இந்தியா அணு உலை: த்ரோரியம் எரிசக்திக்கு முதல் மைல்கல்! ஆனால் ஆபரேஷன் கடினம்!

சாதித்த இந்தியா, காத்திருக்கும் சவால்கள்

இந்தியாவின் புதிய அட்வான்ஸ்டு ஃபாஸ்ட் ப்ரீடர் ரியாக்டர் (AFBR) க்ரிட்டிக்காலிட்டி நிலையை அடைந்தது, நாட்டின் எரிசக்தி பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதற்கும், அபரிமிதமான த்ரோரியம் வளங்களை பயன்படுத்துவதற்கும் ஒரு முக்கிய மைல்கல் ஆகும். இந்த தொழில்நுட்ப சாதனை இந்தியாவின் பொறியியல் திறனை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டினாலும், இந்த மேம்பட்ட ரியாக்டரை தொடர்ந்து பாதுகாப்பாகவும், திறமையாகவும் இயக்குவதில் பெரும் சிக்கல்களும், அபாயங்களும் நிறைந்துள்ளன. க்ரிட்டிக்காலிட்டி நிலையை அடைவது ஒரு முக்கியமான படி என்றாலும், நம்பகமான மற்றும் லாபகரமான மின் உற்பத்திக்கு இது தொடக்கமே; இதற்கு பல ஆண்டுகளாக அசாத்தியமான நிபுணத்துவமும், கடுமையான ஒழுங்குமுறை மேற்பார்வையும் தேவைப்படும்.

ஆபரேஷனல் சவால்கள்: கடந்த கால பாடங்கள்

ஃபாஸ்ட் ப்ரீடர் ரியாக்டர்கள் (FBRs) இயல்பிலேயே மிகவும் சிக்கலானவை. இவை அதிவேக நியூட்ரான்களுடன் திறம்பட செயல்பட லிக்விட் சோடியத்தை குளிரூட்டியாகப் பயன்படுத்துகின்றன. ஆனால், இது கையாள்வதிலும், பாதுகாப்பிலும் பெரும் சவால்களை முன்வைக்கிறது. ஜப்பானின் மஞ்சு ரியாக்டர், 1994 இல் க்ரிட்டிக்காலிட்டி அடைந்த பிறகும், சோடியம் கசிவுகள் மற்றும் விபத்துக்களால் பாதிக்கப்பட்டு, குறைவான காலமே இயங்கி, இறுதியில் நிறுத்தப்பட்டது. ரஷ்யாவின் BN-800 ரியாக்டர், 2016 முதல் செயல்பாட்டில் இருந்தாலும், தாமதங்கள் மற்றும் அதிக கட்டுமான செலவுகளை சந்தித்தது. இந்தியாவிலும், ப்ரோட்டோடைப் ஃபாஸ்ட் ப்ரீடர் ரியாக்டர் (PFBR) தனது கமிஷனிங் கட்டத்தில் தனித்துவமான தொழில்நுட்ப சிக்கல்களை எதிர்கொண்டு, தாமதங்களுக்கு வழிவகுத்தது.

இந்தியாவுக்கு முக்கிய பங்காற்றும் பாரத் ஹெவி எலக்ட்ரிக்கல்ஸ் லிமிடெட் (BHEL) போன்ற நிறுவனங்களின் நிதிநிலைமையும் கவனிக்கத்தக்கது. BHEL-ன் சந்தை மூலதனம் ₹1,16,545 கோடி ஆக இருந்தாலும், கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் வெறும் 5.72% விற்பனை வளர்ச்சியையும், 1.92% குறைந்த ஈக்விட்டி வருவாயையும் (ROE) பதிவு செய்துள்ளது. BHEL-ன் வணிகம் பெரும்பாலும் வழக்கமான வெப்ப மின் உற்பத்தி உபகரணங்களில் கவனம் செலுத்துகிறது.

த்ரோரியம்: வாய்ப்புகளும் தடைகளும்

இந்தியாவின் அணுசக்தி திட்டத்தின் முக்கிய உந்துசக்தியாக இருப்பது, உலகின் மொத்த த்ரோரியம் இருப்புக்களில் 25% வரை நம்மிடம் இருப்பதுதான். இது நீண்டகால எரிசக்தி சுதந்திரத்திற்கு ஒரு வழியாக அமையும். பல தசாப்தங்களுக்கு முன்பு உருவாக்கப்பட்ட இந்த மூன்று-கட்ட அணுசக்தி திட்டம், FBR-கள் பயன்படுத்தப்பட்ட எரிபொருளில் இருந்து பிளவுபடும் பொருட்களை (fissile material) உற்பத்தி செய்து, இறுதியில் த்ரோரியம் அடிப்படையிலான ரியாக்டர்களை இயக்க உதவும் என நம்புகிறது.

ஆனால், த்ரோரியத்தை எரிசக்தியாக மாற்றுவதற்கு மேலும் பல தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்களும், FBR-களின் வெற்றிகரமான செயல்பாடும் அவசியம். த்ரோரியம் ஒரு 'ஃபைல்' (fertile) பொருள், இது பிளவுபடும் யுரேனியம்-233 ஆக மாற்றப்பட வேண்டும். இந்த செயல்முறைக்கு மேம்பட்ட மறுசுழற்சி அமைப்புகள் தேவை, அவை இன்னும் வளர்ச்சியில் உள்ளன. மேலும், குறைந்த uranium விலைகளுடன் ஒப்பிடும்போது, எரிபொருளை 'ப்ரீட்' (breed) செய்வதன் பொருளாதார சாத்தியக்கூறு ஒரு சவாலாகவே உள்ளது.

