கட்டமைப்புச் சிக்கல்களும் நிதி நெருக்கடிகளும்
இந்தியா வேகமாக புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி திறனை அதிகரித்து வருகிறது. கடந்த 2025-ல் மட்டும் 38 GW சூரிய மின்சக்தி சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. இதன் மூலம், நிலக்கரி அல்லாத எரிசக்தி ஆதாரங்கள் மொத்த நிறுவப்பட்ட திறனில் 50% ஐ எட்டியுள்ளன. ஆனால், இந்த வளர்ச்சிக்குத் தேவையான முக்கிய மின்பகிர்வு கட்டமைப்புகள் (Grid Infrastructure) போதுமானதாக இல்லை. இதனால், 'குறைப்பு' (Curtailment) எனப்படும் ஒரு சிக்கல் எழுந்துள்ளது. அதாவது, உற்பத்தி செய்யப்படும் பசுமை ஆற்றலை முழுமையாகப் பயன்படுத்த முடியாத நிலை. 2025 மே முதல் டிசம்பர் மாதத்திற்குள், சுமார் 2.3 TWh சூரிய மின்சக்தி இந்த காரணங்களால் குறைக்கப்பட்டுள்ளது. இது ஒரு வருடத்தில் சுமார் 4 லட்சம் வீடுகளுக்குத் தேவையான மின்சாரமாகும். இந்த குறைப்புகளால், சுமார் 30 சூரிய மற்றும் காற்றாலை மின் திட்டங்கள் பாதிக்கப்பட்டு, ₹700 கோடி வரை இழப்பை சந்திக்க நேரிடும் என கூறப்படுகிறது. இந்த நிதி நெருக்கடிகள், தற்காலிக நெட்வொர்க் அணுகல் ஒப்பந்தங்களின் கீழ் டெவலப்பர்கள் செயல்பட வேண்டிய கட்டாயத்துடன் சேர்ந்து, முதலீட்டாளர்களின் நம்பிக்கையைக் குறைத்து, நாட்டின் இலக்குகளை அடைவதைச் சிக்கலாக்குகிறது.
மின்பகிர்வு தாமதங்கள் மற்றும் சீரற்ற நிலைத்தன்மை
மின்பகிர்வு உள்கட்டமைப்பின் விரிவாக்கம், புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி விரிவாக்கத்துடன் ஒப்பிடுகையில் மிகவும் பின்தங்கியுள்ளது. இந்த நிதியாண்டில் ஆகஸ்ட் மாதம் வரை, இலக்கான 15,382 கி.மீ (ckm) புதிய மின் கடத்தல் பாதைகளுக்குப் பதிலாக, வெறும் 1,998 கி.மீ மட்டுமே அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் விளைவாக, சுமார் 50 GW புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி திறன் பயன்படுத்தப்படாமலேயே உள்ளது (Stranded Capacity). இதனால், உற்பத்தி செய்யப்படும் மின்சாரத்தை தேவைப்படும் இடங்களுக்கு அனுப்ப முடியவில்லை. Grid Controller of India சில திட்டங்களுக்கு, தினசரி உற்பத்தியில் 48% வரை குறைக்க அறிவுறுத்தியுள்ளதாகவும் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இதற்கிடையில், பழைய நிலக்கரி மின் நிலையங்கள் குறைந்தபட்சம் 55% திறனில் இயங்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளன. இதனால், சூரிய ஒளி அதிகமாக இருக்கும் நண்பகல் நேரங்களில் அவற்றின் உற்பத்தியைக் குறைக்க முடிவதில்லை. இது, சூரிய மின்சக்தியின் உற்பத்தியைக் குறைக்க வேண்டிய கட்டாயத்தை ஏற்படுத்துகிறது. இதனால், 2.3 TWh சூரிய மின்சக்தி குறைக்கப்பட்டுள்ளது.
மின் சேமிப்பு: எதிர்காலத்திற்கான முக்கிய தேவை
மின் சேமிப்பின் (Energy Storage) தேவை மிகவும் முக்கியமானதாக வலியுறுத்தப்படுகிறது. 2035-36 ஆம் ஆண்டிற்குள் 100 GW விசையாழி நீர்மின் சேமிப்பு (Pumped Hydro Storage) திறனை எட்டுவதற்கு மத்திய மின்சார ஆணையம் (CEA) ஒரு விரிவான திட்டத்தை வகுத்துள்ளது. பெரிய அளவிலான மின்சாரத்தைச் சமநிலைப்படுத்த, குறிப்பாக நீண்ட காலத்திற்கு, விசையாழி நீர்மின் சேமிப்பு ஒரு முக்கிய தீர்வாகக் கருதப்படுகிறது. பேட்டரி எரிசக்தி சேமிப்பு அமைப்புகளும் (BESS) துணைபுரியும் என்றாலும், விசையாழி நீர்மின் சேமிப்பு நீண்ட கால மின்சாரத் தேவைகளுக்கு முதன்மையானதாகப் பார்க்கப்படுகிறது. 2031-32 ஆம் ஆண்டிற்குள் 411.4 GWh மின்சார சேமிப்பு தேவைப்படும் என்றும், இதில் 175.18 GWh விசையாழி நீர்மின் சேமிப்பு மூலமும், 236.22 GWh BESS மூலமும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. 2025-ல் $385 மில்லியன் என மதிப்பிடப்பட்ட இந்த சேமிப்பு சந்தை, 2032-ல் $947.4 மில்லியன் ஆக வளரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது (CAGR 14.0%). மின்பகிர்வு சிக்கல்களால் ஏற்படும் அபாயங்களை நிதி நிறுவனங்கள் உன்னிப்பாகக் கவனித்து வருகின்றன.
