கிரெம்ளின் செய்தித் தொடர்பாளர் டிமிட்ரி பெஸ்கோவ், இந்தியா ரஷ்யாவிடமிருந்து எண்ணெய் வாங்குவதை நிறுத்திவிட்டு அமெரிக்கா அல்லது வெனிசுலாவுக்கு மாறியதாக அமெரிக்க அதிபர் டிரம்ப் கூறிய குற்றச்சாட்டுகளை மறுத்துள்ளார். இந்தியாவின் எரிசக்தி சப்ளையர்களை பல்வகைப்படுத்தும் நடவடிக்கை என்பது புதியதல்ல, இது ஒரு வழக்கமான நடைமுறை என்று அவர் கூறியுள்ளார். இந்திய எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு நிறுவனங்களும் ஏற்கனவே தங்கள் இறக்குமதி கலவையைச் சரிசெய்து வருவதாகத் தெரிவித்துள்ளன. ரஷ்யா ஒரு முக்கிய சப்ளையராக தொடர்ந்தாலும், FY24-25 இல் இந்தியாவின் மொத்த கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியில் அதன் பங்கு சுமார் 35.8% ஆகக் குறைந்துள்ளது. முந்தைய காலங்களுடன் ஒப்பிடும்போது இது ஒரு சிறிய சரிவு. மாறாக, அமெரிக்காவின் பங்களிப்பு கணிசமாக உயர்ந்துள்ளது. FY26 (ஏப்ரல் முதல் நவம்பர் வரை) காலகட்டத்தில், இந்திய இறக்குமதியில் அமெரிக்காவின் பங்கு 8.1% ஆக உயர்ந்துள்ளது, இது முந்தைய ஆண்டின் 4.6% இலிருந்து அதிகரித்துள்ளது. ஈராக், சவுதி அரேபியா, ஐக்கிய அரபு அமீரகம் போன்ற பிற முக்கிய சப்ளையர்களும் இந்தியாவின் எரிசக்தி பாதுகாப்பில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றனர். முதல் ஐந்து நாடுகளிலிருந்து மட்டும் மொத்த இறக்குமதியில் 82% க்கும் அதிகமாக உள்ளது. இத்தகைய மாற்றங்கள் இருந்தபோதிலும், இந்தியாவின் இறக்குமதியைச் சார்ந்திருக்கும் நிலை தீவிரமாகவே உள்ளது, அதன் கச்சா எண்ணெய் தேவையில் சுமார் 80-84% வெளிநாடுகளிலிருந்துதான் பூர்த்தி செய்யப்படுகிறது.
தொழில்நுட்ப மற்றும் பொருளாதார யதார்த்தங்கள்
ரஷ்ய கச்சா எண்ணெய்க்குப் பதிலாக முற்றிலும் மாற்றுப் பொருட்களை இறக்குமதி செய்வதில் இந்திய நிறுவனங்களுக்கு குறிப்பிடத்தக்க தொழில்நுட்ப மற்றும் பொருளாதார சவால்கள் உள்ளன என்று துறைசார்ந்த நிபுணர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். ரஷ்யாவின் Urals கச்சா எண்ணெய், கனமானதாகவும், அதிக கந்தகம் (sulfur) கொண்டதாகவும் உள்ளது. இது அமெரிக்காவின் ஷேல் எண்ணெய் போன்ற இலகுவான வகைகளிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டது. இந்த வேறுபாடு காரணமாக, இந்திய சுத்திகரிப்பு ஆலைகள் உகந்த உற்பத்தியைப் பெற, செலவு மிகுந்த கலப்புச் செயல்முறைகளை (blending processes) மேற்கொள்ள வேண்டியுள்ளது. மேலும், வெனிசுலாவிடம் இருந்து கனரக கச்சா எண்ணெய்க்கு மாறினால், இந்தியாவின் இறக்குமதி செலவை ஆண்டுக்கு 3 பில்லியன் டாலர் வரை குறைக்க முடியும் என்று இந்திய ஸ்டேட் வங்கி (SBI) ஆய்வு அறிக்கை கூறுகிறது. ஆனால், இதற்கு அதிக லாஜிஸ்டிக்ஸ் மற்றும் சுத்திகரிப்பு மாற்றங்களுக்கான செலவுகளை ஈடுசெய்ய, ஒரு பீப்பாய்க்கு 10-12 டாலர் தள்ளுபடி தேவைப்படும் என அந்த அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது. இதன் மூலம், பல்வகைப்படுத்தல் நடந்தாலும், ரஷ்யா போன்ற ஸ்திரமான சப்ளையர்களிடமிருந்து திடீரென அல்லது முழுமையாக மாறுவது எளிதான பொருளாதார விஷயம் அல்ல என்பது தெளிவாகிறது.
