இந்தியாவில் **20%** எத்தனால் கலப்பு இலக்கு **2030**-க்கு முன்பே, அதாவது **2025**-லேயே எட்டப்பட்டுள்ளது. இது எரிசக்தி துறைக்கு பெரிய வெற்றி என்றாலும், மூலப்பொருள் (Feedstock) மீதான புதிய கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் உணவு பாதுகாப்பு விவகாரங்கள் நிறுவனங்களின் லாபத்தை பாதிக்கலாம் என எச்சரிக்கப்படுகிறது.
உற்பத்தி மற்றும் தேவை குறித்த கேள்விக்குறி
நாட்டின் எரிபொருள் இறக்குமதியை குறைக்க இந்த இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டது. தற்போதைய நிலையில் சுமார் 20 பில்லியன் லிட்டர் உற்பத்தி திறன் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், இந்த கட்டமைப்புக்கு இணையான தேவை உள்ளதா என்பதுதான் முதலீட்டாளர்களின் மிகப்பெரிய கவலை. அரசின் கொள்கை முடிவுகள் அல்லது பிளெண்டிங் ஆணைகளில் மாற்றம் ஏற்பட்டால், பெரும் முதலீடு செய்த டிஸ்டில்லரி நிறுவனங்களின் லாபம் குறைய வாய்ப்புள்ளது.
'உணவு vs எரிபொருள்' மோதல்
உணவுப் பொருட்களின் விலையை கட்டுக்குள் வைக்க, சர்க்கரை ஆலைகள் கரும்புச் சாற்றை எத்தனால் தயாரிக்க பயன்படுத்துவதற்கு அரசு கட்டுப்பாடுகளை விதித்துள்ளது. சர்க்கரை இறக்குமதியை அனுமதிப்பது போன்ற நடவடிக்கைகளால், கரும்பு மற்றும் மொலாசஸை நம்பியிருக்கும் நிறுவனங்கள் நெருக்கடியைச் சந்தித்து வருகின்றன.
தானியங்களை நோக்கிய மாற்றம்
சர்க்கரைக்கு மாற்றாக மக்காச்சோளம் மற்றும் சேதமடைந்த அரிசி போன்ற தானியங்களை மூலப்பொருளாக மாற்ற வேண்டிய கட்டாயம் நிறுவனங்களுக்கு ஏற்பட்டுள்ளது. இது சர்க்கரைத் தொழிலை விட சிக்கலான கொள்முதல் சங்கிலியையும் (Procurement Network), விலை ஏற்ற இறக்கத்தையும் கொண்டிருக்கிறது. மேலும், தண்ணீர் பற்றாக்குறை உள்ள பகுதிகளில் இந்த பயிர்களை பயிரிடுவது தொடர்பான சுற்றுச்சூழல் விதிமுறைகளும் நிறுவனங்களுக்கு புதிய சவாலாக மாறியுள்ளது.
முதலீட்டாளர்கள் பிளெண்டிங் சதவீதத்தை மட்டும் பார்க்காமல், மூலப்பொருள் விலை ஏற்ற இறக்கத்தை நிறுவனங்கள் எப்படி சமாளிக்கின்றன என்பதையும், எவ்வளவு நெகிழ்வான உற்பத்தி வசதிகளை (Flexible Production) கொண்டுள்ளன என்பதையும் கவனிப்பது அவசியம்.