இந்தியா-அமெரிக்கா வர்த்தக ஒப்பந்தம்: விவசாயிகளுக்கு என்ன பாதிப்பு? சுங்க வரிகள் குறைப்பு!

தாராளமயமாக்கப்படும் வர்த்தகம்: விவசாயிகளின் வயிற்றில் புளியேற்றுகிறதா?

இந்தியா மற்றும் அமெரிக்கா இடையே எட்டப்பட்டுள்ள இந்த புதிய வர்த்தக ஒப்பந்தம், அமெரிக்க விவசாயப் பொருட்களான சோயாபீன் எண்ணெய், பருப்பு வகைகள் (tree nuts), திராட்சை, ஆப்பிள் போன்ற பழ வகைகள் மற்றும் ஒயின், ஸ்பிரிட்ஸ் போன்ற பானங்களுக்கு விதிக்கப்படும் சுங்க வரிகளை வெகுவாகக் குறைக்கிறது. இதன் மூலம் அமெரிக்க விவசாயிகளுக்கு இந்திய சந்தையில் பெரிய அளவில் வாய்ப்புகள் கிடைக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

மறுபுறம், அமெரிக்கா இந்திய பொருட்களுக்கான சுங்க வரிகளை சராசரியாக 50% என்பதிலிருந்து 18% ஆக குறைத்துள்ளது. இந்த ஒப்பந்தம் இரு நாடுகளுக்கும் பரஸ்பரம் நன்மை பயக்கும் என்று அரசு தரப்பில் கூறப்பட்டாலும், இந்திய விவசாயிகள் மத்தியில் இது கலக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. குறிப்பாக, அமெரிக்காவில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் சோயாபீன் எண்ணெய் மற்றும் புதிய பழங்கள் உள்நாட்டு விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதிக்கக்கூடும் என அவர்கள் அஞ்சுகின்றனர்.

என்னென்ன பொருட்களுக்கு சலுகை?

இந்த ஒப்பந்தத்தின் கீழ், அமெரிக்காவில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் காய்ந்த தானியங்கள் (dried distillers’ grains), சிகப்பு சோளம் (red sorghum), பருப்பு வகைகள், புதிய மற்றும் பதப்படுத்தப்பட்ட பழங்கள், சோயாபீன் எண்ணெய், ஒயின், ஸ்பிரிட்ஸ் போன்ற பொருட்களுக்கான சுங்க வரிகள் குறைக்கப்பட்டுள்ளன அல்லது நீக்கப்பட்டுள்ளன. அமெரிக்க வர்த்தக பிரதிநிதிகள் அலுவலகம் (US Trade Representative's office) இதுகுறித்து தெரிவிக்கையில், இந்த ஒப்பந்தம் இந்திய சந்தையில் அமெரிக்க விவசாயிகளின் அணுகலை கணிசமாக அதிகரிக்கும் என்று கூறியுள்ளது.

ஆனால், இந்திய தரப்பில் மத்திய வர்த்தகத் துறை அமைச்சர் பியூஷ் கோயல், தானியங்கள், பழங்கள், காய்கறிகள், எண்ணெய் வித்துக்கள், பால் மற்றும் இறைச்சி போன்ற முக்கிய விவசாயப் பொருட்கள் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன என உறுதியளித்துள்ளார்.

உலக சந்தையின் தாக்கம் மற்றும் உள்நாட்டு யதார்த்தம்

இந்தியாவின் சோயாபீன் எண்ணெய் இறக்குமதி, கடந்த 2024-25 நிதியாண்டில் 47.83 லட்சம் டன் அளவுக்கு ($5.049 பில்லியன் டாலர்) இருந்தது. இதில் பெரும்பாலானவை அர்ஜென்டினா மற்றும் பிரேசில் போன்ற நாடுகளில் இருந்து வந்தன. இந்த தென் அமெரிக்க நாடுகள் உலக சந்தையில் போட்டி விலையில் சோயாபீன் எண்ணெயை வழங்கி வருகின்றன. இது இந்திய உள்நாட்டு உற்பத்தியாளர்களுக்கு பெரும் சவாலாக உள்ளது.

அதேபோல், கடந்த 2024-25 நிதியாண்டில் மட்டும் இந்தியா சுமார் $1.12 பில்லியன் டாலர் மதிப்புள்ள புதிய பழங்களை அமெரிக்காவில் இருந்து இறக்குமதி செய்துள்ளது. உலக பழ சந்தையிலும் போட்டி அதிகரித்துள்ளது. காலநிலை மாற்றம் மற்றும் வர்த்தகப் போக்கினால், பல நாடுகள் தங்களது பழ ஏற்றுமதியை மாற்றி வருகின்றன.

