளம் மற்றும் முக்கியமான சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளுக்கு அச்சுறுத்தலாக உள்ளது. தற்போது இந்தியாவின் இயற்கை சூழல் அமைப்புகளில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு இந்த ஆக்கிரமிப்பு தாவரங்களால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. இது லட்சக்கணக்கான மக்களின் வாழ்வாதாரத்தையும், சமூக-சுற்றுச்சூழல் ரீதியான அபாயங்களையும் அதிகரிக்கிறது.

நீர் சமநிலையின்மை ஒரு பெரும் பொருளாதார அச்சுறுத்தல் (Water Imbalance as a Macroeconomic Threat)

இந்தியாவின் நீர் பற்றாக்குறை பிரச்சினை, வெறும் தண்ணீர் பற்றாக்குறையால் மட்டும் தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை. மாறாக, ஒருங்கே நிகழும் தீவிர மழைப்பொழிவு, வெள்ளம் மற்றும் அதிகரிக்கும் வறட்சி போன்ற கடுமையான சமநிலையின்மையால் இது தீவிரமடைந்துள்ளது. ராஜஸ்தான் கால்வாயின் தாக்கம் போன்ற காரணங்களால் சில பகுதிகளில் நீர் தேக்கம் ஏற்பட்டாலும், மற்ற பகுதிகள் வறட்சியால் பாதிக்கப்படுகின்றன.

இதன் பொருளாதார தாக்கங்கள் மிக அதிகம். இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 15% பங்கு வகிக்கும் மற்றும் 40% மக்களுக்கு வேலைவாய்ப்பை வழங்கும் விவசாயத்துறை, இந்த சீரற்ற வானிலையால் பெரிதும் பாதிக்கப்படுகிறது. இதனால் பயிர் இழப்பு, வருமானக் குறைவு மற்றும் உணவுப் பற்றாக்குறை ஏற்படுகிறது. தட்பவெப்பநிலை மாற்றத்தால், 2030 ஆம் ஆண்டிற்குள் விவசாய உற்பத்தி 16% வரை குறையக்கூடும் என்றும், இது 2.8% GDP இழப்புக்கு சமம் என்றும் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், உலகளாவிய GDP-யில் சுமார் 60% தண்ணீர் கிடைப்பதில் சிக்கல்களை எதிர்கொள்ளும் அபாயத்தில் உள்ளது. இந்தியாவின் நீர் தேவை, 2030 ஆம் ஆண்டிற்குள் தற்போதைய கிடைப்பதை இருமடங்காக அதிகரிக்கக்கூடும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இது நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு ஒரு தடையாக அமையலாம்.

முதலீட்டு ஆபத்துகள் மற்றும் கொள்கை இடைவெளிகள் (Investment Risks & Policy Gaps)

இந்த ஒருங்கிணைந்த சுற்றுச்சூழல் சவால்கள், இந்தியாவின் பொருளாதார பாதை மற்றும் முதலீட்டு சூழலுக்கு குறிப்பிடத்தக்க ஆபத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. பெரிய அணைகள் மற்றும் கால்வாய் அமைப்புகள் போன்ற பழைய, விநியோகத்தை மையமாகக் கொண்ட உள்கட்டமைப்பு மாதிரிகளை நம்பியிருப்பது, நிலையற்ற நீர் முறைகள் மற்றும் தீவிர வானிலையை நிர்வகிப்பதற்கு போதுமானதாக இல்லை. குறிப்பாக நிலத்தடி நீர் எடுப்பதில் கடுமையான ஒழுங்குமுறை இல்லாமையும், நிர்வாக தோல்விகளும் முக்கிய ஆதாரங்களை வேகமாக deplete செய்கின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, விவசாயத்திற்கான இலவச அல்லது மானிய விலையிலான மின்சாரம், நெல் போன்ற அதிக தண்ணீர் தேவைப்படும் பயிர்களை ஊக்குவிக்கிறது. இதனால் நிலத்தடி நீர் வேகமாக குறைந்து, மாநில மின்சார வாரியங்களுக்கு பெரும் நிதி இழப்பை ஏற்படுத்துகிறது. தண்ணீர் பற்றாக்குறை அதிகரிக்கும் பகுதிகளில், நீர் சார்ந்த திட்டங்களில் செய்யப்படும் முதலீடுகள் நிலைத்து நிற்காமல் போகும் (stranded assets) அபாயம் உள்ளது.

