மின்சார துறையின் பின்னடைவு: இது வெறும் தொழில்நுட்ப பிரச்சனை அல்ல!
இந்தியாவின் மின்சார துறையில், கடந்த ஆண்டு இறுதியில் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தியின் (Renewable Energy) கணிசமான அளவு 'கர்டெயில்' செய்யப்பட்டது ஒரு தொழில்நுட்ப கோளாறு மட்டுமல்ல. மாறாக, மின்சார துறையின் ஆழமான, அமைப்புரீதியான (systemic) நெகிழ்வின்மையின் அறிகுறியாகும். இந்த சவால்கள், நிலக்கரி மின் உற்பத்தி நிலையங்களின் (coal-fired power plants) செயல்பாட்டு வரம்புகளைத் தாண்டி, இந்தியாவின் லட்சியமான தூய்மையான எரிசக்தி (clean energy) இலக்குகளுக்கும், முதலீட்டாளர் நம்பிக்கைகளுக்கும் தடையாக இருக்கும் முக்கிய வணிக மற்றும் ஒழுங்குமுறை (commercial and regulatory) தடைகளையும் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.
முக்கிய காரணம் என்ன?
இந்தியாவின் தேசிய மின் கட்டமைப்பு ஆபரேட்டர் (GRID-India) வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையின்படி, கடந்த மே முதல் நவம்பர் 2025 வரையிலான காலகட்டத்தில் 23 GW வரையிலான ரென்யூவபிள் எனர்ஜி 'கர்டெயில்' செய்யப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக, மே முதல் டிசம்பர் வரை சுமார் 2.3 TWh எரிசக்தி இழப்பு ஏற்பட்டுள்ளது. இது, மாதாந்திர சராசரி சோலார் உற்பத்தியில் சுமார் 18% ஆகும். இதனால், பாதிக்கப்பட்ட மின் உற்பத்தி நிறுவனங்களுக்கு சுமார் 63 மில்லியன் டாலர் முதல் 76 மில்லியன் டாலர் வரை இழப்பீடு வழங்கப்பட்டுள்ளது.
இதற்கு முக்கிய காரணம், இந்தியாவின் நிலக்கரி அடிப்படையிலான தெர்மல் மின் உற்பத்தி நிலையங்களில் கணிசமானவை, அவற்றின் குறைந்தபட்ச தொழில்நுட்ப சுமை (Minimum Technical Load - MTL) 55%-க்கு கீழே செயல்பட முடியாததே ஆகும். பகல் நேரங்களில், குறிப்பாக சோலார் மின் உற்பத்தி அதிகரிக்கும் போது, மின் கட்டமைப்பு தேவைக்கும் விநியோகத்திற்கும் இடையே சமநிலையை பராமரிக்க சிரமப்பட்டது. லேசான வானிலை காரணமாக கணிக்கப்பட்டதை விட மின்சார தேவை குறைவாக இருந்ததும், மாலை நேரங்களில் 60 GW வரை தேவைப்படும் திடீர் அதிகரிப்பும் இந்த நிலையை மேலும் மோசமாக்கியது. இது "டக் கர்வ்" (duck curve) நிகழ்வை உருவாக்கியது. மேலும், அதிகப்படியான சூரிய ஒளி பெறும் நேரங்களில் உபரி மின்சாரம் காரணமாக, மின் கட்டமைப்பு பாதுகாப்பு அபாயங்கள் ஏற்பட்டதாகவும், சில சமயங்களில் சிஸ்டம் அதிர்வெண் (frequency) அனுமதிக்கப்பட்ட வரம்புகளுக்கு வெளியே இருந்ததாகவும் GRID-India குறிப்பிட்டுள்ளது. இந்த வீணடிக்கப்பட்ட ரென்யூவபிள் எனர்ஜியால், சுமார் 2.1 மில்லியன் டன் CO2 உமிழ்வு தவிர்க்கப்பட்டிருக்கும்.
சர்வதேச அனுபவங்கள் என்ன சொல்கின்றன?
