விரிவான எரிசக்தி பாதுகாப்பு வியூகம்
இந்தியாவின் எரிசக்தி பாதுகாப்பு என்பது வெறும் கையிருப்பு எண்ணிக்கையைத் தாண்டிய ஒரு நுட்பமான, பல அடுக்கு உத்தியாக மாறியுள்ளது. நாட்டின் 25 கோடி பேரல்களுக்கு மேலான இருப்பு, விநியோகச் சங்கிலி முழுவதும் சுமார் 7 முதல் 8 வாரங்களுக்கு தேவையான பாதுகாப்பை அளிக்கிறது. மேலும், இறக்குமதி ஆதாரங்களை 40 நாடுகளுக்கு விரிவுபடுத்தியுள்ளது. ஒரு தசாப்தத்திற்கு முன்பு 27 நாடுகளாக இருந்த நிலையில், இது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம். இதன் மூலம், ஹோர்முஸ் ஜலசந்தி போன்ற நெருக்கடியான பாதைகளை சார்ந்திருப்பது குறைந்துள்ளது. தற்போது, இந்தியாவின் கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியில் சுமார் 40% மட்டுமே ஹோர்முஸ் வழியாக வருகிறது, மற்றவை ரஷ்யா, மேற்கு ஆப்பிரிக்கா, அமெரிக்கா மற்றும் மத்திய ஆசியா போன்ற மாற்று வழிகள் மூலம் கிடைக்கின்றன. இதனால், உடனடி விநியோக நெருக்கடிகளுக்குப் பதிலாக, சாத்தியமான தடங்கல்களின் போது ஆதாரங்களை நிர்வகிக்கும் திறன் அதிகரித்துள்ளது. உள்நாட்டு சுத்திகரிப்புத் திறனும் ஆண்டுக்கு 258 மில்லியன் மெட்ரிக் டன் ஆக உயர்ந்துள்ளது. இது நாட்டின் தேவையை விட அதிகமாகும். இதனால், ஐரோப்பாவில் எரிபொருள் தட்டுப்பாட்டைச் சமாளிக்கவும் இந்திய சுத்திகரிப்பு ஆலைகள் உதவுகின்றன.
புவிசார் அரசியல் மற்றும் நிதி நெருக்கடி
பிப்ரவரி 2026 நிலவரப்படி, ரஷ்யாதான் இந்தியாவின் முக்கிய கச்சா எண்ணெய் விநியோகஸ்தராக உள்ளது. ஜி7 நாடுகளின் விலை வரம்பு விதிமுறைகளைப் பின்பற்றியும் இந்த உறவு நீடிக்கிறது. சமீபத்திய அமெரிக்க கருவூலத் துறையின் (US Treasury) விலக்கு, இறக்குமதி வழிகளை எளிதாக்கியுள்ளது. உள்நாட்டில், 20% எத்தனால் கலப்பு திட்டம் மூலம் ஆண்டுக்கு சுமார் 44 மில்லியன் பேரல்கள் கச்சா எண்ணெய் பயன்பாடு குறைக்கப்படுகிறது. பெட்ரோல், டீசல் விலைகள் கடந்த 4 ஆண்டுகளாக டெல்லியில் மாற்றமின்றி நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளன. இது பாகிஸ்தான் மற்றும் ஜெர்மனி போன்ற நாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் ஒரு பெரிய வேறுபாடு. ஆனால், இந்த விலை நிலைத்தன்மை பொதுத்துறை எண்ணெய் நிறுவனங்களுக்கு (PSUs) பெரும் சுமையாக அமைந்துள்ளது. இந்தியன் ஆயில், ஹிந்துஸ்தான் பெட்ரோலியம், பாரத் பெட்ரோலியம் நிறுவனங்கள் பெட்ரோல், டீசலில் மட்டும் சுமார் ₹24,500 கோடி இழப்பையும், LPG-யில் சுமார் ₹40,000 கோடி இழப்பையும் சந்தித்தன. மொத்தம் ₹64,500 கோடிக்கு மேல் இந்த இழப்பு உள்ளது.