சுற்றுச்சூழல் சீரழிவின் பொருளாதார செலவுகள், மாசுபாடு மற்றும் ஆக்கிரமிப்பு இனங்கள் போன்றவை கணிசமானவை. 1960-2020 காலகட்டத்தில் ஆக்கிரமிப்பு இனங்களால் மட்டும் $127.3 பில்லியன் இழப்பு ஏற்பட்டதும், காற்று மாசுபாட்டால் ஆண்டுக்கு 3% GDP இழப்பு ஏற்படுவதும் இதன் உதாரணங்கள். மேற்கு தொடர்ச்சி மலை போன்ற முக்கிய சுற்றுச்சூழல் பகுதிகளில் கட்டுப்பாடற்ற வளர்ச்சி, பல்லுயிர் பெருக்கத்தை அச்சுறுத்துவதோடு மட்டுமல்லாமல், சுற்றுலா மற்றும் விவசாயத்தை நம்பியிருக்கும் பிராந்திய பொருளாதாரங்களையும் பாதிக்கிறது. மனித-வனவிலங்கு மோதல்கள், பழங்குடி மக்களின் இடப்பெயர்வு போன்றவையும் அதிகரிக்கக்கூடும். சட்ட மற்றும் கொள்கை கட்டமைப்புகள், இந்த சுற்றுச்சூழல் இடையூறுகளுக்கு ஏற்ப வேகமாக மாறாமல் இருப்பது, அதிக சுரண்டலுக்கும், மெதுவான தழுவலுக்கும் வழிவகுக்கிறது. தமிழ்நாட்டில் நிலத்தடி நீர் பயன்பாட்டுக்கான சட்டங்கள் சரியாக அமல்படுத்தப்படாமலோ அல்லது திரும்பப் பெறப்பட்டோ இருப்பது இதற்கு ஒரு உதாரணம். சுற்றுச்சூழல் சேதங்களுக்குப் பதிலாக நடைமுறைகளுக்கு நீதிமன்றங்கள் முக்கியத்துவம் கொடுப்பது, மீளமுடியாத சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பு அபாயத்தை அதிகரிக்கிறது.

எதிர்கால நோக்குநிலை (Future Outlook)

இந்த சிக்கலான சுற்றுச்சூழல் சவால்களை எதிர்கொள்ள, நிலையான மற்றும் தட்பவெப்பநிலை-தாங்கும் உத்திகளுக்கு மாறுவது அவசியம். 2030 ஆம் ஆண்டுக்குள் இந்தியாவின் தட்பவெப்பநிலை நடவடிக்கைகளுக்காக சுமார் US$1.5 டிரில்லியன் முதலீடு தேவைப்படும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதில் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல், நீர் பாதுகாப்பு மற்றும் நிலையான விவசாயம் ஆகியவை அடங்கும். தனியார் துறை முதலீடு இதற்கு மிகவும் அவசியம். ஆனால், இதற்கு புதுமையான நிதி கருவிகள் மற்றும் நகராட்சிகளின் கடன் நம்பகத்தன்மையை மேம்படுத்தும் வழிமுறைகள் தேவை. 'நீல-பச்சை உள்கட்டமைப்பு' (blue-green infrastructure), பங்கேற்புடன் கூடிய நிலத்தடி நீர் மேலாண்மை, நீர்-திறனுள்ள விவசாய நடைமுறைகள் ஆகியவை முக்கிய கொள்கை திசைகளாகும். 'நீல நீர்' (மேற்பரப்பு மற்றும் நிலத்தடி நீர்) உடன் 'பச்சை நீர்' (தாவரங்களுக்காக மண்ணில் சேமிக்கப்படும் மழைநீர்) மதிப்பையும் ஒருங்கிணைப்பது, தட்பவெப்பநிலை மாறுபாட்டை திறம்பட நிர்வகிக்க உதவும். இந்தியாவின் வளர்ச்சி, பொருளாதார மேம்பாட்டை சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புடன் சீரமைப்பதிலும், இந்த வளர்ந்து வரும் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் அமைப்பு ரீதியான அபாயங்களை கணக்கில் கொள்ளும் முதலீடுகளை ஊக்குவிப்பதிலும் அடங்கியுள்ளது. இது நீண்டகால செழிப்பையும் ஸ்திரத்தன்மையையும் உறுதி செய்யும்.