இந்தியாவின் எத்தனால் உற்பத்தி திறன் **2,000 கோடி** லிட்டரை எட்டியுள்ளது. இனி புதிய திறனை உருவாக்குவதை விட, Flex-fuel வாகனங்கள் மற்றும் தொழிற்சாலை தேவைகளை பூர்த்தி செய்வதிலேயே அரசு கவனம் செலுத்துகிறது.
இந்திய எத்தனால் துறை பெரும் மாற்றத்தைச் சந்தித்துள்ளது. கடந்த 10 ஆண்டுகளில், உற்பத்தியானது 2014-ல் இருந்த 421 கோடி லிட்டரிலிருந்து 2026-க்குள் சுமார் 2,000 கோடி லிட்டராக உயர்ந்துள்ளது. பெட்ரோலில் 20% எத்தனால் கலக்கும் (E20) இலக்கை அடையத் தேவையான கட்டமைப்பு தயாராகிவிட்டதால், இப்போது சந்தையில் நீண்டகால நிலைத்தன்மையை (Long-term stability) உருவாக்குவதே நோக்கமாக உள்ளது.
மூலப்பொருட்களில் முக்கிய மாற்றம்
முன்பு கரும்பை மட்டுமே நம்பியிருந்த இந்தத் துறை, தற்போது 70% வரை தானியங்களை மூலப்பொருளாகப் பயன்படுத்துகிறது. குறிப்பாக மக்காச்சோளம் (Maize) மூலம் மட்டும் 345 கோடி லிட்டர் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. சர்க்கரை ஆலைகளின் லாபத்தைப் பாதுகாக்க இந்த மாற்றம் அவசியமாகிறது. ஆனால், தானியங்களின் விலை மற்றும் நாட்டின் உணவுப் பாதுகாப்பு (Food Security) ஆகியவற்றிற்கு இடையே சரியான சமநிலையைப் பேணுவது மிகப்பெரிய சவாலாக இருக்கும்.
அடுத்த கட்டம்: Flex-Fuel வாகனங்கள்
போக்குவரத்துத் துறையில் எத்தனால் தேவை பூர்த்தியாகி வரும் நிலையில், அரசு இப்போது Flex-Fuel வாகனங்களுக்கு (FFVs) முன்னுரிமை அளிக்கிறது. இவை அதிக எத்தனால் கலந்த எரிபொருளில் இயங்கக்கூடியவை. இதன் மூலம் கூடுதலாக 312 கோடி லிட்டர் எத்தனால் பயன்பாட்டை அதிகரிக்க முடியும்.
மேலும், Sustainable Aviation Fuel (SAF) மற்றும் உயிரியல் சார்ந்த வேதிப்பொருட்கள் (Bio-based chemicals) தயாரிப்பிலும் கவனம் செலுத்தப்படுகிறது. இது எத்தனால் ஆலைகளுக்குப் புதிய வருவாய் வழிகளைத் திறக்கும்.
முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டியவை
இனி வரும் காலங்களில் வெறும் உற்பத்தி திறன் மட்டும் போதாது. தானியங்களின் விலை ஏற்ற இறக்கத்தை எந்தெந்த ஆலைகள் திறம்பட கையாள்கின்றன என்பதுதான் முக்கியம். உணவுப் பாதுகாப்பு கருதி, தானிய பயன்பாட்டிற்கு அரசு ஏதேனும் கட்டுப்பாடுகளை விதிக்குமா என்பதைப் பொறுத்திருந்து பார்க்க வேண்டும். இந்த மாற்றங்கள் கம்பெனிகளின் மார்ஜினை (Margin) எப்படிப் பாதிக்கிறது என்பதைக் கவனிப்பது அவசியம்.