2040-க்குள் வளர்ந்து வரும் நாடுகள் **$356 பில்லியன்** முதலீட்டை பசுமை எரிசக்தி துறையில் ஈர்க்க வேண்டும். ஆனால், அதிக வட்டி விகிதங்கள் ஒரு மிகப்பெரிய நிதி இடைவெளியை உருவாக்கியுள்ளன. இந்தியா தனது மின் விநியோக சீர்திருத்தங்கள் மூலம் ரிஸ்க்கை குறைத்திருந்தாலும், மற்ற நாடுகளில் இன்னும் சவால்கள் நீடிக்கின்றன.
மூலதன செலவு மற்றும் ரிஸ்க் பிரீமியம்
உலக அளவில் பசுமை எரிசக்தி உள்கட்டமைப்பு திட்டங்களுக்கு நிதி திரட்டுவது பெரும் சவாலாக மாறியுள்ளது. 2006 முதல் 2025 வரையிலான தரவுகளின்படி, டெவலப்மெண்ட் நிதி நிறுவனங்கள் வழங்கும் கடன்களுக்கான வட்டி விகித வேறுபாடு (Spread) சராசரியாக 3.77% ஆக உள்ளது. ஆனால், இந்த திட்டங்களில் ஏற்பட்ட இழப்பு விகிதம் வெறும் 0.9% மட்டுமே. இது, சோலார் மற்றும் விண்ட் பவர் திட்டங்களின் உண்மை நிலையை விட, முதலீட்டாளர்கள் அதிக ரிஸ்க் பிரீமியத்தை எதிர்பார்ப்பதையே காட்டுகிறது.
இந்தியாவின் வெற்றிப் பாதை
இந்த சூழலில், இந்தியா ஒரு சிறந்த முன்னுதாரணமாக திகழ்கிறது. 2025-க்குள் இந்தியாவின் மொத்த மின் உற்பத்தி திறன் 500GW-ஐ எட்டியுள்ளது. இதில் பாதிக்கும் மேல் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி ஆதாரங்கள் ஆகும். குறிப்பாக, மின் விநியோக நிறுவனங்களிடம் இருந்த நிலுவைத் தொகையை 2022-ல் இருந்த $14.8 பில்லியன் என்ற அளவிலிருந்து, 2026 பிப்ரவரியில் $433 மில்லியன் ஆக இந்தியா அதிரடியாகக் குறைத்தது. இந்த நிதிக் கட்டுப்பாடு சோலார் திறனை 190GW-க்கும் மேல் கொண்டு செல்ல உதவியுள்ளது.
உலகளாவிய சவால்கள் மற்றும் நிதி மாதிரிகள்
நைஜீரியா, செனகல் மற்றும் எகிப்து போன்ற நாடுகளில் மின்சாரத்திற்கான கட்டணத்தை வாடிக்கையாளர்கள் சரியான நேரத்தில் செலுத்துவதில் உள்ள சிக்கல்களால் lenders தயக்கம் காட்டுகின்றனர். இதைச் சரிசெய்ய, பல நாடுகள் 'Blended Finance' மாதிரிகளை முயன்று வருகின்றன. இந்தியா $944.5 மில்லியன் மதிப்பிலான Green Growth Fund-ஐயும், நைஜீரியா $188 மில்லியன் மதிப்பிலான வசதியையும் அறிமுகப்படுத்தியுள்ளன.
இன்வெஸ்டர்கள் கவனிக்க வேண்டியது இதுதான்: வட்டி விகிதங்கள் டெவலப்பர்களின் லாபத்தை பாதித்தாலும், அந்த மின்சாரத்தை வாங்கும் நிறுவனங்களின் பணப்புழக்கமே (Revenue Security) திட்டத்தின் நீண்டகால வெற்றிக்கு அடிப்படை.