தமிழக தேர்தல் வாக்குறுதிகள்: நிதிநிலையை புரட்டும் இலவசங்கள்! கடன் தகுதிக்கு ஆபத்தா?

தேர்தல் வாக்குறுதிகள் நிதிநிலைக்கு ஆபத்து

தமிழகத்தில் அரசியல் கட்சிகள் நடத்தும் தேர்தல் பிரச்சாரங்கள், பல்வேறு நலத்திட்ட வாக்குறுதிகளால் சூடுபிடித்துள்ளன. முக்கிய கட்சிகளின் தேர்தல் அறிக்கைகளில் இடம்பெற்றுள்ள தாராளமான பணப் பரிமாற்றங்கள் மற்றும் இலவசத் திட்டங்கள், மாநிலத்தின் நிதியை தாங்க முடியாத அளவிற்கு சுமையாக்கும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது. குறிப்பாக, பெண்களுக்கான மாதாந்திர உதவித்தொகை திட்டத்திற்கு மட்டும் ஆண்டுக்கு சுமார் ₹54,000 கோடி செலவாகும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இது, 2025-26 ஆம் ஆண்டிற்கான மாநிலத்தின் மொத்த வருவாயில் சுமார் 16.28% ஆகும். மற்ற திட்டங்களையும் சேர்த்தால், திமுக மற்றும் அதிமுக போன்ற முக்கிய கட்சிகளின் நிதிச் சுமை ஆண்டுக்கு ₹48,500 கோடி முதல் ₹64,000 கோடி வரை உயரக்கூடும். இலவச வீட்டு உபயோகப் பொருட்கள் வழங்குவதற்கும் கூடுதலாக ₹18,000 கோடி முதல் ₹29,700 கோடி வரை செலவாகும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்த செலவினங்கள், 16வது நிதி ஆணையம் பரிந்துரைத்துள்ள மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி விகிதத்தில் (GSDP) 3% என்ற நிதிப் பற்றாக்குறை வரம்பை கணிசமாக மீறுவதாக உள்ளது. திமுகவின் நிதிப் பற்றாக்குறை 4.94% ஆகவும், அதிமுகவின் பற்றாக்குறை 5.94% ஆகவும் இருக்கும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இது மாநிலத்தின் பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மைக்கு பெரும் அச்சுறுத்தலாக அமையும். 2025-26 ஆம் ஆண்டிற்கான மாநிலத்தின் சொந்த வருவாய் சுமார் ₹3.31 லட்சம் கோடி என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

கடன் சுழற்சியும் கடன் தகுதி அபாயமும்

இந்த வாக்குறுதிகளால், தமிழகத்தின் கடன் அளவு அதிகரிக்கும் அபாயம் உள்ளது. கணிக்கப்பட்டுள்ள நிதிப் பற்றாக்குறைகள், கடன்-GSDP விகிதத்தை 30% என்ற ஆபத்தான நிலைக்கு அல்லது அதற்கு மேலும் கொண்டு செல்லும். 2024-25 ஆம் நிதியாண்டில், தமிழகத்தின் கடன்-GSDP விகிதம் ஏற்கனவே 30.6% ஆக இருந்தது, இதற்கு ஏற்கனவே கவனமான மேலாண்மை தேவைப்படுகிறது. இந்தப் புதிய செலவினங்கள் இந்த விகிதத்தை மேலும் அதிகரிக்கும். இது ரிசர்வ் வங்கி மற்றும் நிதி ஆணையம் வகுத்துள்ள நிதிக் கட்டுப்பாட்டு விதிமுறைகளை மீறுவதோடு, தமிழகத்தின் கடன் தகுதி மதிப்பீட்டில் (Credit Rating) கூர்மையான சரிவை ஏற்படுத்தக்கூடும். இதனால், மாநிலத்தின் கடன் வாங்கும் செலவுகள் அதிகரிக்கும், இது கடன் திருப்பிச் செலுத்தும் சுமையை மேலும் அதிகரிக்கும். தற்போது தமிழக அரசுப் பத்திரங்களுக்கான வட்டி விகிதம் 7-9% என்ற அளவில் உள்ளது, இது கடன் தகுதி மதிப்பீடு குறைந்தால் கணிசமாக உயரும். மேலும், 8வது சம்பளக் குழுவின் பரிந்துரைகளால் அரசு ஊழியர்களின் சம்பளம் மற்றும் ஓய்வூதியச் செலவுகள் அதிகரிக்கும் என்பதும் நிதிநிலைமையை மேலும் சிக்கலாக்கும்.