ஜெர்மனி, அமெரிக்கா போன்ற நாடுகள், மின் கட்டமைப்புகளை ஒருங்கிணைத்து திட்டமிடுதல், மின் பரிமாற்ற வலைப்பின்னல்களை (transmission networks) விரிவுபடுத்துதல், தேவைக் கட்டுப்பாட்டு மேலாண்மை (demand-side management) மற்றும் பேட்டரி சேமிப்பு அமைப்புகள் (BESS) போன்ற ஆற்றல் சேமிப்பு தீர்வுகளில் பெருமளவில் முதலீடு செய்தல் போன்ற உத்திகளைக் கையாளுகின்றன. டென்மார்க் மற்றும் போர்ச்சுகல் போன்ற நாடுகள், வலுவான மின் கட்டமைப்பு மேலாண்மை மற்றும் சீரான முறையில் விநியோகிக்கக்கூடிய ரென்யூவபிள் ஆதாரங்கள் மூலம் உயர் ரென்யூவபிள் ஒருங்கிணைப்பின் சாத்தியத்தை நிரூபித்துள்ளன. இந்த அணுகுமுறைகள், பாரம்பரிய அடிப்படையான மின் உற்பத்தியை மட்டுமே நம்புவதை விட, நெகிழ்வுத்தன்மைக்கும் (flexibility) அமைப்புரீதியான தழுவலுக்கும் (systemic adaptation) முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றன.
இந்திய மின்சார துறையில் மாற்றங்கள் மற்றும் முதலீட்டுத் தேவைகள்
இந்திய மின்சார துறை ஒரு பெரிய மாற்றத்திற்கு உட்பட்டுள்ளது. தற்போது, புதைபடிவ எரிபொருட்களை சாராத ஆதாரங்கள் (non-fossil fuel sources) நிறுவப்பட்ட திறனில் சுமார் 50% ஆகும். இருப்பினும், ரென்யூபிள்களின் உண்மையான உற்பத்திப் பங்கு சுமார் 23% முதல் 40% வரை மட்டுமே உள்ளது. இது, திறனுக்கும் விநியோகத்திற்கும் இடையே உள்ள இடைவெளியைக் காட்டுகிறது. 2025-ல் மட்டும், இந்தியா சாதனை அளவாக 38 GW சோலார் திறனை சேர்த்துள்ளது. இந்தப் பின்னணியில், நிலக்கரி மின் உற்பத்தி நிலையங்களுக்கான திட்டங்களும் தொடர்வதால், எதிர்காலத்தில் நிலக்கரி ஆலைகளின் பயன்பாட்டு விகிதம் (utilization rates) மிகக் குறைவாகச் சென்று, நிதி நெருக்கடி ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது.
ஆய்வாளர்களின் கணிப்பின்படி, எரிசக்தி மாற்றத்திற்கு (energy transition) 2026 முதல் 2035 வரை 1.5 டிரில்லியன் டாலர் முதலீடு தேவைப்படும். இதில், மின் கட்டமைப்பை நவீனமயமாக்குவதற்கும், ஆற்றல் சேமிப்பிற்கும் ஆண்டுக்கு சுமார் 145 பில்லியன் டாலர் தேவைப்படும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மின் பரிமாற்ற தடைகள் (transmission bottlenecks) ஒரு பெரிய தடையாக உள்ளன. திட்டமிடப்பட்ட மற்றும் நிறுவப்பட்ட மின் பரிமாற்ற பாதைகளுக்கு (transmission lines) இடையே 42% இடைவெளி இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. இதனால், ரென்யூவபிள் மின் உற்பத்தி திறன் வெளியேற்றப்படாமல் தேங்கிக் கிடக்கிறது. இந்தியாவின் தற்போதைய ஆற்றல் சேமிப்புத் திறன் (மார்ச் 2024 நிலவரப்படி 4.7 GW பம்ப் செய்யப்பட்ட ஹைட்ரோ, 219 MWh BESS) 2030 இலக்குகளை விட மிகக் குறைவாக உள்ளது.
