இந்திய அரசு, திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை எரிவாயு (LNG) பற்றாக்குறை ஏற்படாமல் தடுக்க, அவசர கால சேமிப்பு கிடங்குகளை அமைக்க திட்டமிட்டுள்ளது. இதற்காக, LNG டெர்மினல் ஆபரேட்டர்களுக்கு கூடுதல் கட்டாய சேமிப்பு வசதிகளை ஏற்படுத்த உத்தரவிடப்படலாம். இந்த முதலீட்டுக்கான செலவுகள், தற்போது ஒரு mmBtu-க்கு ₹65 முதல் ₹80 வரை உள்ள ரீகேசிஃபிகேஷன் (regasification) கட்டணங்களை உயர்த்துவதன் மூலம் வசூலிக்கப்படும். இந்த நடவடிக்கை எரிசக்தி பாதுகாப்பை அதிகரிக்கும் என்றாலும், தொழிற்சாலைகள் மற்றும் வீட்டு உபயோகத்திற்கான எரிவாயு நுகர்வோரின் செலவை உயர்த்தக்கூடும்.
இந்திய அரசு, தனது எரிசக்தி பாதுகாப்பை அதிகரிக்கும் நோக்கில், திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை எரிவாயு (LNG) அவசர கால இருப்புக்களை உருவாக்கும் புதிய கொள்கையை பரிசீலித்து வருகிறது. இதற்கு முன், பயன்படுத்தப்பட்ட எரிவாயு வயல்களில் சேமித்து வைக்கும் திட்டங்கள் அதிக செலவு பிடிக்கும் என கண்டறியப்பட்டதால், தற்போதைய அரசு புதிய அணுகுமுறையை கையாண்டுள்ளது. இதன்படி, தற்போதுள்ள LNG டெர்மினல் ஆபரேட்டர்களே, தங்களது தளங்களில் கூடுதல் சேமிப்பு வசதிகளை கட்டாயமாக அமைக்க வேண்டும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
ரீகேசிஃபிகேஷன் கட்டண உயர்வால் ஏற்படும் தாக்கம்
இந்த புதிய உள்கட்டமைப்புக்கான செலவினங்களை ஈடு செய்ய, டெர்மினல் ஆபரேட்டர்கள் தாங்கள் செய்த முதலீடுகளை, உயர்த்தப்பட்ட ரீகேசிஃபிகேஷன் கட்டணங்கள் மூலம் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்ள அரசு அனுமதிக்கலாம். ரீகேசிஃபிகேஷன் கட்டணம் என்பது, இறக்குமதி செய்யப்படும் LNG-ஐ மீண்டும் வாயுவாக மாற்றி விநியோகிக்க டெர்மினல் உரிமையாளர்கள் வசூலிக்கும் கட்டணமாகும். தற்போது இந்த கட்டணம் ஒரு mmBtu-க்கு ₹65 முதல் ₹80 வரை உள்ளது. இந்த திட்டம் நடைமுறைக்கு வந்தால், இந்த கூடுதல் செலவுகள் எரிவாயு இறக்குமதியாளர்களுக்கும், அதன் மூலம் மின் உற்பத்தி நிலையங்கள், உரத் தொழிற்சாலைகள் மற்றும் நகர எரிவாயு விநியோக வலையமைப்புகள் உள்ளிட்ட இறுதி நுகர்வோருக்கும் மாற்றப்படும்.
டெர்மினல் பயன்பாட்டில் உள்ள சவால்கள்
இந்த கட்டாய சேமிப்பு திட்டம், எரிசக்தி விநியோகத்தை உறுதி செய்வதை நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தாலும், தற்போதுள்ள உள்கட்டமைப்புகளுக்கு இது ஒரு பெரிய சவாலாக அமையும். இந்தியாவில் பல LNG டெர்மினல்கள் ஏற்கனவே முழு திறனில் இயங்காமல், குறைந்த பயன்பாட்டில் உள்ளன. தொழில்துறை ஆய்வாளர்களின் கருத்துப்படி, உயர்த்தப்பட்ட கட்டணங்கள் இந்த டெர்மினல்களுக்கான தேவையை மேலும் குறைக்கக்கூடும். இறக்குமதி மற்றும் ரீகேசிஃபிகேஷன் செய்வதற்கான செலவு மிகவும் அதிகமாகிவிட்டால், தொழிற்சாலைகள் மலிவான மாற்று எரிசக்தி ஆதாரங்களை நாடக்கூடும். இது நாட்டின் ஒட்டுமொத்த இயற்கை எரிவாயு தேவையில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.
பெட்ரோலிய இருப்புகளுடன் ஒப்பீடு
இந்த அணுகுமுறை, இந்தியா தனது வியூக பெட்ரோலிய இருப்புகளை (strategic crude oil reserves) நிர்வகிக்கும் முறையைப் போன்றது. தனியார் டெர்மினல் ஆபரேட்டர்களை ஈடுபடுத்துவதன் மூலமும், பயனர் கட்டணங்கள் மூலம் செலவுகளை மீட்கச் செய்வதன் மூலமும், அரசுக்கு நிதிச் சுமை ஏற்படாமல், எரிசக்தி விநியோகச் சங்கிலியில் ஏற்படும் தடங்கல்களுக்கு எதிராக ஒரு பாதுகாப்பு அரணை உருவாக்க முயல்கிறது. ஹார்முஸ் ஜலசந்தி அருகே ஏற்படும் பதற்றங்கள் போன்ற புவிசார் அரசியல் அதிர்ச்சிகளுக்கு எதிரான ஒரு பாதுகாப்பு நடவடிக்கையாக இது கருதப்படுகிறது. இருப்பினும், இந்த திட்டத்தின் நிதி வெற்றி, உள்நாட்டு சந்தையால் அதிக எரிவாயு விலைகளை நுகர்வு குறைவின்றி ஏற்க முடியுமா என்பதைப் பொறுத்தே அமையும். எனவே, இந்த கட்டாய உத்தரவுகளின் இறுதி வடிவம், டெர்மினல் ஆபரேட்டர்களின் செயல்பாட்டு லாப வரம்புகளில் ஏற்படும் தாக்கம், மற்றும் மின்சாரம், உரம் போன்ற எரிவாயு சார்ந்த துறைகள் உள்ளீட்டு செலவுகளில் ஏற்படக்கூடிய அதிகரிப்புக்கு எவ்வாறு பதிலளிக்கின்றன என்பதை முதலீட்டாளர்கள் உன்னிப்பாகக் கண்காணிக்க வேண்டும்.