இலக்குகளைத் தவறவிடும் அபாயமும், வீணாகும் சொத்துக்களும்
தொடர்ச்சியான மின் குறைப்பு மற்றும் மின்பகிர்வு தாமதங்கள், புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி சொத்துக்கள் வீணாகும் (Stranded Assets) அபாயத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. ஏற்கனவே 50 GW புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி திறன், மின்பகிர்வு தடைகளால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. உள்கட்டமைப்பு மேம்பாடு விரைவுபடுத்தப்படாவிட்டால், இந்த நிலைமை மோசமடையக்கூடும். இந்த செயல்பாட்டுச் சவால்கள், அதிக மின் தேவையை ஏற்படுத்தும் டேட்டா சென்டர்கள் போன்ற புதிய தேவைகளால் மேலும் அதிகரிக்கின்றன. இந்த சிக்கல்கள் தொடர்ந்தால், இந்தியா தனது 2030-ஆம் ஆண்டுக்கான 500 GW நிலக்கரி அல்லாத எரிசக்தி இலக்கை அடையத் தவறவிடும் அபாயம் உள்ளது. மின்பகிர்வு உள்கட்டமைப்பில் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் தேவை. உதாரணமாக, ஆகஸ்ட் மாதத்தில் இலக்கான 15,382 கி.மீ க்கு எதிராக வெறும் 1,998 கி.மீ மின் பாதைகள் மட்டுமே சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. மின்பகிர்வு திட்டங்களுக்கான கால அவகாசம், நிலம் கையகப்படுத்துதல் (Right-of-way) மற்றும் செயலாக்கச் சிக்கல்கள் காரணமாக 2 ஆண்டுகளில் இருந்து 3 ஆண்டுகள் வரை நீட்டிக்கப்பட வேண்டியிருக்கும் என்றும் கூறப்படுகிறது. நிபுணர்கள், இந்த போக்குகள் முதலீட்டாளர் நம்பிக்கையைக் குறைத்து, இந்தியாவின் 2030 இலக்குகளுக்கு அச்சுறுத்தலாக அமையும் என எச்சரிக்கின்றனர்.
எதிர்கால நோக்கு: சேமிப்பு மற்றும் மின்பகிர்வே வளர்ச்சிக்கு அடிப்படை
எதிர்காலப் பாதை, மின்பகிர்வு உள்கட்டமைப்பு மேம்பாட்டை விரைவுபடுத்துவதிலும், பெரிய அளவிலான மின் சேமிப்பு தீர்வுகளைப் பயன்படுத்துவதிலும் தங்கியுள்ளது. இந்தியாவில் மின்பகிர்வு திட்டமிடல் (Potential-based Transmission Planning) ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டாலும், நிலம் கையகப்படுத்துதல் மற்றும் செயலாக்கச் சிக்கல்கள் காரணமாக கால தாமதம் ஏற்படுகிறது. 2032 ஆம் ஆண்டிற்குள் 600 GW புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலை ஒருங்கிணைக்க ₹2.4 லட்சம் கோடி மின்பகிர்வு உள்கட்டமைப்பு விரிவாக்கத்திற்காகத் தேவைப்படும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அதே சமயம், அடுத்த பத்தாண்டுகளில் சுமார் 100 GW விசையாழி நீர்மின் சேமிப்பை ஒருங்கிணைக்கும் திட்டங்கள், மின்சார அமைப்பின் ஸ்திரத்தன்மைக்கு மையமாக பார்க்கப்படுகிறது. இத்துறையில் மூலதனத்தை ஈர்ப்பது, நம்பகமான மின் ஒருங்கிணைப்பு மற்றும் வலுவான நிதி வருவாயை நிரூபிப்பதில் தங்கியுள்ளது. இவற்றை, இந்த அமைப்புசார் தடைகளை (Systemic Bottlenecks) சரிசெய்வதன் மூலம் மட்டுமே அடைய முடியும். 2026-2034 காலகட்டத்தில் 8.16% CAGR வளர்ச்சியுடன், 2034-ல் இந்த சந்தை USD 52.58 பில்லியன் எட்டும் என IMARC கணித்துள்ளது. ஆனால், இந்த முக்கிய உள்கட்டமைப்பு சவால்கள் தீர்க்கப்பட்டால் மட்டுமே இது சாத்தியமாகும்.