புவிசார் அரசியலும் எரிசக்தி சுதந்திரமும்
இந்தியாவின் எரிசக்தி பாதுகாப்பு யுக்தியில் ஒரு சிக்கலான கட்டம் ஏற்பட்டுள்ளது. ரஷ்யாவிலிருந்து கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதி செய்வது தொடர்ந்து அதிக விலைக்குச் செல்கிறது. இந்தியா 41 வெவ்வேறு நாடுகளில் இருந்து கச்சா எண்ணெயைப் பெற்றாலும், ரஷ்ய எண்ணெய்க்கான பிரீமியம் 425% அதிகரித்துள்ளது. இதனால், 2025-ல் இருந்த தள்ளுபடி சாதகம் மறைந்து, இறக்குமதி செலவு கணிசமாக உயர்ந்துள்ளது.
ஹார்முஸ் ஜலசந்தியின் ஆபத்து
கச்சா எண்ணெய் விலையைப் பொறுத்தவரை, இந்தியா ஒரு பெரிய புவியியல் சிக்கலை எதிர்கொள்கிறது. இந்தியாவின் 60% எல்பிஜி இறக்குமதிகள் மற்றும் 90% கச்சா எண்ணெய் விநியோகங்கள் ஹார்முஸ் ஜலசந்தி வழியாகவே செல்கின்றன. மேற்கு ஆசியாவில் நிலவும் போர் பதற்றம், இந்த வழியில் தொடர்ந்து இடையூறுகளை ஏற்படுத்துகிறது. அரசாங்கம் 76 நாட்கள் எரிபொருள் கையிருப்பு உள்ளதாகக் கூறினாலும், இந்த குறுகிய கடல் பாதையை சார்ந்திருப்பது ஒரு பெரிய பலவீனமாகவே உள்ளது.
சுத்திகரிப்பு லாபம் மற்றும் சந்தை அழுத்தம்
இந்தியன் ஆயில் கார்ப்பரேஷன் (IOC) மற்றும் பிற எண்ணெய் சந்தைப்படுத்தும் நிறுவனங்கள் (OMCs) இந்த சூழ்நிலையால் சிக்கலுக்குள்ளாகியுள்ளன. உலகளாவிய விலை ஏற்ற இறக்கங்களிலிருந்து நுகர்வோரைப் பாதுகாக்க வேண்டிய கடமை இவர்களுக்கு உண்டு. ஆனால், தற்போது இவர்களே பெரும் நஷ்டத்தைச் சந்தித்து வருகின்றனர். சர்வதேச சந்தையில் கச்சா எண்ணெய் விலை குறையவில்லை என்றால், அரசாங்கம் இந்த செலவு அழுத்தங்களை உள்நாட்டு நுகர்வோர் மீது சுமத்த வேண்டியிருக்கும்.
கட்டமைப்பு பலவீனங்கள் மற்றும் ஆபத்து காரணிகள்
இந்தியாவின் எரிசக்தித் துறை, உண்மையான சுதந்திரத்திற்கு பதிலாக அதிக செலவு கொண்ட மாற்றத்தில் உள்ளது. ரஷ்ய இறக்குமதியை நம்பியிருப்பது, உலகளாவிய தடைகள் மற்றும் பிராந்திய ஸ்திரமின்மை காரணமாக விலை நிச்சயமற்ற தன்மையை அதிகரிக்கிறது. மேலும், தனியார் நிறுவனங்களுடன் ஒப்பிடும்போது, அரசுக்குச் சொந்தமான சுத்திகரிப்பு ஆலைகள் விலை அதிர்ச்சிகளுக்கு அதிக உணர்திறன் கொண்டவை. உலகளாவிய பதட்டங்கள் குறையவில்லை என்றால், அதிகரிக்கும் இறக்குமதி செலவுகள், குறைவான சுத்திகரிப்பு லாபம் மற்றும் எரிபொருள் விலைகளை சரிசெய்ய வேண்டிய கட்டாயம் ஆகியவை இந்தியப் பொருளாதாரத்தில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.
