கூடங்குளம் திட்டத்தில் முக்கிய மைல்கல்
கூடங்குளம் அணு மின் நிலையத்தின் யூனிட் 3, அதன் செயல்பாட்டிற்கு தயார் செய்யும் பணியில் ஒரு முக்கிய செயல்முறையான 'ஸ்பில்லேஜ் டு ஓபன் ரியாக்டர்' கட்டத்தை ஏப்ரல் 25, 2026 அன்று நிறைவு செய்துள்ளது. இந்த நடைமுறையின் நோக்கம், முதன்மை குளிரூட்டும் அமைப்பை (primary cooling system) சுத்தமான தண்ணீரைப் பயன்படுத்தி சுத்தம் செய்து, அடுத்தகட்ட சோதனைகளுக்கு தயார் செய்வதாகும். இந்த மைல்கல்லை NPCIL தலைவர் மற்றும் மேலாண்மை இயக்குநர் பி.சி. பதக் (B C Pathak) மற்றும் ரஷ்யாவின் அணுஸ்ட்ராயெக்ஸ்போர்ட் (Atomstroyexport) நிறுவனத்தின் மிகைல் நோவிகோவ் (Mikhail Novikov) ஆகியோர் தொடங்கி வைத்தனர். இது, இந்த பிரம்மாண்டமான அணுசக்தி ஆலையை உருவாக்குவதில் இந்தியா மற்றும் ரஷ்யா இடையேயான வலுவான கூட்டணியை வெளிப்படுத்துகிறது.
ஏற்கனவே யூனிட்கள் 1 மற்றும் 2 செயல்பட்டு, நாட்டின் மின்சார தேவையை பூர்த்தி செய்து வருகின்றன. யூனிட் 4-ன் கட்டுமானப் பணிகள் இறுதி கட்டத்தில் உள்ளன, மேலும் யூனிட்கள் 5 மற்றும் 6-ன் பணிகள் தற்போது நடைபெற்று வருகின்றன. இந்த ஆறு யூனிட்களும் முழுமையாக செயல்பாட்டுக்கு வரும்போது, கூடங்குளம் அணு மின் நிலையம் மொத்தம் 6,000 மெகாவாட் (MW) மின் உற்பத்தி திறனுடன், இந்தியாவின் அணுசக்தி கட்டமைப்பின் மையமாக மாறும்.
இந்தியாவின் பிரம்மாண்டமான அணுசக்தி விரிவாக்க இலக்கு
கூடங்குளம் யூனிட் 3-ல் ஏற்பட்டுள்ள முன்னேற்றம், இந்தியாவின் அணுசக்தி ஆற்றலை விரிவுபடுத்தும் பெரிய நோக்கங்களுக்கு ஒரு தெளிவான அறிகுறியாகும். இந்தியா, 2047 ஆம் ஆண்டுக்குள் 100 GW அணுசக்தி திறனை அடைய இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளது. தற்போது, நாடு சுமார் 8.8 GW மின்சாரத்தை அணுசக்தி மூலம் உற்பத்தி செய்கிறது. இந்த இலக்கை அடைய, ஆண்டிற்கு 4 GW-க்கும் அதிகமான திறனை சேர்க்க வேண்டியுள்ளது. கூடங்குளம் திட்டத்தில் உள்ள ஆறு VVER-1000 ரியாக்டர்கள் மூலம் 6,000 MW மின்சாரம் சேர்ப்பது, இந்த திட்டங்களில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.
இந்த வளர்ச்சிக்கு, இந்தியாவின் ஆற்றல் தேவைகளில் நம்பகமான பங்காளியாக இருக்கும் ரஷ்யாவுடனான சிவில் அணுசக்தி ஒத்துழைப்பு மிகவும் முக்கியமானது. அதே சமயம், இந்தியா தனது சொந்த அணுசக்தி தொழில்நுட்பத்திலும் முன்னேற்றம் கண்டு வருகிறது. கல்பாக்கத்தில் உள்ள புரோட்டோடைப் ஃபாஸ்ட் ப்ரீடர் ரியாக்டர் (Prototype Fast Breeder Reactor - PFBR), ஏப்ரல் 6, 2026 அன்று தனது முதல் கிரிட்டிக்கலிட்டியை (first criticality) எட்டியது. இது, இந்தியாவின் உள்நாட்டு தொழில்நுட்ப தன்னிறைவு மற்றும் நீண்டகால அணுசக்தி மேம்பாட்டு திட்டத்தில் ஏற்பட்டுள்ள முன்னேற்றத்தை காட்டுகிறது. இது எதிர்காலத்தில் தோரியம் அடிப்படையிலான எரிபொருள் பயன்பாட்டிற்கும் வழிவகுக்கும்.
