இந்தியாவின் விமான எரிபொருளில் எத்தனால்: பசுமை இலக்குகளை நோக்கி - தடைகளை தாண்டுமா?

கொள்கை மாற்றம்: விமான எரிபொருளில் எத்தனால் கலப்புக்கு அனுமதி

இந்திய அரசாங்கம், விமானப் போக்குவரத்தில் கார்பன் உமிழ்வைக் குறைக்கும் நோக்கில் ஒரு முக்கிய முடிவை எடுத்துள்ளது. விமான எரிபொருளான ஏவியேஷன் டர்பைன் ஃபியூலில் (Aviation Turbine Fuel - ATF) எத்தனால் கலப்பதற்கு அதிகாரப்பூர்வமாக ஒப்புதல் வழங்கப்பட்டுள்ளது. பெட்ரோலியம் மற்றும் இயற்கை எரிவாயு அமைச்சகம் இந்த அறிவிப்பை வெளியிட்டுள்ளது. இதன் முக்கிய நோக்கங்கள், இறக்குமதி செய்யப்படும் பெட்ரோலியப் பொருட்களை சார்ந்திருக்கும் நிலையை (தற்போது 87%) குறைப்பது மற்றும் விமானப் போக்குவரத்திலிருந்து வெளியாகும் கார்பன் டை ஆக்சைடு அளவைக் கட்டுப்படுத்துவது ஆகும். மத்திய அமைச்சர் நிதின் கட்கரி ஏற்கனவே வாகன எரிபொருட்களில் 100% எத்தனால் கலப்புக்கு ஆதரவு தெரிவித்தது குறிப்பிடத்தக்கது. இந்த கொள்கை பசுமையான விமானப் பயணத்திற்கு வழிவகுத்தாலும், SAF உற்பத்தியின் செலவு மற்றும் பெரிய அளவில் அதை உற்பத்தி செய்யும் திறன் ஆகியவை சந்தையில் கேள்விகளை எழுப்புகின்றன.

உலகளாவிய SAF இலக்குகள் மற்றும் இந்தியாவின் நிலை

உலக அளவில், SAF பயன்பாட்டிற்கான இலக்குகள் வேகமாக அதிகரித்து வருகின்றன. ஐரோப்பிய யூனியன் போன்ற நாடுகள் 2025-க்குள் 2% SAF பயன்பாட்டையும், 2030-க்குள் 6% பயன்பாட்டையும் கட்டாயமாக்கியுள்ளன. ஆனால், இந்தியாவோ சர்வதேச விமானங்களுக்கு 2027-க்குள் 1%, 2028-ல் 2%, 2030-க்குள் 5% என மிதமான இலக்குகளை நிர்ணயித்துள்ளது. Neste, Shell போன்ற உலகின் முன்னணி நிறுவனங்கள் SAF உற்பத்தியில் ஈடுபட்டுள்ளன. டெலாய்ட் (Deloitte) கணிப்பின்படி, 2040-க்குள் இந்தியாவில் ஆண்டுக்கு 8-10 மில்லியன் டன் SAF உற்பத்தி செய்ய முடியும் என்றும், இதற்கு $70-85 பில்லியன் முதலீடு தேவைப்படும் என்றும் கூறப்படுகிறது. ஆனால், SAF-ன் விலை வழக்கமான ஜெட் எரிபொருளை விட 2 முதல் 5 மடங்கு அதிகமாக உள்ளது. எத்தனாலை ஜெட் எரிபொருளாக மாற்றும் Alcohol-to-Jet (AtJ) முறை, இந்தியாவின் உபரி எத்தனால் உற்பத்திக்கு ஏற்றதாக கருதப்படுகிறது. இருப்பினும், கரும்பு, மக்காச்சோளம் போன்ற மூலப்பொருட்களின் நிலையான விநியோகம் ஒரு பெரிய சவாலாக உள்ளது. 'உணவு Vs எரிபொருள்' என்ற விவாதம் மற்றும் விநியோகச் சங்கிலி பிரச்சனைகளும் இதில் அடங்கும்.