மாநில அளவிலான நிதி சீரழிவு

தமிழகத்தின் நிதிநிலைமை ஒரு தனிப்பட்ட பிரச்சினை அல்ல. இது இந்தியாவில் உள்ள பிற மாநிலங்களிலும் காணப்படும் ஒரு பொதுவான போக்கைப் பிரதிபலிக்கிறது. நிதி ஆயோக் (NITI Aayog) வெளியிட்ட 2026 ஆம் ஆண்டுக்கான நிதி ஆரோக்கியக் குறியீட்டின்படி (Fiscal Health Index), தமிழகம் நிதிப் பொறுப்புணர்வில் 'Aspirational' என்ற பிரிவுக்குச் சென்றுள்ளது. இது கேரளா மற்றும் ஆந்திரப் பிரதேசம் போன்ற மாநிலங்களுடன் ஒப்பிடத்தக்கது, அங்கு கடன் அதிகரிப்பு மற்றும் தொடர்ச்சியான நிதிப் பற்றாக்குறையால் நிதி நெருக்கடி நிலவுகிறது. பஞ்சாப் போன்ற மாநிலங்களில் நிதிநிலைமை இன்னும் மோசமாக உள்ளது, அங்கு கடன்-GSDP விகிதம் சுமார் 45% ஆகவும், மானியங்கள் மற்றும் விவசாய ஆதரவிற்காக பட்ஜெட்டில் பெரும் பகுதி செலவிடப்படுவதால், வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கு குறைந்த இடமே உள்ளது. தமிழக தேர்தல் அறிக்கைகளில் காணப்படும் போட்டித்தன்மை வாய்ந்த பாப்புலிசம், பிற மாநிலங்களையும் குறுகிய கால தேர்தல் வெற்றிக்காக நிதி நிலைத்தன்மையை புறக்கணிக்கத் தூண்டும். இந்த 'race to the bottom', 16வது நிதி ஆணையம் வலியுறுத்தும் நிதி ஒழுக்கத்தைப் பாதிக்கிறது.

செலவு பிடிக்கும் பாப்புலிசம்: வளர்ச்சியை பணயம் வைக்கும் வாக்குறுதிகள்

தேர்தல் அறிக்கைகள் மீது கூறப்படும் முக்கிய விமர்சனம் என்னவென்றால், அத்தியாவசிய மூலதனச் செலவுகள் (Capital Expenditure) மற்றும் வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கான நிதியை, நுகர்வு சார்ந்த மானியங்களுக்கு மாற்றுவதே ஆகும். மானியங்கள் குறிப்பிட்ட சமூகத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய உதவினாலும், அவை தனியார் முயற்சிகளைப் பாதிக்கும் வகையில் அல்லது கல்வி, சுகாதாரம் போன்ற அத்தியாவசியப் பொருட்களுக்குப் பதிலாக வடிவமைக்கப்பட்டால் அவை சிக்கலாக மாறும். உதாரணமாக, இலவச எரிவாயு சிலிண்டர்கள் மற்றும் வீட்டு உபயோகப் பொருட்கள் இந்த வகையைச் சார்ந்தவை அல்ல. தற்போதைய கவனம், வேலைவாய்ப்பை உருவாக்குவதற்கும், திறனை வளர்ப்பதற்கும், உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்துவதற்கும் பதிலாக உடனடி உதவிகளை வழங்குவதில் உள்ளது. நீண்டகால பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் போட்டித்தன்மையை மேம்படுத்த இவை அவசியமானவை. தற்போது, உள்கட்டமைப்பு, கல்வி மற்றும் சுகாதாரம் போன்ற முதலீடுகளுக்குப் பதிலாக உடனடி நுகர்வை அதிகரிப்பதற்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்படுகிறது. இது மாநிலத்தின் கடன்-GSDP விகிதத்தை ஏற்கனவே நெருக்கடியான நிலையில் வைத்துள்ளது, மேலும் எந்தவொரு அதிகரிப்பும் வட்டி செலுத்துதலை அதிகரித்து, உற்பத்தி செலவினங்களைக் குறைக்கும்.