'கர்டெயில்மென்ட்'-ன் வரலாற்றுப் பின்னணி
இந்தியாவின் ரென்யூவபிள் திறன் விரிவடைந்து வருவதால், ரென்யூவபிள் எனர்ஜியை 'கர்டெயில்' செய்யும் பிரச்சினை தொடர்ந்து அதிகரித்து வருகிறது. குறிப்பிட்ட ஆண்டு புள்ளிவிவரங்கள் மாறுபட்டாலும், மின் கட்டமைப்பு ஒருங்கிணைப்பு சவால்களால் 'கர்டெயில்மென்ட்' நிகழ்வுகள் அதிகரித்து வருவதாக அறிக்கைகள் தெரிவிக்கின்றன. ரென்யூவபிள் மின் உற்பத்தி திறனின் வளர்ச்சிக்கு ஏற்ப, மின் கட்டமைப்பின் நெகிழ்வுத்தன்மையும் (flexibility) மேம்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பது தெளிவாகிறது.
கட்டமைப்பு மற்றும் வணிக ரீதியான தடைகள்
பிரச்சனையின் மையக்கருத்து, நிலக்கரி ஆலைகளின் தொழில்நுட்ப குறைந்தபட்ச சுமை மட்டுமல்ல. மாறாக, தேவையான தெர்மல் நெகிழ்வுத்தன்மைக்கு (thermal flexibility) ஊக்கமளிக்கத் தவறும், நீண்டகாலமாக நடைமுறையில் உள்ள வணிக மற்றும் ஒழுங்குமுறை கட்டமைப்புகள் ஆகும். GRID-India மற்றும் ஆய்வாளர்கள், வெறும் தொழில்நுட்ப வரம்புகளைத் தாண்டிய அமைப்புரீதியான பிரச்சனைகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.
மத்திய மின்சார ஆணையம் (CEA) 2030-க்குள் நிலக்கரி மின் உற்பத்தி நிலையங்களை 40% MTL-ல் இயக்க வைப்பதற்கான ஒரு வரைபடத்தை வைத்திருந்தாலும், அதன் முன்னேற்றம் குறிப்பிடத்தக்க எதிர்ப்பைச் சந்திக்கிறது. நாட்டின் முன்னணி மின் உற்பத்தி நிறுவனமான NTPC, 40% MTL-ல் இயக்குவது ஆலைகளின் ஆயுட்காலத்தை மூன்றில் ஒரு பங்கு வரை குறைக்கக்கூடும் என்றும், பராமரிப்பு செலவுகளை அதிகரிக்கும் என்றும் கவலை தெரிவித்துள்ளது. இதனால், அவர்கள் 55% என்ற குறைந்தபட்ச அளவிலேயே இயக்க விரும்புவதாகக் கூறப்படுகிறது. வெறும் செயல்திறன் குறைபாட்டிற்கான இழப்பீடு தவிர, பரவலான ஏற்புக்கு கூடுதல் ஊக்கத்தொகை தேவை என்பதை இந்த எதிர்ப்பு காட்டுகிறது.
மேலும், நிலக்கரிக்கான நீண்டகால மின் கொள்முதல் ஒப்பந்தங்கள் (Power Purchase Agreements - PPAs), மலிவான ரென்யூவபிள் எனர்ஜி கிடைக்கும் போதும், யூட்டிலிட்டிகளை அதிக விலை கொண்ட தெர்மல் மின்சாரத்திற்கு கட்டுப்படுத்துகின்றன. இது "தவிர்க்கக்கூடிய கர்டெயில்மென்ட்"-க்கு (avoidable curtailment) வழிவகுக்கிறது. விநியோக நிறுவனங்களின் (DISCOMs) நிதி ஆரோக்கியம் குறித்த தொடர்ச்சியான கவலைகளும், மின் கட்டமைப்பு நெகிழ்வுத்தீர்வுகளுக்கு முதலீடு செய்வதில் அல்லது ஒப்பந்தம் செய்வதில் அவர்களின் திறனைக் குறைக்கக்கூடும். திட்டமிடப்பட்ட மற்றும் நிறுவப்பட்ட மின் பரிமாற்ற உள்கட்டமைப்புக்கு இடையே உள்ள குறிப்பிடத்தக்க இடைவெளியும், மின் உற்பத்தி திறன் இருந்தாலும் அதை வெளியேற்ற முடியாமல் போவதால் 'கர்டெயில்மென்ட்' ஏற்படுகிறது.