புவிசார் அரசியல் பேச்சுக்களும் சந்தை உணர்திறனும்
புவிசார் அரசியல் சார்ந்த பேச்சுகள், அவை மறுக்கப்பட்டாலும் கூட, சந்தையின் பாதிப்புகளை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகின்றன. அதிபர் டிரம்ப்பின் கருத்துக்கள், உண்மைத்தன்மை எதுவாக இருந்தாலும், உலகளாவிய எண்ணெய் சந்தைகள் விநியோகத் தடங்கல்களுக்கு எவ்வளவு உணர்திறன் கொண்டவை என்பதை வலியுறுத்துகின்றன. உலகளாவிய எண்ணெய் ஏற்றுமதியில் ரஷ்யாவின் பங்கு சுமார் 10% ஆகும். அதன் விநியோகத்தில் குறிப்பிடத்தக்க குறைப்பு ஏற்பட்டால், அதன் விளைவாக எண்ணெய் விலைகளில் சுமார் 67% வரை உயர்வு ஏற்படக்கூடும். இது வரலாற்று நிகழ்வுகளை நினைவுபடுத்துகிறது. உதாரணமாக, 2022 இல் ரஷ்யா தனது உற்பத்தியை ஒரு நாளைக்கு 1 மில்லியன் பீப்பாய்கள் குறைத்தபோது, எண்ணெய் விலைகள் 120 டாலர் ஆக உயர்ந்தன. இது அமெரிக்காவில் வரலாறு காணாத எரிபொருள் விலைகளுக்கு வழிவகுத்தது. ரஷ்யா மீதான தற்போதைய தடைகள் மற்றும் விலை வரம்புகள் (price caps) ஏற்கனவே அதன் ஏற்றுமதி வருவாயைப் பாதித்துள்ளன. ரஷ்ய கச்சா எண்ணெய், உலகளாவிய அளவுகோல்களுடன் ஒப்பிடும்போது கணிசமான தள்ளுபடியில் விற்கப்படுகிறது. டிசம்பர் 2025 இல் ரஷ்யாவின் உற்பத்தி நாள் ஒன்றுக்கு 9.326 மில்லியன் பீப்பாய்கள் ஆகக் குறைந்தது, இது அதன் உற்பத்தித் திறனில் உள்ள உணர்திறனைக் காட்டுகிறது. தற்போதைய நிலவரப்படி, பிரெண்ட் கச்சா எண்ணெய் பீப்பாய் ஒன்றுக்கு சுமார் 67.48 டாலரிலும், WTI 63.21 டாலரிலும் வர்த்தகம் ஆகிறது. சந்தையில் அதிகப்படியான விநியோகம் (oversupply) குறித்த கவலைகள் இருந்தாலும், இது போன்ற புவிசார் அரசியல் அதிர்ச்சிகளுக்கு ஆளாகும் தன்மையைக் கொண்டுள்ளது.
