டாடா பவர், அதானி: இந்திய அணுசக்தி துறையில் புதிய சகாப்தம் - SHANTI Act 2025 பின்னணி!

அணுசக்தி துறையில் தனியார் களம்!

இந்தியாவின் மின்சார உற்பத்தி துறையில் ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றம் நிகழ்ந்து வருகிறது. முன்னணி தொழில் குழுமங்களான டாடா பவர் மற்றும் அதானி குழுமம் ஆகியவை அணுசக்தி உற்பத்திக்குள் நுழைய தயாராகி வருகின்றன. இதற்கான முக்கிய காரணம், 2025 ஆம் ஆண்டு கொண்டுவரப்பட்ட SHANTI Act ஆகும். இந்த சட்டம், அணுசக்தி உற்பத்தியில் அரசுக்கு மட்டுமே இருந்த நீண்டகால ஏகபோக உரிமையை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்துள்ளது.

பல தசாப்தங்களாக, இந்திய அணுசக்தி கழகம் (NPCIL) போன்ற அரசு அமைப்புகள் மட்டுமே இந்த துறையில் செயல்பட்டு வந்தன. ஆனால், புதிய சட்டத்தின்படி, தனியார் நிறுவனங்களும் இதில் பங்கேற்கலாம். இது நாட்டின் எரிசக்தி உத்தியில் ஒரு அடிப்படை மாற்றத்தை சுட்டிக்காட்டுகிறது.

இந்தியாவின் மின்சார தேவை அதிகரிப்பு

இந்த மாற்றம் நிகழ முக்கிய காரணம், இந்தியாவின் மின்சார தேவை அபரிமிதமாக உயர்ந்து வருவதுதான். 2027 ஆம் ஆண்டிற்குள் இந்தியாவின் மொத்த மின்சார தேவை 300 GW ஐ எட்டும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. சூரிய மற்றும் காற்றாலை போன்ற புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் ஆதாரங்கள் மிகப்பெரிய வளர்ச்சியை கண்டாலும், அவை நிலையற்றவை (intermittent). அதாவது, எல்லா நேரமும் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யாது. ஆனால், அணுசக்தி நிலையான, அதாவது பேஸ்லோட் (baseload) மின்சாரத்தை வழங்கும். நவீன டேட்டா சென்டர்கள், செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) உள்கட்டமைப்பு மற்றும் உற்பத்தி அலகுகளின் எரிசக்தி தேவைகளை பூர்த்தி செய்ய இது மிகவும் அவசியம்.

நிறுவனங்களின் திட்டங்கள்

பல பெரிய நிறுவனங்கள் ஏற்கனவே தங்கள் திட்டங்களை அறிவிக்கத் தொடங்கியுள்ளன. டாடா பவர் நிறுவனம், 2032 ஆம் ஆண்டிற்குள் தங்கள் முதல் அணுமின் நிலையத்தை இயக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இதற்கான இடங்களை மத்திய பிரதேசம், ஒடிசா மற்றும் குஜராத் போன்ற மாநிலங்களில் அடையாளம் காணும் பணிகள் நடப்பதாக கூறப்படுகிறது. அதானி குழுமம், 'அதானி அணுசக்தி' என்ற புதிய நிறுவனத்தை உருவாக்கி, 2035 ஆம் ஆண்டிற்குள் 10 GW அணுசக்தி திறனை வளர்ப்பதை இலக்காகக் கொண்டுள்ளது. மேலும், ரிலையன்ஸ் இண்டஸ்ட்ரீஸ் மற்றும் வேதாந்தா நிறுவனங்களும் இந்த துறையில் முதலீடு செய்ய பரிசீலித்து வருகின்றன. குறிப்பாக, சிறிய மாடுலர் ரியாக்டர்களில் (Small Modular Reactors - SMRs) இவர்களுக்கு ஆர்வம் அதிகம். இந்த SMRs, வழக்கமான பெரிய அணு உலைகளை விட வேகமாக கட்டக்கூடியவை மற்றும் ஆரம்ப முதலீட்டு செலவு குறைவானவை.

நிதி மற்றும் செயல்பாட்டு சவால்கள்

முதலீட்டாளர்களைப் பொறுத்தவரை, இந்த மாற்றம் பாரம்பரிய அனல் அல்லது புதுப்பிக்கத்தக்க திட்டங்களை விட வேறுபட்ட ரிஸ்க்-ரிட்டர்ன் சுயவிவரத்தை (risk-return profile) அறிமுகப்படுத்துகிறது. அணுசக்திக்கு மிகப்பெரிய ஆரம்ப முதலீடு தேவைப்படுகிறது. மேலும், திட்டங்கள் லாபம் ஈட்ட பல ஆண்டுகள் ஆகலாம். சில மாதங்களில் செயல்படத் தொடங்கும் சோலார் பூங்காக்களைப் போலல்லாமல், அணுமின் நிலையங்களுக்கு சிக்கலான கட்டுமான மற்றும் நீண்ட ஒப்புதல் காலக்கெடு தேவைப்படுகிறது. இந்த மாபெரும் முதலீட்டுத் தேவைகளை, நிறுவனங்களின் தற்போதைய கடன் அளவுகள் மற்றும் பணப்புழக்கத்துடன் (cash flows) எவ்வாறு சமநிலைப்படுத்துகின்றன என்பதை முதலீட்டாளர்கள் கண்காணிக்க வேண்டும்.

அபாயங்கள் மற்றும் சவால்கள்

அணுசக்தி துறையில் பல அபாயங்களும் உள்ளன. அணு விபத்துகளின் பொறுப்பு (nuclear accident liability) பற்றிய விவாதம் ஒரு முக்கிய கவலையாக உள்ளது. SHANTI Act தனியார் நிறுவனங்களுக்கு வழிவகுத்திருந்தாலும், பொறுப்பு விதிகள் தனியார் ஆபரேட்டர்களுக்கு சிக்கலானதாகவும், தெளிவற்றதாகவும் இருப்பதாக விமர்சகர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

மேலும், ஒழுங்குமுறை மற்றும் வெளிப்படைத்தன்மை குறித்த கவலைகளும் எழுந்துள்ளன. SHANTI Act இன் பிரிவு 39, அணுசக்தி தகவல்களை தகவல் அறியும் உரிமை சட்டத்தின் (RTI Act) கீழ் இருந்து விலக்குகிறது. இது நிறுவனங்களின் பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் பொது பாதுகாப்பு மேற்பார்வை குறித்து சில கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளது. தொழில்நுட்பம் மற்றும் எரிபொருள் சார்ந்திருத்தல் ஒரு சவாலாக உள்ளது. புதிய ரியாக்டர் டிசைன்களுக்கு இறக்குமதி செய்யப்படும் தொழில்நுட்பங்களை சார்ந்திருப்பது, உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலி (supply chain) நிலையற்ற தன்மைக்கு நிறுவனங்களை ஆளாக்கக்கூடும்.

எதிர்காலத்தில், திட்டங்களை செயல்படுத்துவதில் உள்ள வேகம் மற்றும் ஒழுங்குமுறை தெளிவு ஆகியவை முதலீட்டாளர்களால் கவனிக்கப்படும் முக்கிய காரணிகளாக இருக்கும். நிறுவனங்கள் கட்டுமான காலக்கெடுவைக் குறைக்க டிசைன்களை தரப்படுத்த முடிந்தால், மற்றும் அரசு நீண்ட கால தனியார் முதலீட்டை ஆதரிக்கும் ஒரு நிலையான ஒழுங்குமுறை சூழலை வழங்கினால் மட்டுமே இந்த மாற்றம் வெற்றிகரமாக அமையும்.