Whalesbook
அணுசக்தி துறையில் இந்தியா படைத்த சாதனை!
இந்திய அணுசக்தி துறையில் ஒரு மாபெரும் பாய்ச்சல்! கல்பாகத்தில் உள்ள இந்தியாவின் 500 MW புரோட்டோடைப் ஃபாஸ்ட் ப்ரீடர் ரியாக்டர் (PFBR), ஏப்ரல் 6, 2026 அன்று Criticality-ஐ எட்டியுள்ளது. 2004-ல் தொடங்கப்பட்ட கட்டுமானப் பணிகள், 22 ஆண்டுகள் நீண்ட தாமதத்திற்குப் பிறகு, இன்று ஒரு கட்டுப்படுத்தப்பட்ட, சுய-நிலை அணு பிளவு தொடர் வினையை (controlled, self-sustaining nuclear fission chain reaction) வெற்றிகரமாகத் தொடங்கியுள்ளது.
இந்தியாவின் லட்சிய மூன்று-கட்ட அணுசக்தி திட்டத்தில் இது ஒரு முக்கிய படியாகும். இதன் மூலம் நாட்டின் தார்மியம் (Thorium) இருப்புக்களைப் பயன்படுத்தி நீண்டகால எரிசக்தி சுதந்திரத்தை அடைய முடியும். இந்த PFBR-ன் தனிச்சிறப்பு என்னவென்றால், இது பயன்படுத்தும் எரிபொருளை விட அதிகமாக எரிபொருளை உருவாக்கும் 'ப்ரீடிங்' (Breeding) திறனைக் கொண்டுள்ளது. இது இந்தியாவின் எரிசக்தி பாதுகாப்புக்கான நீண்டகால திட்டத்தின் மையமாகும். எதிர்காலத்தில் தார்மியம் அடிப்படையிலான ரியாக்டர்களுக்கு இது வழிவகுக்கும்.
உலகளவில் மின் உற்பத்தியில் அணுசக்தியின் பங்கு சுமார் 9% ஆக இருக்கும் நிலையில், இந்தியா மார்ச் 31, 2026 நிலவரப்படி சுமார் 3% பங்களிப்பை அளிக்கிறது. PFBR, இந்த பங்களிப்பை அதிகரிக்கவும், இறக்குமதி எரிபொருட்களைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைக்கவும் உதவும்.
ஹோமி பாபாவின் கனவும், தார்மியத்தின் முக்கியத்துவமும்
ஹோமி பாபாவால் 1950-களில் வகுக்கப்பட்ட இந்தியாவின் எரிசக்தி பாதுகாப்பு மற்றும் தன்னிறைவுக்கான தொலைநோக்குப் பார்வையின் விளைவே இந்த PFBR. முதல் கட்டத்தில் யுரேனியம், பிரஷரைஸ்டு ஹெவி வாட்டர் ரியாக்டர்களில் (PHWRs) பயன்படுத்தப்பட்டு புளூட்டோனியம் தயாரிக்கப்படும். இந்த புளூட்டோனியம், இரண்டாம் கட்டமான FBR-களில் (PFBR போன்றவை) பயன்படுத்தப்பட்டு, தார்மியத்திலிருந்து யுரேனியம்-233 ஐ உருவாக்கும். இந்த யுரேனியம்-233, தார்மியத்துடன் சேர்ந்து, மூன்றாம் கட்ட ரியாக்டர்களுக்கு எரிபொருளாகப் பயன்படும். இந்தியா உலகிலேயே தார்மியம் இருப்பில் சுமார் 25% உடன் முன்னணியில் உள்ளது. இது யுரேனியத்தை சார்ந்திருக்கும் நாடுகளை விட வேறுபட்ட நீண்டகால தீர்வை அளிக்கிறது.
உலகளாவிய ஒப்பீடு மற்றும் சவால்கள்
ரஷ்யா (BN-800), பிரான்ஸ், சீனா (CFR-600) போன்ற நாடுகளும் தங்களின் FBR திட்டங்களை முன்னெடுத்து வருகின்றன. ஆனால், PFBR-ன் 22 ஆண்டு தாமதம், இந்த தொழில்நுட்பத்தின் சிக்கலான தன்மையைக் காட்டுகிறது. 'முதல்-வகை தொழில்நுட்ப சிக்கல்கள்' (first-of-a-kind technological issues) தாமதத்திற்குக் காரணம் என கூறப்படுகிறது. அமெரிக்கா மற்றும் பிரான்ஸ் போன்ற நாடுகள் அதிக செலவு மற்றும் தொழில்நுட்ப சிக்கல்களால் ப்ரீடர் ரியாக்டர் திட்டங்களைக் குறைத்துவிட்டன.
இந்த தொழில்நுட்ப வெற்றிக்கு மத்தியிலும், குறிப்பிடத்தக்க சவால்களும் ஆபத்துகளும் உள்ளன. 22 ஆண்டுகால வளர்ச்சி, திட்டத்தின் செலவு-திறன் (cost-effectiveness) மற்றும் எதிர்கால ப்ரீடர் ரியாக்டர் திட்டங்களின் விரிவாக்கம் (scalability) குறித்த கேள்விகளை எழுப்புகிறது. உயர்-வெப்பநிலை திரவ சோடியம் குளிரூட்டியை (liquid sodium coolant) நிர்வகித்தல், புளூட்டோனியத்தைக் கையாளுதல் போன்றவற்றில் பாதுகாப்பு (safety), பாதுகாப்பு (security) மற்றும் அணு ஆயுதப் பரவல் (proliferation) அபாயங்கள் உள்ளன. செலவினதும், சிக்கலினதும் அடிப்படையில், வழக்கமான ரியாக்டர்கள் மற்றும் தாராளமான யுரேனியத்துடன் ஒப்பிடும்போது இது ஒரு சவாலான பாதை.
எதிர்காலப் பாதை
PFBR-ன் இந்த செயல்பாடு, மேம்பட்ட அணுசக்தி தொழில்நுட்பங்கள் குறித்த ஆராய்ச்சியை விரைவுபடுத்தும். இந்தியா 2047-க்குள் 100 GW அணுசக்தி திறனை அடைய இலக்கு வைத்துள்ளது. டிசம்பர் 2025-ல் நிறைவேற்றப்பட்ட SHANTI Act, முதலீடு மற்றும் தனியார் துறை ஈடுபாட்டை ஊக்குவிக்கும். தற்போது இந்தியாவின் மின் உற்பத்தியில் அணுசக்தி 3% ஆக இருந்தாலும், PFBR-ன் வெற்றி, இறக்குமதி யுரேனியத்தைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைக்கவும், 2070-க்குள் நிகர-பூஜ்ஜிய உமிழ்வு இலக்குகளை (net-zero emissions targets) அடையவும் அடிப்படையாகும். இந்த திட்டத்தின் செயல்திறன் தரவுகள், எதிர்கால ரியாக்டர்களுக்கு முக்கியமானதாக இருக்கும்.