விவசாயிகளின் அச்சம்: 'அன்னதாதா'க்களுக்கு ஆபத்தா?

இந்த சுங்க வரிக் குறைப்பு இந்திய விவசாயிகளை கடுமையாகப் பாதிக்கும் என்று நிபுணர்கள் அச்சம் தெரிவித்துள்ளனர். 'Global Trade Research Initiative'-ன் அஜய் ஸ்ரீவஸ்தவா கருத்துப்படி, "அமெரிக்காவில் இருந்து வரும் புதிய பழங்கள் மற்றும் சோயாபீன் எண்ணெய் மீதான சுங்க வரி குறைப்பு இந்திய விவசாயிகளுக்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்தும்".

இந்திய விவசாயிகளுக்கும், அமெரிக்க விவசாயிகளுக்கும் இடையே நிலவும் மிகப்பெரிய ஏற்றத்தாழ்வு ஒரு கவலைக்குரிய விஷயமாகும். சராசரியாக, ஒரு இந்திய விவசாயிக்கு 1 ஹெக்டேர் நிலமும், அமெரிக்க விவசாயிக்கு 176 ஹெக்டேர் நிலமும் உள்ளது. இதனால், அமெரிக்க விவசாயிகளுடன் போட்டி போடுவது இந்திய விவசாயிகளுக்கு கடினமாகிறது.

கடந்த காலங்களில், கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களின் ஆதிக்கம் மற்றும் சந்தை அணுகல் குறித்து விவசாயிகள் நடத்திய போராட்டங்கள் (2020 விவசாயச் சட்டங்களுக்கு எதிரான போராட்டங்கள் போன்றவை) இதற்கு சாட்சியாகும். எதிர்க்கட்சிகள் இந்த ஒப்பந்தத்தை விமர்சித்துள்ளன. குறிப்பாக, "கூடுதல் பொருட்கள்" என்பதன் வரையறை குறித்தும், பால், கோதுமை போன்ற முக்கியப் பொருட்களின் இறக்குமதி திடீரென அதிகரிக்குமோ என்றும் அவர்கள் கவலை தெரிவித்துள்ளனர்.

இந்தியாவில் சோயாபீன் எண்ணெய் மற்றும் சோளம் போன்றவற்றை உள்நாட்டிலேயே அதிக அளவில் உற்பத்தி செய்தாலும், அமெரிக்காவில் இருந்து இறக்குமதி அதிகரிக்கும் பட்சத்தில், குறிப்பாக மரபணு மாற்றப்பட்ட (GM) பயிர்கள் விஷயத்தில், இது ஒரு சிக்கலாக மாறலாம். இந்தியாவில் சுமார் 60% சமையல் எண்ணெய் தேவையை இறக்குமதி மூலம் பூர்த்தி செய்கிறோம். இதனால், அமெரிக்க டாலருக்கு நிகரான இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு குறையும் போது, இறக்குமதி செய்யப்படும் எண்ணெயின் விலை அதிகரித்து, உள்நாட்டு விவசாயிகளுக்கு மேலும் நெருக்கடியை ஏற்படுத்துகிறது.

எதிர்கால பார்வை

இந்திய விவசாயத் துறை, உள்நாட்டுத் தேவை, வேளாண் தொழில்நுட்ப மேம்பாடு மற்றும் ஏற்றுமதி அதிகரிப்பு ஆகியவற்றால், 2047-ம் ஆண்டுக்குள் $1.8 முதல் $3.1 டிரில்லியன் டாலர் அளவுக்கு உயரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்த வளர்ச்சிப் பாதை, உலக சந்தையின் அழுத்தங்களை சமாளிப்பதிலும், உள்நாட்டுப் பலவீனங்களைக் களைவதிலும் தங்கியுள்ளது. இந்த இடைக்கால ஒப்பந்தம் சில ஏற்றுமதியாளர்களுக்கு வர்த்தக நிச்சயமற்ற தன்மையைக் குறைத்தாலும், சர்வதேச வர்த்தகத்தை எளிதாக்குவதற்கும், லட்சக்கணக்கான இந்திய விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதுகாப்பதற்கும் இடையே சரியான சமநிலையை ஏற்படுத்துமா என்பதே இப்போதைய மில்லியன் டாலர் கேள்வியாகும்.