அணுசக்தி விரிவாக்கம்: இந்தியாவின் கனவும் நிதர்சனமும்
இந்தியாவின் எரிசக்தி பாதுகாப்பு மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சியை உறுதி செய்வதில் அணுசக்திக்கு முக்கிய பங்குண்டு. உலகளாவிய எரிசக்தி சந்தையில் நிலவும் நிலையற்ற தன்மை மற்றும் பருவநிலை மாற்ற இலக்குகளை கருத்தில் கொண்டு, இந்தியா தனது அணுசக்தி மின் உற்பத்தி திறனைப் பன்மடங்கு அதிகரிக்க திட்டமிட்டுள்ளது. இந்த லட்சிய விரிவாக்கத்திற்கு சர்வதேச ஒத்துழைப்புடன், உள்நாட்டு திறன்களையும் கொள்கைகளையும் துரிதப்படுத்துவது அவசியம்.
பெரும் இலக்கு, பெருமளவு முதலீடு தேவை
தற்போது சுமார் 8.8 GW ஆக உள்ள இந்திய அணுசக்தி திறனை, 2047 ஆம் ஆண்டுக்குள் 100 GW ஆக உயர்த்த இந்தியா இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளது. வளர்ந்து வரும் பொருளாதாரத்திற்குத் தேவையான எரிசக்தி பாதுகாப்பை உறுதி செய்யவும், 2070 ஆம் ஆண்டுக்குள் நிகர பூஜ்ஜிய உமிழ்வு இலக்கை (Net-Zero) அடையவும் இது அவசியம். மறுசுழற்சி செய்யக்கூடிய புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி ஆதாரங்களுக்கு இணையாக, குறைந்த கார்பன் உமிழ்வுடன் அடிப்படை மின்சாரத்தை (Baseload Energy) வழங்கும் ஒரே மாற்று அணுசக்தியே என நம்பப்படுகிறது. இந்தியாவின் 30 டிரில்லியன் டாலர் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு இந்த விரிவாக்கம் இன்றியமையாததாகக் கருதப்படுகிறது. ஆனால், இந்த இலக்கை அடைய ஆண்டுக்கு சுமார் ₹1 லட்சம் கோடி முதல் ₹23-25 லட்சம் கோடி வரை முதலீடு தேவைப்படும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இது பெரும் நிதி சவால்களை உணர்த்துகிறது.
இந்த பின்னணியில், வெஸ்டிங்ஹவுஸ் எலக்ட்ரிக் கம்பெனி (Westinghouse Electric Company), லைட் பிரிட்ஜ் கார்ப்பரேஷன் (Lightbridge Corporation), கிளீன் கோர் தோரியம் எனர்ஜி (Clean Core Thorium Energy) போன்ற அமெரிக்க நிறுவனங்களின் பிரதிநிதிகள் இந்திய அதிகாரிகளுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தி வருகின்றனர். குறிப்பாக, அணுசக்தி திட்டங்களுக்கான நிதி செலவுகளைக் குறைப்பது மற்றும் கட்டுமான காலக்கெடுவை வேகப்படுத்துவது போன்ற வரலாற்று ரீதியான சிக்கல்களைக் களைவது குறித்து ஆலோசிக்கப்படுகிறது.
அமெரிக்க ஒத்துழைப்பு: தொழில்நுட்பம் மற்றும் நிதி வாய்ப்புகள்
அமெரிக்க நிறுவனங்களுடனான இந்த சந்திப்பு, இந்தியா அதிநவீன அணுசக்தி தொழில்நுட்பங்களையும், நிபுணத்துவத்தையும் பெறுவதற்கான வழிகளை காட்டுகிறது. வெஸ்டிங்ஹவுஸ் நிறுவனம், அதன் AP1000 ரியாக்டர் திட்டங்களில் சில பின்னடைவுகளைச் சந்தித்தாலும், இந்தியாவிற்கான சாத்தியமான திட்டங்கள் குறித்து தொடர்ந்து பேசி வருகிறது. லைட் பிரிட்ஜ் நிறுவனம், தற்போதுள்ள மற்றும் புதிய ரியாக்டர்களின் பொருளாதாரத்தையும் பாதுகாப்பையும் மேம்படுத்தும் வகையில், மின் உற்பத்தித் திறனை 17% வரை அதிகரிக்கும் ஆற்றல் கொண்ட, புதிய தலைமுறை உலோக அணு எரிபொருளை (Lightbridge Fuel™) உருவாக்கி வருகிறது. கிளீன் கோர் தோரியம் எனர்ஜி (CCTE), பிரஷரைஸ்டு ஹெவி வாட்டர் ரியாக்டர்களுக்காக (PHWRs) ஹை-அஸ்சே (HALEU) யுரேனியத்துடன் கூடிய தோரியம் கலந்த எரிபொருளை (ANEEL™ Fuel) உருவாக்கி வருகிறது. CCTE ஏற்கனவே இந்திய நிறுவனங்களான NTPC மற்றும் லார்சன் & டூப்ரோ (L&T) உடன் இணைந்து உள்நாட்டு உற்பத்தி மற்றும் பயன்பாட்டை ஆராய ஒப்பந்தம் செய்துள்ளது. இந்தியாவின் பரந்த தோரியம் வளங்களையும், வரையறுக்கப்பட்ட யுரேனியம் இருப்புக்களையும் கருத்தில் கொண்டு, இந்த நவீன எரிபொருள் சுழற்சி கண்டுபிடிப்புகளை இந்தியா ஏற்றுக்கொள்வது முக்கியம்.
