Whalesbook
இந்தியாவின் நிலக்கரி உற்பத்தி இலக்குகளும், நடைமுறை சிக்கல்களும்
மத்திய நிலக்கரி மற்றும் சுரங்க அமைச்சகத்தின் அறிவிப்பின்படி, இந்தியா தனது நிலக்கரி உற்பத்தியை ஆண்டுக்கு 6-7% என்ற வேகத்தில் அதிகரிக்க திட்டமிட்டுள்ளது. இதன் மூலம், 2029-30 நிதியாண்டிற்குள் சுமார் 1.5 பில்லியன் டன் நிலக்கரியை உற்பத்தி செய்ய இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது. நாட்டின் அதிகரித்து வரும் ஆற்றல் தேவையை சமாளிக்கவும், இறக்குமதியை சார்ந்திருப்பதைக் குறைக்கவும் இந்த நடவடிக்கை எடுக்கப்படுகிறது. இந்த ஆண்டு மின்சாரத் துறைக்கான நிலக்கரி இறக்குமதியை 30% குறைக்க இந்தியா விரும்புவதாகவும் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. 2024-25 ஆம் ஆண்டில் உற்பத்தி சுமார் 1,047.69 மில்லியன் டன்னாக (MT) இருந்தது. இந்தியாவின் நிலக்கரி தேவை 2040 வாக்கில் உச்சத்தை எட்டும் என்றும், அதன் பிறகு படிப்படியாக குறையக்கூடும் என்றும் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. தற்போது, இந்தியாவின் ஆற்றல் கலவையில் நிலக்கரி 55% ஆகவும், மின்சார உற்பத்தியில் 74% ஆகவும் உள்ளது. முக்கிய உற்பத்தியாளரான Coal India-வின் வருவாய் ஆண்டுக்கு 9.2% அதிகரிக்கவும், லாபம் 6.3% உயரவும் வாய்ப்புள்ளது.
ஆற்றல் தேவையை பூர்த்தி செய்யும் முக்கிய காரணி
இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் ஆற்றல் பாதுகாப்பிற்கு உள்நாட்டு நிலக்கரி உற்பத்தி அவசியம் என கருதப்படுகிறது. குறிப்பாக, ஆசிய நாடுகளில், சீனா மற்றும் இந்தியாவே உலகளாவிய நிலக்கரி தேவையில் கணிசமான பங்களிப்பை கொண்டுள்ளன. இந்தியாவின் நிலக்கரி உற்பத்தி 2024 இல் சுமார் 1,082 MT என்ற உச்சத்தை எட்டியது, மேலும் FY 2024-25 இல் ஒரு பில்லியன் டன்னையும் தாண்டிவிட்டது. அரசின் முன்னெடுப்புகள் மற்றும் தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்கள் உற்பத்தியை அதிகரிக்க உதவுகின்றன. சர்வதேச ஆற்றல் முகமையின் (IEA) கணிப்பின்படி, 2030 ஆம் ஆண்டுக்குள் இந்தியாவின் நிலக்கரி தேவை 17% அதிகரிக்கும்.
புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் மற்றும் நிலப் பிரச்சனைகள்
அரசு நிலக்கரி உற்பத்தியை அதிகரிக்க முனைப்பு காட்டிய போதிலும், புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் துறையின் அபரிமிதமான வளர்ச்சி இந்திய நிலக்கரி துறைக்கு ஒரு பெரிய சவாலாக உள்ளது. சூரிய மற்றும் காற்றாலை மின்சார உற்பத்தி, நாட்டின் மின்சார தேவையின் வளர்ச்சியை விட வேகமாக அதிகரித்து வருகிறது. இதன் காரணமாக, மின்சார உற்பத்தியில் நிலக்கரியின் பங்கு 2030 ஆம் ஆண்டுக்குள் சுமார் 60% ஆக குறையக்கூடும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. 2025 ஆம் ஆண்டின் முதல் பாதியில், புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் உற்பத்தி, மின்சாரத் தேவையின் வளர்ச்சியை மிஞ்சியது. மேலும், ஆழமான சுரங்கங்களில் (300 மீட்டருக்கும் கீழே) நிலக்கரியை அகழ்வது தொழில்நுட்ப ரீதியாகவும், பொருளாதார ரீதியாகவும் கடினமாக உள்ளது.
நிலம் கையகப்படுத்துதலில் உள்ள சிக்கல்கள்
நிலக்கரி உற்பத்தியை அதிகரிப்பதில் உள்ள முக்கிய தடைகளில் ஒன்று, சிக்கலான மற்றும் நீண்ட கால நிலம் கையகப்படுத்தும் செயல்முறைகள் ஆகும். நிலக்கரி தாங்கும் பகுதிகள் (கையகப்படுத்துதல் மற்றும் மேம்பாட்டு) சட்டம், 1957 (CBA Act) அரசுக்கு பரந்த அதிகாரங்களை வழங்கினாலும், பாதிக்கப்பட்ட சமூகங்களிடமிருந்து போதுமான கலந்தாலோசனை மற்றும் ஒப்புதல் பெறுவதில் சிக்கல்கள் எழுகின்றன. இது சில சமயங்களில் மனித உரிமை மீறல்கள் மற்றும் போதிய இழப்பீடு வழங்கப்படாமலும் போவதாகவும் புகார்கள் உள்ளன.
எதிர்கால பார்வை: தேவைக்கும் மாற்றத்திற்கும் இடையே ஒரு சமநிலை
எதிர்காலத்தில், இந்தியாவின் நிலக்கரி துறை ஒரு சிக்கலான பாதையில் பயணிக்கிறது. ஆற்றல் பாதுகாப்பு மற்றும் தொழில்துறை தேவைகளால் உள்நாட்டு உற்பத்தி அதிகரிக்கும் என்றாலும், புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் துறையுடன் அதன் போட்டி நிலைத்தன்மைக்கு முக்கியமானது. 2030 ஆம் ஆண்டுக்கு பிறகும் நிலக்கரி இந்தியாவின் ஆற்றல் கலவையில் முக்கிய பங்கு வகிக்கும் என்றாலும், மின்சார உற்பத்தியில் அதன் பங்கு குறையும். இந்தியாவின் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் இலக்குகள் மற்றும் கார்பன் குறைப்பு கொள்கைகள், நிலக்கரி துறையின் நீண்ட கால எதிர்காலத்தை தீர்மானிக்கும். IEA-வின் கணிப்புப்படி, இந்தியா 2030 ஆம் ஆண்டுக்குள் 42% புதுப்பிக்கத்தக்க மின்சார உற்பத்தியை அடையக்கூடும்.