2047-க்குள் அணுசக்தி திறனை **100GW** ஆக உயர்த்த இந்தியா இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளது. இதற்காக சுமார் **$210 பில்லியன்** முதலீடு தேவைப்படும் நிலையில், 'கிரீன்' ஃபண்டிங் அந்தஸ்து இல்லாதது முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டிய முக்கிய தடையாக உள்ளது.
இந்தியாவின் எரிசக்தி துறையில் ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றத்திற்கான அடித்தளம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. தற்போதுள்ள 8.78 GW அணுசக்தி திறனை, 2047-க்குள் 100 GW ஆக உயர்த்த மத்திய அரசு திட்டமிட்டுள்ளது. ஏற்கனவே 9 அணு உலைகளின் கட்டுமான பணிகள் நடந்து வரும் நிலையில், இந்த பிரம்மாண்ட இலக்கை அடைய சுமார் $210 பில்லியன் முதலீடு அவசியமாகிறது.
கிரீன் பாண்ட் சவால் (Green Bond Gap)
இந்த துறையின் மிகப்பெரிய சவாலாக இருப்பது நிதி திரட்டும் முறைதான். தற்போது அணுசக்தி திட்டங்கள் இந்தியாவின் 'சாவரின் கிரீன் பாண்ட்' (Sovereign Green Bond) கட்டமைப்பின் கீழ் வரவில்லை. இதன்காரணமாக, குறைந்த வட்டி விகிதத்தில் கடன் பெறும் வாய்ப்பு நிறுவனங்களுக்கு கிடைப்பதில்லை. 'கிரீன்' அந்தஸ்து கிடைத்தால் மட்டுமே திட்டங்களுக்கான மூலதனச் செலவு (Cost of Capital) குறையும். இது குறித்து NITI Aayog ஏற்கனவே ஆலோசனைகளைத் தொடங்கிவிட்டது.
சட்டமும் வாய்ப்பும் (SHANTI Act 2025)
SHANTI Act 2025 சட்டத்தின் மூலம் தனியார் நிறுவனங்கள் அணுசக்தி துறையில் பங்கேற்க வழிவகை செய்யப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், வெளிநாட்டு அணு உலை தொழில்நுட்பங்கள் மற்றும் ஒழுங்குமுறை விதிகள் இன்னும் தெளிவாக மாற வேண்டியுள்ளது. EPC (Engineering, Procurement, and Construction) நிறுவனங்களில் முதலீடு செய்துள்ளவர்கள், அரசின் அடுத்தகட்ட கொள்கை மாற்றங்களை உன்னிப்பாக கவனிக்க வேண்டும்.
மனிதவள தட்டுப்பாடு
நிதியுதவி தாண்டி, இத்துறையில் அனுபவம் வாய்ந்த தொழில்நுட்ப பணியாளர்களின் தட்டுப்பாடு ஒரு முக்கிய சிக்கலாக உள்ளது. பெரிய அளவிலான திட்டங்களை செயல்படுத்த, தற்போதுள்ள கல்வி நிறுவனங்களில் பயிற்சிகள் அதிகரிக்கப்பட வேண்டியது அவசியம். இந்த சவால்களை இந்தியா எப்படிக் கடக்கிறது என்பதைப் பொறுத்தே அணுசக்தி துறையின் எதிர்கால வளர்ச்சி அமையும்.