நிதி மற்றும் துறைசார்ந்த சூழல்
இந்திய எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயுத் துறையின் நிதிநிலை சற்று கலவையானதாக உள்ளது. முக்கிய நிறுவனங்கள், அவற்றின் செயல்பாடுகள் மற்றும் வளர்ச்சி வாய்ப்புகளைப் பிரதிபலிக்கும் மதிப்பீடுகளில் வர்த்தகம் ஆகின்றன. இந்தியன் ஆயில் கார்ப்பரேஷன் (IOCL) சுமார் 9.02 P/E விகிதத்திலும், ₹2.36 டிரில்லியன் சந்தை மூலதனத்துடனும் வர்த்தகம் ஆகிறது. ஆயில் அண்ட் நேச்சுரல் கேஸ் கார்ப்பரேஷன் (ONGC) சுமார் 7.64 P/E விகிதத்துடனும், ₹3.23 டிரில்லியன் சந்தை மூலதனத்துடனும் வர்த்தகம் ஆகிறது. ரிலையன்ஸ் இண்டஸ்ட்ரீஸ், ஒரு பெரிய கூட்டமைப்பு, சுமார் 22.5x P/E விகிதத்திலும், ₹20 டிரில்லியன் சந்தை மூலதனத்துடனும் வர்த்தகம் ஆகிறது. இந்த மதிப்பீடுகள், எரிசக்தித் துறையின் சராசரி P/E விகிதமான 16.65 ஐ விட அதிகமாக உள்ளன. இது முதலீட்டாளர்களின் நம்பிக்கையைக் காட்டுகிறது, ஆனால் சில மதிப்பு பரிசீலனைகளுக்கும் வழிவகுக்கிறது. நகரமயமாதல் மற்றும் எரிசக்தி பாதுகாப்புத் தேவைகளால், இந்தியாவில் எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு சந்தை 2031 வரை 4.78% CAGR இல் வளரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இருப்பினும், ESG (சுற்றுச்சூழல், சமூக, நிர்வாகம்) சார்ந்த முதலீட்டு மாற்றங்கள் மற்றும் உள்கட்டமைப்புத் தடைகள் இந்த வளர்ச்சியை பாதிக்கக்கூடும்.
எதிர்காலக் கண்ணோட்டமும் ஆய்வாளர் பார்வையும்
இந்திய எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயுத் துறையின் எதிர்காலக் கண்ணோட்டம், உள்நாட்டு ஆய்வு மற்றும் தூய்மையான எரிபொருட்களை ஊக்குவிக்கும் கொள்கைகளால் ஆதரிக்கப்படும் தொடர்ச்சியான தேவை வளர்ச்சியை நோக்கி உள்ளது. இருப்பினும், சாத்தியமான கட்டண மாற்றங்கள் (tariff changes) மற்றும் வர்த்தக இயக்கவியல் (trade dynamics) உள்ளிட்ட உலகளாவிய போக்குகள் முக்கிய பங்கு வகிக்கும் என்று ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். 2026 ஆம் ஆண்டிற்கான உலகளாவிய எண்ணெய் சந்தைகளில் 3.7 மில்லியன் பீப்பாய்கள் விநியோக மிகை (oversupply) இருக்கும் என்று சர்வதேச எரிசக்தி முகமை (IEA) கணித்துள்ளது. இது விலைகளில் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தி, புவிசார் அரசியல் பதட்டங்களை ஈடுசெய்யக்கூடும். இந்தியாவுக்கு, அதன் இறக்குமதி கலவையை நிர்வகிப்பது ஒரு மூலோபாய அவசியமாக இருக்கும். செலவு, விநியோக நம்பகத்தன்மை மற்றும் புவிசார் அரசியல் சீரமைப்பு ஆகியவற்றை சமநிலைப்படுத்த வேண்டும். தொழில்நுட்ப மற்றும் பொருளாதாரக் கட்டுப்பாடுகள் இருந்தபோதிலும், அதிகரித்து வரும் பல்வகைப்படுத்தல், ஒரு பெரிய எரிசக்தி இறக்குமதியாளராக அதன் நிலையிலுள்ள விநியோகச் சங்கிலி அபாயங்களைக் குறைக்க ஒரு முனைப்பான அணுகுமுறையைக் குறிக்கிறது.
