இந்திய வனத்துறை அதிரடி மாற்றம்: வனநிலத்தில் வணிக மரக்கன்றுகள்! 'கிரீன்வாஷிங்' சர்ச்சை!

வனத்துறை சட்டத்தில் முக்கிய மாற்றம்

ஜனவரி 2, 2026 முதல் அமலுக்கு வரும் வகையில், வன (பாதுகாப்பு மற்றும் மேம்பாடு) சட்டம், 1980-ல் திருத்தங்கள் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளன. இதன்படி, வன நிலங்களில் மேற்கொள்ளப்படும் மரக்கன்றுகள் நடுதல் மற்றும் காடு வளர்ப்பு பணிகள் வெறும் "வனத்துறை செயல்பாடுகள்" (Forestry Activities) என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இதன் முக்கிய விளைவாக, தனியார் நிறுவனங்கள் உட்பட எந்தவொரு நிறுவனமும் வன நிலத்தைப் பயன்படுத்துவதற்கு முன்னர் கட்டாயமாகச் செலுத்த வேண்டிய Net Present Value (NPV) மற்றும் Compensatory Afforestation (CA) கட்டணங்களை இனி செலுத்தத் தேவையில்லை.

அரசின் நோக்கமும், முதலீட்டுக்கான அழைப்பும்

தேசிய அளவில் மர தேவையை பூர்த்தி செய்யவும், இறக்குமதியை சார்ந்திருப்பதை குறைக்கவும் இந்த நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டுள்ளதாக அரசு தரப்பில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக, காகிதம் மற்றும் கூழ் (pulp and paper) தயாரிப்புக்கு தேவையான மரங்களின் தட்டுப்பாட்டை சரிசெய்ய இது உதவும். மேலும், சீரழிந்த வன நிலங்களை மீட்டெடுத்து, இந்தியாவின் வனப்பரப்பை 33% ஆக உயர்த்தும் இலக்கையும் அடைய இது துணைபுரியும் என்றும் கூறப்படுகிறது. மாநிலங்கள், இந்த மரக்கன்றுகள் நடவு மூலம் கிடைக்கும் வருவாயைப் பகிர்ந்து கொள்வதற்கான தனித்துவமான கட்டமைப்புகளை உருவாக்கவும் அதிகாரம் அளிக்கப்படும்.

விமர்சனமும், சுற்றுச்சூழல் அச்சங்களும்

ஆனால், இந்த கொள்கை 'கிரீன்வாஷிங்' (Greenwashing) என விமர்சகர்கள் குற்றம் சாட்டுகின்றனர். இது வணிக நோக்கங்களுக்காக வன நிலங்களை பயன்படுத்துவதற்கான மறைமுக முயற்சி என்றும் அவர்கள் கூறுகின்றனர். NPV மற்றும் CA கட்டண விலக்கு, வன நிலங்கள் அழிக்கப்படுவதால் ஏற்படும் சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புகளை ஈடு செய்வதற்கான முக்கிய நிதி மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புகளை நீக்குகிறது. முக்கியமாக, யூக்கலிப்டஸ் (Eucalyptus), அகேசியா (Acacia) போன்ற ஒற்றைப்பயிர் (Monoculture) மரக்கன்றுகள் மட்டுமே நடப்படும் என்ற அச்சம் நிலவுகிறது. இது நிலத்தடி நீரை உறிஞ்சுவது, மண் வளத்தை பாதிப்பது, பல்லுயிர் பெருக்கத்தை (Biodiversity) குறைப்பது போன்ற பல சுற்றுச்சூழல் சீர்கேடுகளை ஏற்படுத்தும் என நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். இயற்கையான வனங்களின் சிக்கலான தன்மையோடு ஒப்பிடும்போது, வணிகரீதியான மரக்கன்றுகள் நடவு செய்வது உண்மையான வனப்பகுதிகளை அழித்து, வனவிலங்குகளின் வாழ்விடங்களை பாதிக்கும் எனவும் கூறப்படுகிறது.

சமூக உரிமைகள் மீதான தாக்கம்

மேலும், வனப் பொருட்களை நம்பி வாழும் பழங்குடியினர் மற்றும் வனப்பகுதியில் வசிக்கும் மக்களின் வாழ்வாதாரத்தை இது பாதிக்கக்கூடும். வன உரிமைச் சட்டத்தின் (Forest Rights Act) கீழ் அவர்களுக்கு உள்ள உரிமைகளை இது மீறுவதாகவும் கவலைகள் எழுந்துள்ளன.

சர்வதேச சூழலும், உள்நாட்டு அழுத்தங்களும்

இந்தக் கொள்கையானது, மரம் நடுதல் போன்ற சுற்றுச்சூழல் நேர்மறை செயல்களுக்கு ஊக்கமளிக்கும் இந்தியாவின் 'கிரீன் கிரெடிட் புரோகிராம்' (Green Credit Programme) உடன் நெருங்கிய தொடர்புடையது. ஐரோப்பிய யூனியனின் (EU) 'வன அழிப்பு ஒழுங்குமுறை' (EU Deforestation Regulation) அடுத்த ஆண்டு முதல் முழுமையாக அமலுக்கு வரவுள்ள நிலையில், இந்தியாவில் வன அழிப்பு விகிதம் அதிகமாக இருப்பது, ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யப்படும் விவசாய மற்றும் மரப் பொருட்களுக்கு பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் என்றும் அஞ்சப்படுகிறது. முன்னாள் அதிகாரிகள் சிலர், ஏற்கனவே அரசுத் துறைகளில் உள்ள வன மறுசீரமைப்பு திட்டங்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட நிதி கூட முழுமையாக செலவிடப்படாமல் இருப்பதை சுட்டிக்காட்டி, தனியார் நிறுவனங்களுக்கு வன நிலங்களை குத்தகைக்கு விடுவதன் அவசியம் குறித்தும் கேள்வி எழுப்பியுள்ளனர். இந்தியாவின் தற்போதைய வனப்பரப்பு, நாட்டின் மொத்த புவியியல் பரப்பில் சுமார் 21.7% ஆக உள்ளது. இது சுற்றுச்சூழல் சமநிலைக்கு தேவையான 33% என்ற இலக்கை விடக் குறைவாகும்.