Whalesbook
அணுசக்தி விரிவாக்கம்: நிதியில் பின்னடைவா?
இந்தியாவின் மிகப்பெரிய மின் உற்பத்தி நிறுவனமான NTPC, அணுசக்தி துறையில் பெரிய அளவில் கால் பதிக்க திட்டமிட்டுள்ளது. 2047-க்குள் 30 ஜிகாவாட் (GW) அணுசக்தி உற்பத்தி திறனை எட்டுவதே இந்நிறுவனத்தின் லட்சியம். இதற்காக குஜராத், ஆந்திரப் பிரதேசம், ஒடிசா மற்றும் மத்தியப் பிரதேசம் ஆகிய மாநிலங்களில் புதிய இடங்களைத் தேர்வு செய்யும் பணிகளைத் தொடங்கியுள்ளது.
ஆனால், இந்த மாபெரும் திட்டத்திற்கு பெரும் நிதி நெருக்கடி காத்திருக்கிறது. NTPC-யின் மொத்தக் கடன் சுமார் ₹2.55 லட்சம் கோடியாக (late 2025 நிலவரப்படி) உள்ளது. மேலும், அதன் கடன்-EBITDA விகிதம் அதிகமாக உள்ளது. ஒரு ஜிகாவாட் (GW) அணுசக்தி உற்பத்திக்கு தோராயமாக ₹15,000 முதல் ₹20,000 கோடி வரை செலவாகும் என்பதால், இந்த முதலீட்டுக்கான நிதியைத் திரட்டுவது NTPC-க்கு ஒரு பெரிய சவாலாக இருக்கும்.
தற்போதுள்ள நிலக்கரி மின் உற்பத்தி நிலையங்களை விட, அணுசக்தி திட்டங்களுக்கு அதிக கால அவகாசம் தேவைப்படும். மேலும், திட்டச் செலவு எதிர்பாராத விதமாக உயரும் அபாயமும் உள்ளது. இது NTPC-யின் லாபத்தைப் பாதிக்கலாம்.
உள்நாட்டு தொழில்நுட்பமா? அல்லது மாடுலர் ரியாக்டரா?
இந்த சூழலில், NTPC ஒரு முக்கியமான முடிவை எடுக்க வேண்டும். உள்நாட்டு தொழில்நுட்பத்தை மேம்படுத்துவதா அல்லது செலவு குறைந்த மாடுலர் ரியாக்டர் (Modular Reactor) போன்ற நவீன தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்துவதா என்பதுதான் அந்த முடிவு. உள்நாட்டு தொழில்நுட்பத்திற்கு முன்னுரிமை கொடுத்தால், செலவு அதிகரிக்க வாய்ப்புள்ளது. மாடுலர் ரியாக்டர்கள் செலவைக் குறைத்தாலும், அதன் தொழில்நுட்பத்தை முழுமையாக ஆராய்ந்து முடிவெடுக்க வேண்டியுள்ளது.