சர்வதேச அளவில் கச்சா எண்ணெய் விலை மாற்றங்களால் ஏற்படும் பாதிப்புகளைத் தடுக்க, ஒடிசா மற்றும் கர்நாடகாவில் புதிய எரிபொருள் சேமிப்பு கிடங்குகளை (Phase-2) அமைக்கும் பணியை மத்திய அரசு வேகப்படுத்தியுள்ளது.
எரிசக்தி பாதுகாப்பு திட்டம்
இந்தியா தனது கச்சா எண்ணெய் தேவையில் சுமார் 87% இறக்குமதி செய்கிறது. இந்தச் சூழலில், உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலியில் ஏற்படும் திடீர் பாதிப்புகளை எதிர்கொள்ள, அரசு வியூக ரீதியான பெட்ரோலிய சேமிப்பு (Strategic Petroleum Reserves) திட்டங்களுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது. இதன் இரண்டாம் கட்டமாக ஒடிசாவின் சாந்திகோல் மற்றும் கர்நாடகாவின் பதுர் ஆகிய இடங்களில் 6.5 மில்லியன் டன் கூடுதல் சேமிப்பு திறன் கொண்ட மையங்களை உருவாக்க அரசு திட்டமிட்டுள்ளது.
கட்டுமானப் பணிகள் மற்றும் முதலீடு
சாந்திகோல் திட்டத்திற்காக ஏற்கனவே 400 ஏக்கர் நிலம் கையகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அபுதாபி தேசிய எண்ணெய் நிறுவனத்துடனான (Abu Dhabi National Oil Company) பேச்சுவார்த்தைகள் தீவிரமடைந்துள்ளன. அதேபோல், மங்களூரில் 1.75 மில்லியன் டன் திறனுள்ள மையத்தை அமைக்க ONGC நிறுவனம் களமிறங்கியுள்ளது. பீனா மற்றும் பிகானேர் போன்ற இடங்களிலும் புதிய மையங்களை அமைக்க சாத்தியக்கூறுகள் ஆராயப்பட்டு வருகின்றன.
பொருளாதாரப் பயன் என்ன?
இந்த ஒட்டுமொத்த திட்டத்திற்கும் ₹15,000 கோடி செலவாகும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பொது-தனியார் கூட்டாண்மை (Public-Private Partnership) மற்றும் நிதி இடைவெளி ஆதரவு (Viability Gap Funding) முறை மூலம் தனியார் முதலீடுகளை ஈர்க்க அரசு திட்டமிட்டுள்ளது. தற்போதைய நிலையில், அவசர காலங்களில் அதிக விலைக்கு எண்ணெய் வாங்கும் சூழல் உள்ளது. பெரிய அளவிலான சேமிப்பு கிடங்குகள் இருந்தால், விலை குறைவாக இருக்கும் போதே எண்ணெயை வாங்கி சேமித்து வைத்து, அரசின் செலவுகளைப் பெருமளவு குறைக்க முடியும்.
முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டிய சவால்கள்
எரிசக்தி பாதுகாப்பு என்ற நோக்கம் தெளிவாக இருந்தாலும், இத்தகைய பெரிய உள்கட்டமைப்புத் திட்டங்களில் நிலம் கையகப்படுத்துதல் மற்றும் நிர்வாகத் தடைகள் ஒரு சவாலாகவே உள்ளன. சாந்திகோல் திட்டம் கடந்த 8 ஆண்டுகளாக நிலுவையில் இருப்பது இதற்கு ஒரு உதாரணம். எனவே, இந்தத் திட்டங்களின் காலக்கெடு (Timelines) மற்றும் தனியார் பங்களிப்பு எந்த அளவிற்கு கைகூடுகிறது என்பதைப் பொறுத்தே இதன் பலன் அமையும்.