இந்தியாவின் மின் உற்பத்தி திறனை **2047**-க்குள் **2,000 GW** ஆக உயர்த்த மத்திய அரசு திட்டமிட்டுள்ளது. இந்த பிரம்மாண்ட இலக்கை அடைய **2030**-க்குள் **$0.5 டிரில்லியன்** டாலர் முதலீடு தேவைப்படும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது.
மாபெரும் இலக்கு மற்றும் மாற்றங்கள்
இந்தியாவின் தற்போதைய மின் உற்பத்தி திறன் சுமார் 552 GW ஆகும். இதை 2047-க்குள் 2,000 GW ஆக உயர்த்த அரசு திட்டமிட்டுள்ளது. 'India's Power & Energy Transformation Outlook' அறிக்கையின்படி, இதில் சோலார் ஆற்றல் தான் முக்கிய பங்கு வகிக்கப் போகிறது. தற்போதுள்ள 119 GW சோலார் திறனை 1,100 GW-க்கும் மேலாக அதிகரிக்க இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது.
முதலீடு மற்றும் கட்டமைப்பு சவால்கள்
இந்த இலக்கை எட்ட, 2030-க்குள் சுமார் $0.5 டிரில்லியன் டாலர் முதலீடு தேவைப்படுகிறது. வெறும் மின் உற்பத்தி நிலையங்களை அமைப்பது மட்டும் போதாது, மின்சார சேமிப்பு (Grid-scale storage) திறனை 40 மடங்கு அதிகரித்து 200 GWh ஆக மாற்ற வேண்டியது மிக முக்கியம். காற்றாலை மற்றும் சூரிய ஒளி மின்சாரத்தை சீராக விநியோகிக்க இந்த கட்டமைப்பு அவசியம். 2032-க்குள் உச்சகட்ட மின் தேவை 366 GW-ஐ எட்டும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளதால், வலுவான மின் பகிர்மானக் கட்டமைப்பு (Grid) தற்போதைய கட்டாயமாகும்.
முதலீட்டாளர்கள் கவனத்திற்கு: ரிஸ்க்குகள் என்ன?
சோலார் பேனல் தயாரிப்பு, EPC சேவைகள் மற்றும் மின் பகிர்மான உபகரணங்கள் தயாரிக்கும் நிறுவனங்களுக்கு இது ஒரு பெரிய வாய்ப்பு. ஆனால், அதே சமயம் சில முக்கிய அபாயங்களும் உள்ளன:
- Overcapacity: சோலார் PV தயாரிப்பு துறையில் தற்போதுள்ள நிறுவனங்களின் பயன்பாட்டுத் திறன் (Utilization rate) வெறும் 35% முதல் 40% மட்டுமே உள்ளது. இது லாபத்தில் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தலாம்.
- செயல்படுத்தல் சிக்கல்கள்: மின் பகிர்மானக் கட்டமைப்பு வசதிகள் மற்றும் திறமையான தொழிலாளர்கள் கிடைப்பதில் உள்ள சிரமங்கள் திட்டப்பணிகளை தாமதப்படுத்தலாம்.
- முதலீட்டுத் தேவை: அணுமின் நிலையம் போன்ற அதிக முதலீடு தேவைப்படும் திட்டங்களுக்கு தனியார் முதலீட்டை திரட்டுவதில் உள்ள சவால்களை நிறுவனங்கள் கவனமாக கையாள வேண்டும்.
நீண்ட கால முதலீட்டாளர்கள், இந்த பாலிசி மாற்றங்களை நிறுவனங்கள் எப்படி லாபகரமான ஆர்டர்களாக மாற்றுகின்றன என்பதையும், நிறுவனங்களின் கடன் அளவு மற்றும் மார்ஜின் (Margin) பராமரிப்புத் திறனையும் தொடர்ந்து கண்காணிப்பது அவசியமாகும்.