அடிப்படை அபாயங்கள்
இந்த அமைப்புரீதியான நெகிழ்வின்மை, இந்தியாவின் 2030-க்குள் 500 GW புதைபடிவ எரிபொருட்களை சாராத திறனை அடையும் இலக்கிற்கு ஒரு பெரிய அபாயத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இந்தப் பிரச்சனைகள் தீர்க்கப்படாவிட்டால், இது நீண்டகால எரிசக்தி ஸ்திரமின்மைக்கு வழிவகுக்கும். கணிக்க முடியாத விநியோகம் காரணமாக, ரென்யூவபிள் துறையில் முதலீட்டாளர் நம்பிக்கையை சிதைக்கக்கூடும். மேலும், குறைந்த பயன்பாட்டில் உள்ள, அதிக விலை கொண்ட நிலக்கரி மின் உற்பத்தி நிலையங்கள் நம்பகத்தன்மைக்காக பராமரிக்கப்படுவதால், நுகர்வோருக்கு ஒட்டுமொத்த எரிசக்தி செலவுகள் அதிகரிக்கக்கூடும். ரென்யூபிள்கள் மற்றும் சேமிப்பு அமைப்புகளின் விலை குறைந்து வரும் போதிலும், நிலக்கரி திறனை நம்பியிருப்பதும், அதை விரிவுபடுத்துவதும், சொத்துக்கள் தேங்கி நிற்பதற்கும் (stranded assets) திறமையற்ற மூலதன ஒதுக்கீட்டிற்கும் (inefficient capital allocation) வழிவகுக்கும்.
எதிர்கால பார்வை
மத்திய மின்சார ஆணையம் (CEA), நிலக்கரி மின் உற்பத்தி நிலையங்களை 2030-க்குள் 40% MTL-ல் இயக்க வைப்பதற்கான ஒரு படிநிலை வரைபடத்தை வகுத்துள்ளது. மேலும், இரு-மாற்று (two-shift) செயல்பாடுகள் மற்றும் பேட்டரி, பம்ப் செய்யப்பட்ட சேமிப்பு அமைப்புகளை நிறுவுவதற்கான நடவடிக்கைகளையும் பரிந்துரைத்துள்ளது. இருப்பினும், ஒழுங்குமுறை சீரமைப்பு மற்றும் இந்த நடவடிக்கைகளை செயல்படுத்தும் வேகம் ஒரு முக்கியமான கவலையாக உள்ளது.
ஆய்வாளர்கள், இந்தியாவின் எரிசக்தி மாற்றம் (energy transition) உற்பத்தித் திறனால் (generation capacity) அல்ல, நெகிழ்வுத்தன்மையால் (flexibility) பெரிதும் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது என்பதை வலியுறுத்துகின்றனர். அதிக ரென்யூவபிள் மின்சாரத்தை வெற்றிகரமாக ஒருங்கிணைப்பதற்கு, தொழில்நுட்ப மேம்பாடுகள் மட்டுமல்லாமல், சந்தை வடிவமைப்பு (market design), வணிக ஒப்பந்தங்கள் (commercial contracts) மற்றும் ஒழுங்குமுறை கட்டமைப்புகளில் (regulatory frameworks) அடிப்படை கட்டமைப்பு சீர்திருத்தங்களும், மின் பரிமாற்றம் மற்றும் ஆற்றல் சேமிப்பு உள்கட்டமைப்பில் கணிசமான முதலீடும் அவசியமாகும். இந்தியாவின் தூய்மையான எரிசக்தி லட்சியங்களின் முழு திறனையும் வெளிக்கொணர, ஒருங்கிணைந்த திட்டமிடலும் ஊக்கத்தொகையும் (incentives) கொண்ட ஒரு பாதை தேவைப்படுகிறது.