மேலும், டிசம்பர் 2025 இல் இயற்றப்பட்ட SHANTI சட்டம் (Sustainable Harnessing and Advancement of Nuclear Energy for Transforming India), குடிமை அணுசக்தி திட்டங்களில் 49% வரை தனியார் மற்றும் வெளிநாட்டு முதலீட்டை அனுமதிக்கிறது. இது புதிய நிதி ஆதாரங்களைத் திறக்க உதவும்.
உள்நாட்டு சவால்கள் இன்னமும் ஏராளம்
திட்டமிட்ட கூட்டாண்மை மற்றும் சட்ட மாற்றங்களுக்கு மத்தியிலும், இந்தியாவின் அணுசக்தி விரிவாக்கம் பல உள்நாட்டு சவால்களை எதிர்கொள்கிறது. அணுமின் நிலைய கட்டுமான காலக்கெடு, உலகளாவிய 6 ஆண்டுகள் என்ற அளவுகோலுடன் ஒப்பிடும்போது, தற்போது 10 ஆண்டுகள் வரை நீண்டுள்ளது. இந்த கால தாமதத்தைத் தவிர்த்து, செலவு உயர்வைத் தடுக்க வேண்டும். தேவைப்படும் பெரும் முதலீட்டிற்குத் தொடர்ச்சியான நிதிப் புழக்கம் அவசியம். நிலம் கையகப்படுத்தும் செயல்முறைகள் பெரும்பாலும் சர்ச்சைக்குரியவையாகவும், தாமதமாகவும் இருக்கின்றன. மாநில அரசுகளின் ஒப்புதல்கள் மற்றும் உள்ளூர் எதிர்ப்புகள் திட்டத் தொடக்கங்களைத் தாமதப்படுத்துகின்றன.
மேலும், அணுசக்தி பொறியாளர்கள் மற்றும் ஒழுங்குமுறை அதிகாரிகளின் பற்றாக்குறை ஒரு முக்கிய பிரச்சனையாக உள்ளது. அணுசக்தித் துறையில் மாணவர்களின் ஆர்வம் குறைந்து வருவதாகவும் கூறப்படுகிறது. இறக்குமதி செய்யப்படும் எரிபொருள் மற்றும் சிக்கலான பாகங்களைச் சார்ந்திருப்பது, உலகளாவிய புவிசார் அரசியல் மாற்றங்களுக்கு மத்தியில் விநியோகச் சங்கிலி (Supply Chain) பாதிப்பு அபாயங்களை ஏற்படுத்துகிறது. சிறிய மாடுலர் ரியாக்டர்கள் (SMRs) எதிர்கால வளர்ச்சிக்கு ஒரு நம்பிக்கைக்குரிய பாதையாகக் கருதப்பட்டாலும், அவற்றின் மேம்பாடு மற்றும் பயன்பாட்டிற்கும் கணிசமான முதலீடும் தெளிவான ஒழுங்குமுறைகளும் தேவை.
