இந்தியாவின் சக்தி யுக்தி: நிலக்கரி, அணுசக்தியில் அதிரடி கவனம்! பசுமை இலக்குகளும் தொடரும்!

உலகளாவிய எரிசக்தி சந்தையில் நிலவும் நிச்சயமற்ற தன்மையையும், இறக்குமதி ஆபத்துகளையும் சமாளிக்கும் நோக்கில், இந்தியா தனது ஆற்றல் பாதுகாப்பை உறுதி செய்ய நிலக்கரி மற்றும் அணுசக்தியின் பயன்பாட்டை தீவிரமாக அதிகரித்து வருகிறது. அதே சமயம், அதன் லட்சியமான பசுமை ஆற்றல் மாற்ற (Green Energy Transition) இலக்குகளையும் கைவிடாமல் தீவிரமாக முன்னெடுத்துச் செல்கிறது. இது உள்நாட்டு வளங்களை ஒரு பாதுகாப்பு வளையமாகப் பயன்படுத்தி, சர்வதேச சந்தை ஏற்ற இறக்கங்கள் மற்றும் புவிசார் அரசியல் ஸ்திரமின்மையிலிருந்து நாட்டைக் காக்கும் ஒரு மூலோபாயமாகும்.

ஆற்றல் பாதுகாப்பின் நிலக்கரி முக்கியத்துவம்

இந்தியா தனது உள்நாட்டு வளங்களைப் பயன்படுத்தி, சர்வதேச எரிசக்தி சந்தையின் அதிர்ச்சிகளில் இருந்து தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள முயல்கிறது. குறிப்பாக, இறக்குமதி செய்யப்படும் எண்ணெய் (FY25ல் சுமார் 89.4%) மற்றும் இயற்கை எரிவாயுவை (FY25ல் சுமார் 49.7%) சார்ந்திருக்கும் நிலையில், மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் நிலவும் பதற்றங்கள் ஆற்றல் பாதுகாப்பிற்கு ஒரு பெரிய அச்சுறுத்தலாக உள்ளன. நிலக்கரி மட்டுமே இந்தியாவின் அளவுக்கதிகமாக உற்பத்தி செய்யக்கூடிய, உள்நாட்டில் கிடைக்கும், மற்றும் தேவைக்கேற்ப இயக்கக்கூடிய (dispatchable) ஆற்றல் மூலமாக உள்ளது. புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி (Renewables) நிறுவல் திறன் 50%-க்கும் மேல் (மார்ச் 2026ல் 283 GW-க்கும் மேல்) அதிகரித்திருந்தாலும், இந்தியாவின் மின்சார உற்பத்தியில் சுமார் 75% நிலக்கரியிலிருந்தே வருகிறது. இது மின்சார விநியோகத்தின் நம்பகத்தன்மைக்கு (grid reliability) அவசியமாகிறது. 2025-26 நிதியாண்டில், நிலக்கரி சுரங்கங்களில் இருந்து 210 million tonnes-க்கும் அதிகமான நிலக்கரி உற்பத்தி செய்யப்பட்டு, தேவை திடீரென அதிகரித்தாலும், விநியோகத்தில் ஏற்படும் தடங்கல்களிலிருந்தும் சமாளிக்க போதுமான கையிருப்பு (stockpiles) உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இது உலகளாவிய எரிபொருள் விலை ஏற்ற இறக்கங்கள் மற்றும் விநியோக தடங்கல்களிலிருந்து இந்தியப் பொருளாதாரத்தைப் பாதுகாக்கும் ஒரு மூலோபாயத் தேர்வாகும்.

அணுசக்தி: ஒரு மூலோபாய மறுமலர்ச்சி

நிலக்கரியின் பங்கை நிறைவு செய்யும் வகையில், அணுசக்தி ஒரு மூலோபாய, குறைந்த-கார்பன் ஆற்றல் விருப்பமாக மீண்டும் முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளது. தற்போது இந்தியாவின் ஆற்றல் கலவையில் அணுசக்தியின் பங்கு குறைவாக இருந்தாலும் (மார்ச் 2026 நிலவரப்படி சுமார் 9 GW), அதன் திறனை விரிவுபடுத்துவதற்கான கொள்கை ரீதியான ஆதரவு வலுவாக உள்ளது. 2031-32 ஆம் ஆண்டுக்குள் இந்தியாவின் அணுமின் உற்பத்தித் திறனை 22.38 GW ஆகவும், 2047 ஆம் ஆண்டுக்குள் 100 GW ஆகவும் உயர்த்த இந்தியா இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளது. அணுசக்தி, நிலையான, கார்பன் இல்லாத மின்சாரத்தை வழங்குகிறது. மேலும், உலகளாவிய எரிபொருள் விலைகளின் ஏற்ற இறக்கங்களில் இருந்து இது தனித்து நிற்கிறது. தொழிற்சாலைகள் மற்றும் டேட்டா சென்டர்களில் இருந்து அதிகரிக்கும் மின்சாரத் தேவையை பூர்த்தி செய்வதற்கும் இது முக்கியம்.