இந்திய அணு மின்சக்தி கழகமான நியூக்ளியர் பவர் கார்ப்பரேஷன் ஆஃப் இந்தியா லிமிடெட் (NPCIL), FY 2024-25 இல் ₹21,100 கோடி வருவாயை ஈட்டியுள்ளது மற்றும் "AAA" கடன் மதிப்பீட்டைப் பெற்றுள்ளது. ஆனாலும், த்ரோரியம் பயன்பாட்டை அதிகரிப்பது, ஃபாஸ்ட் ரியாக்டர் தொழில்நுட்பத்தின் சவால்களைக் கடப்பதில் தங்கியுள்ளது.

முக்கிய அபாயங்களும் கவலைகளும்

புதிய FBR-ஐ உடனடியாக இயக்குவதிலும், நீண்ட காலத்திற்கு பராமரிப்பதிலும் பெரும் அபாயங்கள் உள்ளன. தொழில்நுட்ப சிக்கல்களுக்கு அப்பால், இந்தியாவில் பெரிய திட்டங்கள் வரலாற்று ரீதியாக தாமதங்கள் மற்றும் செலவு அதிகரிப்புகளை சந்தித்துள்ளன. ஃபாஸ்ட் ப்ரீடர் ரியாக்டர்களின் வெற்றிகரமான, பாதுகாப்பான மற்றும் நீண்டகால செயல்பாடு, மிக உயர்ந்த சிறப்பு நிபுணத்துவம், வலுவான சுயாதீன ஒழுங்குமுறை மற்றும் துல்லியமான பராமரிப்பு கட்டமைப்புகளைக் கோருகிறது.

ஜப்பானின் மஞ்சு ரியாக்டர் எதிர்கொண்ட நிர்வாக சிக்கல்கள் மற்றும் மோசமான பராமரிப்பு, இந்த அமைப்பு பலவீனங்களுக்கான ஒரு முக்கிய நினைவூட்டலாகும். 2025 இல் இயற்றப்பட்டதாகக் கூறப்படும் ஷாந்தி சட்டம் (SHANTI Act), இந்தத் துறையை தாராளமயமாக்கி, வரையறுக்கப்பட்ட தனியார் பங்கேற்பை அனுமதிக்கிறது. இது புதிய முதலீடுகளையும் நிபுணத்துவத்தையும் கொண்டு வரக்கூடும் என்றாலும், புதிய ஒழுங்குமுறை சிக்கல்களையும் உருவாக்கும்.

இந்த மேம்பட்ட அணுசக்தி தொழில்நுட்பங்களுக்குத் தேவைப்படும் நீண்ட வளர்ச்சி நேரங்கள் மற்றும் அதிக முதலீட்டுச் செலவுகள், புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் ஆதாரங்களின் வேகமான வீழ்ச்சியடைந்து வரும் செலவுகளுடன் போட்டியிட வேண்டியுள்ளது. இந்தியாவின் மிகப்பெரிய மின் உற்பத்தி நிறுவனமான NTPC, ₹3.90 லட்சம் கோடி சந்தை மூலதனத்துடன், ₹413.80 என்ற இலக்கு விலையைக் கொண்டுள்ளது. ஆனால், அதன் முக்கிய வணிகம் வெப்பம் மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் சார்ந்ததே ஆகும், மேம்பட்ட அணு FBR-களில் அல்ல.

செயல்பாட்டு தோல்விகள், பராமரிப்புச் செலவுகள் அதிகரிப்பது, மற்றும் இந்தியாவில் FBR-களை நீண்டகாலம் வெற்றிகரமாக இயக்குவதில் உள்ள நிச்சயமற்ற தன்மை ஆகியவை திட்டத்தின் நீண்டகால பொருளாதார நம்பகத்தன்மை குறித்து கேள்விகளை எழுப்புகின்றன.

எதிர்கால நோக்கு

பல சவால்கள் இருந்தாலும், இந்தியாவின் அணுசக்தி கனவு தெளிவாக உள்ளது. 2047 க்குள் 100 GW அணுமின் திறனை எட்டுவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. சமீபத்திய பட்ஜெட் ஒதுக்கீடுகள், சிறிய மாடுலர் ரியாக்டர்கள் (SMRs) உட்பட உள்நாட்டு அணுசக்தி தொழில்நுட்பத்திற்கான நீண்டகால அர்ப்பணிப்பைக் காட்டுகின்றன. உலகளவில், AI மற்றும் டேட்டா சென்டர்களுக்கான அடிப்படை மின்சாரத் தேவை மற்றும் காலநிலை இலக்குகள் காரணமாக அணுசக்தி மீது மீண்டும் ஆர்வம் அதிகரித்து வருகிறது.

இந்திய அணுசக்தி துறை ஒரு பெரிய சந்தையாக உருவாகும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. க்ரிட்டிக்காலிட்டி அடைவது ஒரு பாராட்டத்தக்க பொறியியல் சாதனை என்றாலும், இந்த மேம்பட்ட ரியாக்டரின் தொடர்ச்சியான, பாதுகாப்பான மற்றும் பொருளாதார ரீதியாக சாத்தியமான செயல்பாடுதான் உண்மையான வெற்றியைத் தீர்மானிக்கும். இந்த சிக்கலான அமைப்புகளை இந்தியா நிர்வகிக்கும் திறன், திறமையான பணியாளர்களை உருவாக்கும் திறன் மற்றும் கடுமையான ஒழுங்குமுறை மேற்பார்வையை உறுதி செய்யும் திறன் ஆகியவை த்ரோரியம் மூலம் நீண்டகால எரிசக்தி சுதந்திரத்திற்கான அதன் பாதையைத் தீர்மானிக்கும்.