முக்கிய கவலைகளும் விமர்சனங்களும்
அமெரிக்க-இந்திய அணுசக்தி பேச்சுவார்த்தைகள் ஒரு நேர்மறையான நகர்வைக் காட்டினாலும், குறிப்பிடத்தக்க சவால்கள் உள்ளன. 2047 ஆம் ஆண்டுக்குள் 100 GW என்ற இலக்கு, கடந்த கால திட்டச் செயலாக்க காலக்கெடுவைக் கருத்தில் கொண்டு, மிகவும் லட்சியமானதாகத் தோன்றுகிறது. ₹23-25 லட்சம் கோடி என்ற மாபெரும் மூலதனத் தேவை, புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலின் குறைந்து வரும் செலவுகளுடன் ஒப்பிடும்போது, ஒரு குறிப்பிடத்தக்க நிதி அபாயத்தை ஏற்படுத்துகிறது. மேலும், இந்தியாவின் மிகப்பெரிய மின் உற்பத்தி நிறுவனமான NTPC, விநியோகச் சங்கிலி அபாயங்கள் காரணமாக வெளிநாட்டு ஆதாரங்களை அதிகம் சார்ந்திருப்பதை எச்சரித்து, உள்நாட்டு ரியாக்டர் தொழில்நுட்பத்திற்கு முன்னுரிமை அளிப்பதாகக் கூறியுள்ளது.
நிலம் கையகப்படுத்துதல், ஒழுங்குமுறை ஒப்புதல்கள், மற்றும் திறமையான பணியாளர்களை உருவாக்குதல் போன்ற தொடர்ச்சியான பிரச்சனைகள் வேகமான விரிவாக்கத்திற்குத் தடையாக உள்ளன. மேம்பட்ட ரியாக்டர் வடிவமைப்புகளுக்கு இறக்குமதி செய்யப்பட்ட செறிவூட்டப்பட்ட யுரேனியத்தைச் சார்ந்திருப்பது புவிசார் அரசியல் அபாயத்தையும் கொண்டுள்ளது. கடந்த காலங்களில் வெஸ்டிங்ஹவுஸ் சந்தித்த நிதிச் சிக்கல்களும், அமெரிக்க-இந்திய அணுசக்தி ஒப்பந்தத்தின் சிக்கலான வரலாறும் இந்த கூட்டாண்மைகளின் நம்பகத்தன்மை குறித்து கேள்விகளை எழுப்புகின்றன. உலகளாவிய அளவிலும் இந்தியாவிலும் பெரிய அளவிலான அணுசக்தி திட்டங்களில் காணப்பட்ட குறிப்பிடத்தக்க சிக்கல்கள் மற்றும் செலவு மீறல்கள், அடுத்த இரண்டு தசாப்தங்களுக்குள் இவ்வளவு பெரிய திறன் இலக்கை அடைவது நிதி மற்றும் தளவாட நிச்சயமற்ற தன்மைகள் நிறைந்த ஒரு கடினமான முயற்சியாக இருக்கும் என்பதைக் காட்டுகிறது.
எதிர்காலப் பார்வை
இந்தியா மற்றும் அமெரிக்க அணுசக்தித் துறைத் தலைவர்களுக்கு இடையிலான தொடர்ச்சியான விவாதங்கள், இந்தியாவின் அணுசக்தி திட்டத்தை மேம்படுத்துவதில் இரு தரப்பினருக்கும் உள்ள ஆர்வத்தைக் காட்டுகிறது. SHANTI சட்டம், தனியார் மற்றும் வெளிநாட்டு முதலீட்டிற்கு உகந்த சூழலை உருவாக்கியுள்ளது. CCTE-யின் தோரியம் எரிபொருள் மற்றும் லைட் பிரிட்ஜின் மேம்பட்ட எரிபொருள் கம்பிகள் போன்ற தொழில்நுட்பங்கள், மேம்பட்ட செயல்திறன் மற்றும் செலவுச் சேமிப்பிற்கான நம்பிக்கைக்குரிய வாய்ப்புகளை வழங்குகின்றன. இருப்பினும், இந்த ஒத்துழைப்புகளின் வெற்றி, இந்தியாவின் உள்நாட்டு சவால்களை வெற்றிகரமாகக் கடக்கும் திறனைப் பெரிதும் சார்ந்துள்ளது. தொழில்நுட்ப ரீதியாகப் பாதை தெளிவாக இருந்தாலும், பொருளாதார நம்பகத்தன்மை என்பது தொடர்ச்சியான மூலதனப் பயன்பாடு, செலவுக் கட்டுப்பாடு மற்றும் திட்டச் செயலாக்கத்தில் சீரான முன்னேற்றம் ஆகியவற்றைப் பொறுத்தது. வரும் ஆண்டுகளில், சட்டப்பூர்வ நடவடிக்கைகள், தள மேம்பாடு மற்றும் பணியாளர் பயிற்சி ஆகியவற்றில் உறுதியான முன்னேற்றத்தைக் காட்டுவது, இந்தியாவின் லட்சியப் பார்வையை ஒரு நடைமுறை ஆற்றல் யதார்த்தமாக மாற்ற முடியுமா என்பதைத் தீர்மானிக்கும்.