இரட்டை முதலீடு தேவை

இந்த பன்முக ஆற்றல் உத்திக்கு கணிசமான, இணக்கமான முதலீடுகள் தேவைப்படுகின்றன. இந்தியாவின் மொத்த நிறுவப்பட்ட மின் உற்பத்தித் திறன் ஏப்ரல் 2026 வாக்கில் 520 GW-ஐ தாண்டியுள்ளது, இதில் 283 GW-க்கும் மேல் புதைபடிவமற்ற (non-fossil) மூலங்களிலிருந்து வருகின்றன. புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி வளர்ச்சியில் இந்தியா உலக அளவில் முன்னணியில் உள்ளது. சோலார் மற்றும் காற்றாலை மின்சார உற்பத்தி இதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. இருப்பினும், மின் கட்டமைப்பு தடைகள் (grid bottlenecks) மற்றும் வரையறுக்கப்பட்ட சேமிப்புத் திறன் (storage) போன்ற ஒருங்கிணைப்பு சவால்கள் இருப்பதால், இந்த கட்டமைப்புகள் முதிர்ச்சியடையும் வரை நிலக்கரி ஒரு முக்கிய ஆதாரமாகவே இருக்கும். இந்த இரட்டை நோக்கத்திற்காக, ஆற்றல் மாற்றத்திற்கு (energy transition) மட்டும் 2030 ஆம் ஆண்டுக்குள் சுமார் $300 billion முதலீடு தேவைப்படும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 2025 முதல் 2030 நிதியாண்டுகளுக்குள், ஆற்றல் துறைக்கு ₹25–26 லட்சம் கோடி முதலீடுகள் ஈர்க்கப்படும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. NTPC, இந்தியாவின் மிகப்பெரிய மின் உற்பத்தி நிறுவனம், சுமார் ₹3.87 லட்சம் கோடி சந்தை மூலதனத்தையும் (market cap), 16.11-24.37 P/E மதிப்பீட்டையும் கொண்டுள்ளது. மறுபுறம், Coal India, சுமார் ₹2.96 லட்சம் கோடி சந்தை மூலதனம் மற்றும் தோராயமாக 8.76-9.25 P/E மதிப்பைக் கொண்டுள்ளது, இது அதன் தற்போதைய முக்கியத்துவத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது.

சவால்களும் ஆபத்துகளும்

புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி பயன்பாட்டை அதிகரித்தும், அணுசக்தியைச் சேர்த்தும் வந்தாலும், இந்தியாவின் ஆற்றல் பாதுகாப்பு உத்தி கணிசமான அபாயங்களை எதிர்கொள்கிறது. நிலக்கரியை அதிக அளவில் சார்ந்திருப்பது (2025ல் அதன் உற்பத்தியில் குறிப்பிடத்தக்க வளர்ச்சி மற்றும் உற்பத்தியில் சிறிய சரிவு), உலக சராசரியுடன் ஒப்பிடுகையில் இந்தியாவின் கார்பன் அடர்த்தியை (carbon intensity) அதிகமாகவே வைத்திருக்கிறது. 2047க்குள் நிலக்கரி மின் உற்பத்தித் திறனை இரட்டிப்பாக்கவும், அதேசமயம் 2070க்குள் நிகர-பூஜ்ஜிய (net-zero) இலக்கை அடையவும் முயல்வது ஒரு பெரிய முரண்பாடாக உள்ளது. இந்த பல்வகைப்படுத்தல் முயற்சிகளுக்கு மத்தியிலும், 2030 வாக்கில் இந்தியாவின் ஆற்றல் இறக்குமதி சார்பு 53%-ஐத் தாண்டும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இது மத்திய கிழக்கு மோதல்களால் காணப்பட்டதைப் போன்ற விலை ஏற்ற இறக்கங்கள் மற்றும் விநியோகத் தடங்கல்களுக்கு இட்டுச் செல்லும். எஃகுத் துறைக்கு (steel sector) இந்தியா இறக்குமதி செய்யும் மெட் கோல் (met coal) மீதான சார்பு, போக்குவரத்துச் செலவுகள் மற்றும் விநியோகச் சிக்கல்களால் பாதிக்கப்படக்கூடியதாக உள்ளது. NTPC-யின் மதிப்பீடு, ஆற்றல் மாற்றம் மெதுவாக நடந்தாலோ அல்லது இரட்டை உள்கட்டமைப்பிற்கான (dual infrastructure) மூலதனச் செலவுகள் அதிகரித்தால், ஒழுங்குமுறை வருவாயைக் (regulatory returns) குறைக்குமானால், அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகக்கூடும். Coal India, அதன் தற்போதைய மதிப்பு இருந்தபோதிலும், குறுகிய மற்றும் நடுத்தர கால ஆற்றல் பாதுகாப்பிற்கு முக்கியமாக இருந்தாலும், நீண்ட காலப் போக்கில் கார்பன் குறைப்பு இலக்குகளால் அழுத்தத்தை எதிர்கொள்ளும்.

ஆய்வாளர்களின் கருத்து மற்றும் எதிர்கால வாய்ப்புகள்

பகுப்பாய்வாளர்கள் (Analysts) எச்சரிக்கையுடன் கூடிய நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்துகின்றனர். உதாரணமாக, Jefferies நிறுவனம் NTPC மற்றும் JSW Energy-ஐ 2026 ஆம் ஆண்டிற்கான சிறந்த பங்கு தேர்வுகளாகப் பரிந்துரைத்துள்ளது. அரசாங்கத்தின் 2030க்குள் 500 GW புதைபடிவமற்ற எரிசக்தி திறன் இலக்கு, பசுமை ஹைட்ரஜன் (green hydrogen) மற்றும் சிறிய மாடுலர் ரியாக்டர்கள் (Small Modular Reactors - SMRs) மீதான முயற்சிகள், ஒரு முன்னோக்கு சிந்தனையுள்ள உத்தியைக் காட்டுகின்றன. தொடர்ச்சியான உள்கட்டமைப்பு முதலீடு, கொள்கை ஆதரவு மற்றும் தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்கள் இந்தியாவின் ஆற்றல் சந்தையில் ஒரு மாறும் வளர்ச்சிப் பாதையைக் குறிக்கின்றன. இருப்பினும், உடனடி பாதுகாப்புத் தேவைகளையும் காலநிலை இலக்குகளையும் சமநிலைப்படுத்துவது ஒரு சிக்கலான சவாலாகவே தொடர்கிறது.