பொருளாதாரத்தில் பெரும் தாக்கம்
இமயமலைப் பிராந்தியத்தில் (Hindu Kush Himalayan - HKH) நிலவும் தீவிர நீர் பற்றாக்குறை, இனி சுற்றுச்சூழல் பிரச்னை மட்டுமல்ல, இந்தியாவின் முக்கிய மேக்ரோஎகனாமிக் ரிஸ்க் ஆகவும் உருவெடுத்துள்ளது. தொடர்ந்து நான்காவது ஆண்டாக பனிப்பொழிவு மிகக் குறைவாக இருப்பது, இந்தியாவின் ஆறுகள் மற்றும் நிலத்தடி நீர் ஆதாரங்களுக்கு அவசியமான பனி உருகுவதைக் குறைக்கிறது.
இதனால், நாட்டின் விவசாய உற்பத்தி கடுமையாக பாதிக்கப்படும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. தற்போது நாட்டின் 70% வேலைவாய்ப்பை வழங்கும் விவசாயத் துறையில், 2030-க்குள் 16% உற்பத்தி குறையக்கூடும். இது நாட்டின் ஜிடிபி-யில் 2.8% இழப்பை ஏற்படுத்துவதுடன், உணவுப் பணவீக்கத்தையும் அதிகரிக்கும்.
மூடிஸ் ரேட்டிங்ஸ் (Moody's Ratings) கணிப்பின்படி, இந்த நீர் பற்றாக்குறை இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சியை நிலையற்றதாக மாற்றும். விவசாயம் மட்டுமின்றி, குளிரூட்டலுக்கு நீரை நம்பியிருக்கும் அனல் மின் நிலையங்கள் போன்ற தொழில்துறைகளும் செயல்பட சிரமங்களை எதிர்கொள்ளும். கடந்த கால நீர் பற்றாக்குறையால் இந்தத் துறைகள் கணிசமான வருவாய் இழப்பை சந்தித்துள்ளன.
நீர் தொழில்நுட்பத்தில் புதிய வளர்ச்சி
ஆனால், இந்தப் பெரும் நீர் நெருக்கடி, புதிய சந்தை வாய்ப்புகளையும் உருவாக்கியுள்ளது. இந்தியாவின் நீர் மேலாண்மை அமைப்புகளுக்கான சந்தை, 2025-ல் சுமார் $648.1 மில்லியன் ஆக இருந்து, 2034-க்குள் $1,776.5 மில்லியன் ஆக வளரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இதன் ஆண்டு வளர்ச்சி விகிதம் (CAGR) 11.50% ஆகும்.
ஸ்மார்ட் வாட்டர் மேனேஜ்மென்ட், IoT அடிப்படையிலான கண்காணிப்பு, கழிவுநீர் சுத்திகரிப்பு, மற்றும் திறமையான பாசனத் தொழில்நுட்பங்களுக்கான தேவை அதிகரித்து வருகிறது. அரசு திட்டங்களான 'ஜல் ஜீவன் மிஷன்' (Jal Jeevan Mission) மற்றும் 'ஸ்மார்ட் சிட்டிஸ் மிஷன்' (Smart Cities Mission) இந்த வளர்ச்சியை வேகப்படுத்துகின்றன.
குறிப்பாக, நீர் சுத்திகரிப்பு சந்தை 2024-ல் $12.1 பில்லியன் ஆக இருந்து, 2032-க்குள் $40.9 பில்லியன் ஆக உயரும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இதில் ரிவர்ஸ் ஆஸ்மோசிஸ் (RO) போன்ற மெம்பிரேன் தொழில்நுட்பங்கள் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன.
VA Tech WABAG, லார்சன் & டூப்ரோ (Larsen & Toubro), அயன் எக்ஸ்சேஞ்ச் (Ion Exchange), மற்றும் தெர்மாக்ஸ் லிமிடெட் (Thermax Limited) போன்ற நிறுவனங்கள் இந்தத் துறையில் முன்னணியில் உள்ளன.
விவசாயத்தில் தற்சார்பு
மழைப்பொழிவில் ஏற்படும் நிலையற்ற தன்மை மற்றும் நீர் அழுத்தத்தைக் குறைக்க, பருவநிலை மாற்றங்களுக்கு ஏற்ப செயல்படும் விவசாயம் (Climate-resilient agriculture) மற்றும் நீர்-திறனுள்ள விவசாய முறைகளுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படுகிறது.
'பிரதம மந்திரி கிருஷி சிஞ்சாய் யோஜனா' (PMKSY) போன்ற அரசு திட்டங்கள், சொட்டு நீர் பாசனம் (drip irrigation) மற்றும் தெளிப்பு நீர் பாசனம் (sprinkler systems) போன்ற நுட்பங்களை ஊக்குவிக்கின்றன. இதன் மூலம், குறைந்த நீரில் அதிக விளைச்சல் பெறலாம்.
ஜெய்ன் இரிக்கேஷன் சிஸ்டம்ஸ் (Jain Irrigation Systems), நெட்டஃபிம் (Netafim), மற்றும் மஹிந்திரா EPC (Mahindra EPC) போன்ற நிறுவனங்கள் இந்தத் தீர்வுகளை வழங்குவதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. வறட்சியைத் தாங்கும் பயிர் வகைகள் மற்றும் மேம்பட்ட மண் மேலாண்மை நுட்பங்களும் இப்போதைய சூழலில் முக்கியமாகி வருகின்றன.
சவால்களும், எதிர்காலமும்
இந்தச் சந்தை வளர்ச்சி மற்றும் அரசு முயற்சிகள் இருந்தபோதிலும், சில முக்கிய சவால்களும் உள்ளன. நீர் பற்றாக்குறையால், 2050-க்குள் இந்தியாவின் ஜிடிபி-யில் 6% வரை குறையக்கூடும், சில மதிப்பீடுகள் 14.34% வரை கூட இருக்கலாம் என்கின்றன.
நீர் சார்ந்த தொழில்களுக்கு வழங்கப்படும் கடன்கள் மூலம் நிதித்துறைக்கும் ரிஸ்க் உள்ளது. மேலும், கசிவுகள் மூலம் ஏற்படும் பெரும் நீர் இழப்பு போன்ற உள்கட்டமைப்பு பற்றாக்குறைகள் பிரச்னையை மேலும் மோசமாக்குகின்றன.
திறனற்ற நீர் மேலாண்மை மற்றும் ஒருங்கிணைப்பு இல்லாத நிறுவன அணுகுமுறைகள், இந்தப் பிரச்னையைச் சமாளிப்பதில் பெரும் தடைகளாக உள்ளன.
நகரமயமாதல் அதிகரிப்பதால், நீர் தேவையும் அதிகரித்து, ஏற்கெனவே சிரமத்தில் இருக்கும் நகராட்சி நீர் விநியோக அமைப்புகளுக்கு மேலும் அழுத்தம் கொடுக்கிறது.
எனவே, நீண்டகால நீர் பாதுகாப்பு மற்றும் பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மையை உறுதிசெய்ய, ஒருங்கிணைந்த நீர் வள மேலாண்மை, வலுவான தரவு அமைப்புகள், மற்றும் பிராந்திய ஒத்துழைப்பு அவசியம்.