உலகளவில், அணுசக்தி பயன்பாடு அதிகரித்து வருகிறது, குறிப்பாக ஆசிய கண்டத்தில், சீனாவைத் தொடர்ந்து புதிய அணு உலைகள் கட்டப்படுகின்றன. அணுசக்தி, புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலுடன் இணைந்து நம்பகமான, குறைந்த கார்பன் ஆற்றல் மூலமாக கருதப்படுகிறது.
அணுசக்தி வளர்ச்சிக்கு உள்ள சவால்கள்
இருப்பினும், இந்தியாவின் அணுசக்தி இலக்குகளை அடைவதிலும், குறிப்பாக கூடங்குளம் போன்ற பெரிய திட்டங்களை செயல்படுத்துவதிலும் பல சவால்கள் உள்ளன. கூடங்குளம் திட்டமானது, திட்டமிட்டதை விட அதிக தாமதங்கள் மற்றும் செலவு அதிகரிப்புடன், நீண்ட கட்டுமான காலங்களையும், ரஷ்யாவிலிருந்து உபகரணங்கள் வழங்குவதில் சிக்கல்களையும் சந்தித்துள்ளது. அணு உலை அமைந்துள்ள பகுதி நிலநடுக்க அபாயம் உள்ளதாகவும், அணுசக்தி பாதுகாப்பு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பற்றிய பொதுமக்களின் கவலைகள் மற்றும் எதிர்ப்புகள் தொடர்ந்தும் காணப்படுகின்றன.
2047-க்குள் 100 GW இலக்கை அடைய, இந்தியா அனுமதி பெறுவதை விரைவுபடுத்துதல், நீண்டகால எரிபொருள் விநியோகத்தை உறுதி செய்தல், புதிய ஆலைகளுக்கான இடங்களை கண்டறிதல் மற்றும் போதுமான திறமையான தொழிலாளர்களை உருவாக்குதல் போன்ற பல தடைகளை தாண்ட வேண்டும். உலகளவில், அணுசக்தி திட்டங்கள் நீண்ட வளர்ச்சி காலங்கள், அதிக மூலதன செலவுகள் மற்றும் சிக்கலான விநியோகச் சங்கிலிகளைக் கொண்டுள்ளன, இது கார்பன் உமிழ்வைக் குறைக்கும் முயற்சிகளில் தாமதத்தை ஏற்படுத்தும்.
சமீபத்திய SHANTI சட்டம், தனியார் நிறுவனங்கள் இதில் பங்கேற்கவும், விதிகளை எளிதாக்கவும் உதவும் நோக்கில் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளது. எனினும், இத்தகைய மகத்தான திட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்துவது ஒரு பெரிய சவாலாகவே உள்ளது.
எதிர்காலப் பாதை
இந்தியாவின் அணுசக்தி எதிர்காலம், குறிப்பாக கூடங்குளம் மற்றும் எதிர்கால VVER தொழில்நுட்ப திட்டங்களில் ரஷ்யாவுடனான தொடர்ச்சியான ஒத்துழைப்பால் பெரிதும் பாதிக்கப்படும். நாடு ஸ்மால் மாடுலர் ரியாக்டர்கள் (Small Modular Reactors - SMRs) குறித்தும் ஆராய்ந்து வருகிறது. SHANTI சட்டம் போன்ற சீர்திருத்தங்கள், புதிய மின் உற்பத்தி திறனை விரைவுபடுத்த, தனியார் துறை உட்பட அதிக வீரர்களை ஈர்க்கும் வகையில் அமைந்துள்ளன. உள்நாட்டு PFBR திட்டத்தின் முன்னேற்றம், தோரியம் அடிப்படையிலான எரிபொருளை ஆராய்வது உட்பட, மேம்பட்ட அணுசக்தி தொழில்நுட்பத்தில் தன்னிறைவு பெறுவதற்கான நீண்டகால இலக்கைக் குறிக்கிறது. அதிகரித்து வரும் ஆற்றல் தேவைகளையும், காலநிலை மாற்ற இலக்குகளையும் சமன் செய்ய இந்தியா முயற்சிக்கும் நிலையில், அணுசக்தி ஒரு நம்பகமான, குறைந்த கார்பன் ஆற்றல் மூலமாக பார்க்கப்படுகிறது. இருப்பினும், அதன் தொழில்நுட்ப, நிதி மற்றும் சமூக சவால்களை நிர்வகிப்பது முக்கியமானதாகவே உள்ளது.
