சீரற்ற வேகத்தில் செல்லும் இந்தியாவின் பசுமைப் புரட்சி!
இந்தியாவின் மின்சாரத் தேவையில் 50% பெட்ரோல் அல்லாத (Non-Fossil) மூலங்களிலிருந்து வரும் இலக்கை, 2030க்கு முன்பாகவே, அதாவது 2025 அக்டோபர் மாதத்திலேயே அடைந்துள்ளது. குறிப்பாக, கடந்த நிதியாண்டில் மட்டும் 29 ஜிகாவாட் (GW) புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் (Renewable Energy) சேர்க்கப்பட்டுள்ளது, இதில் 24 ஜிகாவாட் (GW) சூரிய சக்தி (Solar) ஆகும். இது இந்தியாவின் டீகார்பனைசேஷன் (Decarbonization) நோக்கத்திற்கான வலுவான அர்ப்பணிப்பைக் காட்டுகிறது.
முன்னணி மாநிலங்களும், பின்தங்கிய மாநிலங்களும்
ஆனால், இந்த ஒட்டுமொத்த வளர்ச்சிக்கு மத்தியில் ஒரு முக்கிய வேறுபாடு உள்ளது. கர்நாடகா, ஹிமாச்சல் பிரதேசம், கேரளா போன்ற மாநிலங்கள் உமிழ்வு குறைப்பு (Emissions Intensity) மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் கொள்முதல் (Renewable Procurement) ஆகியவற்றில் சிறப்பாக செயல்படுகின்றன. டெல்லி மற்றும் ஹரியானா போன்ற மாநிலங்கள் நம்பகமான மின் விநியோகம் மற்றும் பரவலான சூரிய சக்தி பயன்பாட்டில் தனித்து நிற்கின்றன. மறுபுறம், மேற்கு வங்கம், தெலுங்கானா, ஜார்கண்ட் போன்ற மாநிலங்கள் இன்னும் ஆரம்பக் கட்டத்தில்தான் உள்ளன. இவற்றுக்கு முறையான நிறுவன ரீதியான பலப்படுத்துதலும் (Institutional Strengthening), மின் விநியோக நிறுவனங்களின் (DISCOMs) நிதி நிலைமையை மேம்படுத்துவதும் அவசியம்.
மின் விநியோக நிறுவனங்களின் நிதி நெருக்கடி
இந்த ஏற்றத்தாழ்வுக்கு முக்கிய காரணங்களில் ஒன்று, பல மாநிலங்களின் மின் விநியோக நிறுவனங்களின் (DISCOMs) நிதி நிலைமை. 2023 நிலவரப்படி, இந்த நிறுவனங்களின் மொத்த இழப்பு சுமார் 75 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதனால், பல மாநிலங்கள் மின் உற்பத்தி நிறுவனங்களுக்கு (Generators) பல பில்லியன் கணக்கில் பணம் செலுத்த வேண்டியுள்ளது. இந்த நிதிச்சுமை, புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலை முறையாக வாங்குவதற்கும், செயல்படுத்துவதற்கும் பெரும் தடையாக உள்ளது.
உலக அளவில் இந்தியாவின் நிலை மற்றும் சவால்கள்
உலக அளவில், இந்தியா மொத்த நிறுவப்பட்ட புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் திறனில் நான்காவது இடத்திலும், சூரிய சக்தி திறனில் மூன்றாவது இடத்திலும் உள்ளது. கடந்த பத்தாண்டுகளில் இந்தியாவின் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் திறன் **170%**க்கும் மேல் அதிகரித்துள்ளது. இருப்பினும், மின்சாரப் பரிமாற்ற உள்கட்டமைப்பு (Transmission Infrastructure) மற்றும் சேமிப்புத் தேவைகள் (Storage Requirements) போன்ற சவால்களும் உள்ளன. மேலும், நிலக்கரி மின் உற்பத்தி நிலையங்கள் (Coal Power Plants) குறைந்தபட்ச திறனில் இயங்குவது, சூரிய மற்றும் காற்றாலை மின்சாரத்தை வீணாக்க வழிவகுக்கிறது.
எதிர்கால அபாயங்கள்
இந்த சீரற்ற வளர்ச்சி, சில மாநிலங்களில் 'ஸ்டிராண்டட் சொத்துக்கள்' (Stranded Assets) உருவாகும் அபாயத்தை ஏற்படுத்துகிறது. வலுவற்ற DISCOMகள், பின்தங்கிய மாநிலங்களில் மின் பாதுகாப்பின்மைக்கு வழிவகுக்கும். தேசிய அளவில் கார்பன் வெளியேற்றத்தைக் குறைக்கும் இலக்கையும் இது பாதிக்கக்கூடும். மறுபுறம், 100 GW நிலக்கரி மின்சார உற்பத்தித் திட்டங்கள் இன்னும் செயல்பாட்டில் உள்ளன. 2030க்கான கணிக்கப்பட்ட தேவையை விட இது அதிகம் என்பதால், எதிர்காலத்தில் இது கூடுதல் திறனாக (Overcapacity) மாறி, மின் உற்பத்தி நிறுவனங்களுக்கு நிதி நெருக்கடியை ஏற்படுத்தலாம். பேட்டரி சேமிப்பு அமைப்புகளுக்கான (BESS) ஏலங்கள் மிகக் கடுமையாக இருப்பதால், அதன் நீண்ட கால லாபம் குறித்த அச்சங்களும் நிலவுகின்றன.
முன்னேற்றத்திற்கான வழிமுறைகள்
இந்த இடைவெளியைக் குறைக்க, மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகளின் ஒருங்கிணைந்த நடவடிக்கைகள் அவசியம். ஒவ்வொரு மாநிலத்தின் தனிப்பட்ட தேவைகளுக்கு ஏற்ப, திட்டமிட்ட உதவிகளும், முதலீடுகளும் தேவை. மின்சார உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்துதல், DISCOMகளின் நிதி நிலையைச் சீரமைத்தல், மேலும் டிஜிட்டல் தளங்களை (Digital Platforms) வலுப்படுத்துதல் போன்றவை முக்கியம். மேலும், மாறும் தேவைகளுக்கு ஏற்ப கட்டண நிர்ணயம் (Cost-reflective tariffs) மற்றும் மானியங்களை (Subsidies) சீரமைப்பது, மின் விநியோக நிறுவனங்களின் நிதிநிலையை மேம்படுத்தி, முதலீட்டாளர்களின் ரிஸ்க்கைக் குறைக்கும். 2026 இறுதிக்குள் சுமார் 87 GW சூரிய, காற்று மற்றும் கலப்பின (Hybrid) திட்டங்கள் வரவிருப்பதால், புதிய மின்சாரத் தேவைகளுக்கான வாய்ப்புகள் வலுவாக உள்ளன. ஆனால், சீரான செயல்பாடும், தொடர்ச்சியான கொள்கை மாற்றங்களும் இந்த பசுமை ஆற்றல் மாற்றத்தின் பலன்கள் அனைத்து மாநிலங்களுக்கும் சமமாகச் சென்றடைவதை உறுதி செய்யும்.