எதிர்மறை பார்வை (The Bear Case)

ஹெட்ஜ் ஃபண்ட் (Hedge Fund) பார்வையில், தமிழகத்தின் நிலைமை என்பது அரசியல் நோக்கங்களுக்காக நிதிப் பொறுப்புணர்வைப் புறக்கணிக்கும் ஒரு உன்னதமான எடுத்துக்காட்டாகும். மாநிலத்தின் வருவாயில் பாதிக்கும் மேல் (சம்பளம், ஓய்வூதியம், வட்டி செலுத்துதல்) ஏற்கனவே அர்ப்பணிக்கப்பட்ட செலவுகளால் (Committed Expenditure) கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. தேர்தல் அறிக்கைகளில் உள்ள பெரிய, நிபந்தனையற்ற நலத்திட்ட வாக்குறுதிகள் நிலைத்திருக்க முடியாதவை மட்டுமல்லாமல், மாநிலத்தின் நீண்டகால சொத்து உருவாக்கம் மற்றும் திறன் மேம்பாட்டிலிருந்து அதன் கவனத்தை முற்றிலும் திசை திருப்புகின்றன. இந்த அணுகுமுறை, மாநில உதவிகளைச் சார்ந்த ஒரு தலைமுறையை உருவாக்குவதோடு, சுய சார்பை வளர்ப்பதைக் குறைக்கும் அபாயம் உள்ளது. நிலைத்திருக்கக்கூடிய வளர்ச்சியை விட, நிதிப் பொறுப்பற்ற தன்மையின் மூலம் வாக்குகளைப் பெறுவதை அரசியல் கட்சிகள் (நிர்வாகம்) தேர்ந்தெடுப்பது ஒரு பெரிய குறைபாடாகும். குறைந்த கடன் அளவு மற்றும் அதிக மூலதனச் செலவுகளைப் பராமரிக்கும் நிதி ரீதியாக பொறுப்பான மாநிலங்களைப் போலல்லாமல், தமிழகம் தனது கடன்களை கணிசமாக விரிவுபடுத்தத் தயாராக உள்ளது, இது அத்தியாவசிய சேவைகள் மற்றும் எதிர்கால வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கு நிதியளிக்கும் திறனைப் பாதிக்கும். 16வது நிதி ஆணையத்தின் அவதானிப்புகளால் சுட்டிக்காட்டப்பட்டபடி, மாநிலங்கள் நிதி விதிமுறைகளை தொடர்ந்து மீறினால் இந்த உத்தி சட்டரீதியான அல்லது நீதிமன்ற விசாரணைகளை ஈர்க்கக்கூடும்.

நிபுணர்கள் கருத்து மற்றும் எதிர்கால கணிப்பு

தேர்தல் வாக்குறுதிகளால் உந்தப்படும் தற்போதைய நிதிப் பாதையானது, பொருளாதார ஆய்வாளர்களால் பெரும் கவலையுடன் பார்க்கப்படுகிறது. 16வது நிதி ஆணையம், நிதி ஒழுக்கத்தை வலியுறுத்தியுள்ளதோடு, முறையற்ற கடன் வாங்குதலை (Off-budget borrowings) நிறுத்துமாறும், மானியங்களை பகுத்தறிவுபடுத்துமாறும் பரிந்துரைத்துள்ளது. இது தமிழக அரசியல் கட்சிகளின் பாதையை நேரடியாக சவால் செய்கிறது. ரிசர்வ் வங்கியின் 4% பணவீக்க இலக்கை பராமரிக்கும் mandate ஒரு முக்கிய பொருளாதார நங்கூரமாக உள்ளது, ஆனால் மாநில அளவில் தொடர்ச்சியான நிதி சமநிலையின்மைகள் பணவியல் கொள்கையை சிக்கலாக்கி ஒட்டுமொத்த பொருளாதார ஸ்திரத்தன்மையை பாதிக்கலாம். நிலைத்திருக்க முடியாத பாப்புலிச நடவடிக்கைகளில் இருந்து விலகி, மூலதனச் செலவு மற்றும் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கம் ஆகியவற்றில் முதலீடு செய்வதன் மூலம் மாநிலங்கள் தங்கள் செலவின முன்னுரிமைகளை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டியதன் அவசியத்தை இந்த நிலைமை எடுத்துக்காட்டுகிறது. அத்தகைய மறுசீரமைப்பு இல்லாமல், மாநிலங்கள் தங்கள் கடன் தகுதியை ஆபத்தில் ஆழ்த்தி, இந்தியாவின் பரந்த பொருளாதார வளர்ச்சி இலக்குகளைத் தடுக்கக்கூடும்.