ஆற்றல் பாதுகாப்பில் புதிய அத்தியாயம்
இந்தியா தனது ஆற்றல் தேவையை பூர்த்தி செய்யவும், கார்பன் வெளியேற்றத்தை குறைக்கவும் பெரும் முயற்சி எடுத்துள்ளது. வரும் 2047 ஆம் ஆண்டுக்குள், அணுசக்தியின் மூலம் 100 ஜிகாவாட் (GW) மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்ய இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளது. இது தற்போதைய சுமார் 8.8 GW அளவை விட 11 மடங்கு அதிகம். 2070-க்குள் நிகர பூஜ்ஜிய உமிழ்வை (Net-Zero Emissions) அடையும் இந்தியாவின் நோக்கத்திற்கும் இது முக்கியமானது. அடுத்த 2030 வரை இந்தியாவின் மின்சாரத் தேவை ஆண்டுக்கு 6.4% அதிகரிக்கும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது.
SHANTI சட்டம்: தனியார் துறைக்கு வழி திறப்பு
இந்த பிரம்மாண்ட இலக்கை அடைய, 'SHANTI' (Sustainable Harnessing and Advancement of Nuclear Energy for Transforming India) சட்டம், 2025 இயற்றப்பட்டுள்ளது. இந்த சட்டம், 1962 ஆம் ஆண்டு அணுசக்தி சட்டத்தில் (Atomic Energy Act) ஒரு பெரிய மாற்றத்தை கொண்டு வந்துள்ளது. முதல் முறையாக, அணு உலைகளை கட்டுவதற்கும், இயக்குவதற்கும், சொந்தம் கொண்டாடுவதற்கும் தனியார் நிறுவனங்களுக்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டுள்ளது. இது அணுசக்தி துறையில் தனியார் முதலீட்டை ஈர்த்து, திட்டங்களை விரைவுபடுத்தும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்த சூழலில், BSE Power Index கடந்த 1 வருடத்தில் சுமார் 13.56% வளர்ச்சி கண்டுள்ளது. மேலும், லார்சன் & டூப்ரோ (L&T) நிறுவனம் அடுத்த 5 ஆண்டுகளில் அணுசக்தி வருவாயை 3 மடங்காக உயர்த்த இலக்கு வைத்துள்ளது.
உலகளாவிய போக்கு மற்றும் புதிய தொழில்நுட்பங்கள்
சர்வதேச அளவில், அணுசக்தியின் பங்கு மீண்டும் முக்கியத்துவம் பெற்று வருகிறது. சர்வதேச அணுசக்தி முகமை (IAEA) கணிப்பின்படி, 2050-க்குள் உலகளாவிய அணுசக்தி உற்பத்தி இரட்டிப்பாகலாம். சீனா, பிரான்ஸ் போன்ற நாடுகள் தங்கள் அணுசக்தி திட்டங்களை விரிவுபடுத்துகின்றன.
இந்தியாவின் எதிர்கால திட்டங்களில், 'ஸ்மால் மாடுலர் ரியாக்டர்கள்' (Small Modular Reactors - SMRs) முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. 'பாரத் ஸ்மால் ரியாக்டர்கள்' (BSRs) போன்ற முயற்சிகளுக்கு அரசு ஆதரவு அளிக்கிறது. SMR-கள் பாரம்பரிய அணு உலைகளை விட குறைவான செலவு, சிறிய இடம், விரைவான கட்டுமான நேரம் போன்ற நன்மைகளைக் கொண்டுள்ளன. இருப்பினும், பெரிய அளவில் செலவு குறைந்த முறையில் இவற்றை உருவாக்குவது இன்னும் சவாலாகவே உள்ளது. ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் SMR திட்டங்களுக்கான செலவு ஒரு கிலோவாட்டிற்கு சுமார் $10,000 என கணிக்கப்பட்டுள்ளது.
முதலீடு மற்றும் சவால்கள்
இந்த அணுசக்தி விரிவாக்கத்திற்கு தேவைப்படும் முதலீடு மிக அதிகம். தோராயமாக ₹19,280 பில்லியன் (சுமார் US$218 பில்லியன்) தேவைப்படும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. சூரிய சக்தி, காற்றாலை போன்ற புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் ஆதாரங்கள் வேகமாக வளர்ந்து வரும் நிலையில், அணுசக்தி, நிலையான மின்சார விநியோகத்தை (firm power capacity) வழங்க ஒரு முக்கிய பங்களிப்பை செய்யும்.
எனினும், இந்த இலக்கை அடைவதில் பல சவால்கள் உள்ளன. இந்தியாவில் பெரிய திட்டங்கள் தாமதமாவது, செலவு அதிகரிப்பது போன்ற வரலாறு உள்ளது. இவ்வளவு பெரிய முதலீட்டிற்கு நிதி திரட்டுவது முக்கிய சவாலாக இருக்கும். SMR தொழில்நுட்பத்தின் பெரிய அளவிலான செயல்திறன் மற்றும் செலவு இன்னும் நிரூபிக்கப்படவில்லை. மேலும், சில அணு உலைகளுக்கு தேவைப்படும் யுரேனியம் இறக்குமதி செய்வது போன்ற புவிசார் அரசியல் (geopolitical) காரணங்களும் கவனிக்கப்பட வேண்டும். ஒருமித்த அரசுக் கட்டுப்பாட்டில் இருந்து பல தரப்பு பங்கேற்புக்கு மாறுவது, ஒழுங்குமுறை மற்றும் தரக் கட்டுப்பாட்டில் புதிய சிக்கல்களை ஏற்படுத்தலாம்.
எதிர்கால பார்வை
எதிர்காலத்தில், அரசின் தொடர் முயற்சிகள், ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டு நிதி, ஆற்றல் பாதுகாப்பு மற்றும் நிகர பூஜ்ஜிய இலக்குகளை அடைவதில் அணுசக்தியின் பங்கு முக்கியமாக இருக்கும். தனியார் நிறுவனங்களின் பங்களிப்பும், புதிய தொழில்நுட்பங்களும் இந்தியாவின் அணுசக்தி எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கும்.