உலகளாவிய ஒப்பீடும், போட்டி நிலையும்
இந்தியாவின் எரிசக்தி பாதுகாப்பு, பிற ஆசிய நாடுகளைப் போலவே, பன்முகப்படுத்தல் (Diversification) மூலம் வரையறுக்கப்படுகிறது. சீனா ஆறு மாதங்களுக்குத் தேவையான கச்சா எண்ணெய் இருப்பைக் கொண்டுள்ளது, ஜப்பான் சுமார் 254 நாட்கள் இருப்பை வைத்துள்ளது. ஆனால், இந்தியாவின் 7-8 வார இருப்புடன் ஒப்பிடுகையில் இது மிகவும் குறைவு. இது நீண்ட கால உலகளாவிய விநியோகத் தடங்கல்களின் போது இந்தியாவை அதிக பாதிப்புக்குள்ளாக்கும். இந்தியா தனது இறக்குமதி ஆதாரங்களை 27-லிருந்து 40 நாடுகளாக விரிவுபடுத்தியிருந்தாலும், அதன் இறக்குமதி சார்பு 85%-க்கு மேல் உள்ளது. மத்திய கிழக்கு நாடுகளின் பங்களிப்பு 55% ஆக உயர்ந்துள்ளது, இது ஹோர்முஸ் ஜலசந்தி போன்ற நெருக்கடிகளின் ஆபத்தை அதிகரிக்கிறது. ரூபாயின் மதிப்பு வீழ்ச்சி, இறக்குமதி செலவுகளை அதிகரித்து, நிறுவனங்களின் லாபத்தைக் குறைக்கும். ONGC போன்ற upstream நிறுவனங்கள் கச்சா எண்ணெய் விலை உயர்வதால் பயனடைந்தாலும், IOCL, HPCL, BPCL போன்ற நிறுவனங்கள் சில்லறை விலையை உயர்த்த முடியாததால் லாபக் குறைவை சந்திக்கின்றன.
நிதி நெருக்கடியும், எதிர்காலமும்
பொதுத்துறை எண்ணெய் நிறுவனங்கள், விலை நிலைத்தன்மைக்காகச் சுமக்கும் ₹64,500 கோடி இழப்பு, நீண்ட காலத்திற்கு நீடிக்க முடியாத ஒரு பெரிய பலவீனமாகும். இந்தியாவின் இருப்பு 7-8 வாரங்கள் என்பது சீனா (6 மாதங்கள்) மற்றும் ஜப்பான் (8 மாதங்கள்) போன்ற நாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் குறைவாகவே உள்ளது. 85%-க்கு மேல் இறக்குமதியை சார்ந்திருப்பதும், ஹோர்முஸ் ஜலசந்தி வழியாக கச்சா எண்ணெய் செல்வதும் தொடர்ச்சியான அபாயங்களாகும். ரஷ்யாவிடமிருந்து எண்ணெய் இறக்குமதி செய்வது விலை நன்மைகளை அளித்தாலும், புவிசார் அரசியல் சிக்கல்களையும் கொண்டுள்ளது. மேலும், இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு வீழ்ச்சி, இறக்குமதி செய்யப்படும் கச்சா எண்ணெய்யின் விலையை நேரடியாக அதிகரிக்கிறது. இந்தியாவின் சுத்திகரிப்புத் துறையின் வலுவான ஏற்றுமதி திறன் ஒரு பலமாக இருந்தாலும், அவசர காலங்களில் இந்த தயாரிப்புகளை உள்நாட்டுப் பயன்பாட்டிற்குத் திருப்புவது சிக்கலான ஒருங்கிணைப்பைக் கோரும்.
எதிர்காலப் பார்வை
இந்தியாவின் எரிசக்தி பாதுகாப்புக்கான உத்தி, மூலோபாய கையிருப்பு, ஆதாரங்களின் பன்முகப்படுத்தல், உள்நாட்டுத் திறனை அதிகரித்தல் மற்றும் சில்லறை விலைகளை நிர்வகித்தல் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியுள்ளது. நாட்டின் சுத்திகரிப்புத் திறனை விரிவுபடுத்துவதற்கும், நீண்ட கால பாதுகாப்பிற்காக புதிய இருப்பு வசதிகளை அமைப்பதற்கும் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. எத்தனால் கலப்பு மற்றும் மின்சார வாகனங்களின் (EVs) வளர்ச்சி, தூய்மையான எரிசக்தி மாற்றங்களை நோக்கிய நகர்வைக் குறிக்கிறது. இருப்பினும், புதைபடிவ எரிபொருட்கள் நடுத்தர காலத்திற்கு முக்கியமாக இருக்கும். பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் சுமக்கும் நிதிச் சுமை ஒரு முக்கிய சவாலாக உள்ளது. பகுப்பாய்வாளர்களின் கருத்துப்படி, பன்முகப்படுத்தல் உத்தி ஒரு பின்னடைவை அளித்தாலும், நாடு புவிசார் அரசியல் மாற்றங்களுக்குத் தொடர்ந்து ஏற்பவும், அதன் இறக்குமதி சார்புகளை நிர்வகிக்கவும் வேண்டும்.