மேற்கு ஆசியாவில் நிலவும் பதற்றம் காரணமாக, வளைகுடா நாடுகளை மட்டுமே சார்ந்திருப்பதை குறைக்கும் நோக்கில், அமெரிக்காவிலிருந்து திரவமாக்கப்பட்ட பெட்ரோலிய வாயு (LPG) இறக்குமதியை இரட்டிப்பாக்க இந்தியா திட்டமிட்டுள்ளது.
இந்தியாவின் எரிசக்தி கொள்முதல் யுக்தியில் ஒரு முக்கிய மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. அதன்படி, அமெரிக்காவிலிருந்து திரவமாக்கப்பட்ட பெட்ரோலிய வாயு (LPG) இறக்குமதியை கணிசமாக அதிகரிக்க திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
தற்போது ஆண்டுக்கு சுமார் 2.2 மில்லியன் டன் எல்பிஜி-யை அமெரிக்காவில் இருந்து இறக்குமதி செய்யும் இந்தியா, இந்த அளவை இரட்டிப்பாக்கும் யோசனையில் தீவிரமாக உள்ளது. இதற்கு முக்கிய காரணம், வளைகுடா நாடுகளில் நிலவும் புவிசார் அரசியல் பதற்றங்கள் மற்றும் விநியோகச் சங்கிலியில் ஏற்படும் இடையூறுகள் ஆகும்.
ஏன் இந்த மாற்றம்?
பாரம்பரியமாக, இந்தியா தனது எல்பிஜி தேவைகளுக்கு வளைகுடா நாடுகளையே அதிகம் சார்ந்துள்ளது. ஆனால், சமீபத்திய காலங்களில் மேற்கு ஆசியாவில் ஏற்பட்ட பாதுகாப்புச் சிக்கல்கள், ஹார்முஸ் ஜலசந்தி வழியாக செல்லும் கப்பல் போக்குவரத்தில் நிச்சயமற்ற தன்மையை உருவாக்கியது. இதனால், விநியோகத்தில் தாமதம் ஏற்பட்டதால், எண்ணெய் நிறுவனங்கள் மாற்று வழிகளைத் தேட வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது.
இந்த நெருக்கடியான சூழலில், அமெரிக்கா ஒரு நம்பகமான விநியோகஸ்தராக உருவெடுத்துள்ளது. ஜூன் 2026 நிலவரப்படி, இந்தியாவின் மொத்த எல்பிஜி இறக்குமதியில் அமெரிக்காவின் பங்கு 65% ஆக உயர்ந்துள்ளது. இது 2025-ல் வெறும் **8%**க்கும் குறைவாக இருந்தது.
30 நாள் கையிருப்பு திட்டம்
எல்பிஜி இறக்குமதியை பல்வகைப்படுத்துவதோடு மட்டுமல்லாமல், எரிசக்தி அமைச்சகம், எண்ணெய் சந்தைப்படுத்தல் நிறுவனங்களுக்கு (OMCs) 30 நாட்களுக்கான அவசர எல்பிஜி கையிருப்பை (Strategic Reserve) உருவாக்க ஒரு செயல் திட்டத்தை வகுக்க அறிவுறுத்தியுள்ளது. தற்போது, தினசரி தேவையை பூர்த்தி செய்ய நிறுவனங்கள் 45 நாட்கள் கையிருப்பைப் பராமரித்து வருகின்றன. இதனுடன் 30 நாட்கள் கூடுதல் கையிருப்பு சேர்ப்பது, திடீர் விலை ஏற்றங்கள் அல்லது விநியோகத் தடங்கல்களுக்கு எதிராக ஒரு வலுவான பாதுகாப்பு வளையத்தை வழங்கும்.
முதலீட்டாளர்கள் கவனத்திற்கு
அமெரிக்காவுடனான வர்த்தகம் சில நன்மைகளைக் கொடுத்தாலும், புதிய சவால்களையும் கொண்டுவருகிறது. அமெரிக்காவிலிருந்து இறக்குமதி செய்ய நீண்ட கப்பல் பயண நேரம் மற்றும் வேறுபட்ட விலை நிர்ணய முறைகள் உள்ளன. இந்தியன் ஆயில் கார்ப்பரேஷன் (IOC), பாரத் பெட்ரோலியம் கார்ப்பரேஷன் (BPCL), மற்றும் ஹிந்துஸ்தான் பெட்ரோலியம் கார்ப்பரேஷன் (HPCL) போன்ற பொதுத்துறை எண்ணெய் நிறுவனங்களின் லாப வரம்புகளில் (Profit Margins) இந்த அதிகரித்த போக்குவரத்து மற்றும் கொள்முதல் செலவுகள் எவ்வாறு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதை முதலீட்டாளர்கள் கவனமாக கண்காணிக்க வேண்டும்.
சந்தை மற்றும் விநியோகச் சங்கிலி
இந்த யுக்தி மாற்றம் அமெரிக்காவுடன் மட்டும் நிற்கவில்லை. இந்தியா நைஜீரியா, அர்ஜென்டினா, மலேசியா போன்ற நாடுகளிலிருந்தும் சாத்தியமான விநியோகங்களை ஆராய்ந்து வருகிறது. உள்நாட்டு எரிசக்தித் துறைக்கு, எரிசக்தி பாதுகாப்புக்கும் செலவுகளுக்கும் இடையிலான சமநிலையே முக்கியமாக கவனிக்கப்பட வேண்டிய விஷயமாகும். உலகளாவிய கப்பல் செலவுகள் அல்லது அமெரிக்க இயற்கை எரிவாயு விலைகள் உயர்ந்தால், இறக்குமதி செலவுகள் பாதிக்கப்படலாம். இந்த 30 நாட்கள் கையிருப்பு திட்டம் மற்றும் அமெரிக்க நிறுவனங்களுடனான புதிய நீண்டகால ஒப்பந்தங்கள், இந்த பல்வகைப்படுத்தும் யுக்தியின் வெற்றிக்கு முக்கிய காரணிகளாக அமையும்.