முக்கிய சவால்கள்: செலவு, உள்கட்டமைப்பு, மூலப்பொருள்

இந்த கொள்கை மாற்றத்தின் பொருளாதார சாத்தியக்கூறுகள் பல சவால்களை சந்திக்கின்றன. SAF மற்றும் வழக்கமான ஜெட் எரிபொருளுக்கு இடையிலான விலை வித்தியாசம், விமான நிறுவனங்களின் செயல்பாட்டுச் செலவுகளை நேரடியாக பாதிக்கிறது. இது பயணச்சீட்டு விலையை உயர்த்தலாம் அல்லது லாபத்தைக் குறைக்கலாம். 2025-ல் SAF-ன் விலை வழக்கமான ஜெட் எரிபொருளை விட 4.2 மடங்கு அதிகமாக இருக்கும் என சர்வதேச விமானப் போக்குவரத்து சங்கமான IATA கணித்துள்ளது. செலவு மட்டுமல்லாமல், SAF உற்பத்தி மற்றும் விநியோகத்திற்கான உள்கட்டமைப்புகளை உருவாக்குவதற்கும், விரிவுபடுத்துவதற்கும் பெரும் முதலீடு தேவை. எத்தனால் உற்பத்திக்கு கரும்பு, மக்காச்சோளம் போன்ற விவசாயப் பொருட்களை நம்பியிருப்பதால், வானிலை மற்றும் அரசின் கொள்கை மாற்றங்கள் மூலப்பொருள் பற்றாக்குறைக்கு வழிவகுக்கலாம். உணவுப் பயிர்களை எரிபொருளுக்கு பயன்படுத்துவது உணவு பாதுகாப்பு பற்றிய கவலைகளையும் எழுப்புகிறது. மேலும், ஐரோப்பா அல்லது வட அமெரிக்க நாடுகளைப் போல கடுமையான கட்டாய விதிமுறைகள் இந்தியாவில் இல்லாததால், SAF-ன் பயன்பாடு மெதுவாகவே இருக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. பெட்ரோலில் எத்தனால் கலக்கும் திட்டத்திலும் இதே போன்ற மூலப்பொருள் விலை ஏற்ற இறக்கங்கள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புகள் குறித்த விமர்சனங்கள் வந்துள்ளன.

எதிர்கால பார்வை: எரிசக்தி பாதுகாப்பு Vs சந்தை யதார்த்தம்

இந்த சவால்கள் இருந்தாலும், இந்தியாவின் இந்த நடவடிக்கை அதன் வளர்ந்து வரும் உயிரி எரிபொருள் துறையிலிருந்து பயனடைய உதவும். இந்தியாவின் உபரி எத்தனால் திறனைப் பயன்படுத்தி, உலகளாவிய SAF சந்தையில் ஒரு முக்கிய சப்ளையராக மாற இந்தியா இலக்கு கொண்டுள்ளது. உயிரி எரிபொருள் திட்டங்களுக்கான PM JI-VAN Yojana போன்ற அரசு ஆதரவு திட்டங்கள் முதலீட்டை ஈர்க்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. 2027 முதல் கட்டாயமாக அமலுக்கு வரவிருக்கும் சர்வதேச சிவில் விமானப் போக்குவரத்து அமைப்பின் (ICAO) CORSIA திட்டம், SAF பயன்பாட்டிற்கு ஒரு உத்வேகத்தை அளிக்கும். இதன் மூலம் சர்வதேச விமானப் பாதைகளில் இயங்கும் விமான நிறுவனங்கள் இதற்கு இணங்க வேண்டும். விமான நிறுவனங்களின் நிதிநிலையில் இது உடனடி செலவை அதிகரித்தாலும், எண்ணெய் இறக்குமதியைச் சார்ந்திருக்கும் நிலையை குறைத்து, எரிசக்தி பாதுகாப்பை மேம்படுத்துவதற்கான நீண்டகால உத்திகள் முக்கியமானவை. இந்த கொள்கையின் வெற்றி, உற்பத்தி தொழில்நுட்பங்களில் கணிசமான முதலீடு, உணவு அல்லாத மூலப்பொருட்களைக் கண்டறிதல் மற்றும் இலக்குகளை யதார்த்தமாக மாற்றுவதற்கான தெளிவான நீண்டகால திட்டத்தைப் பொறுத்தது.