இந்திய ரூபாயின் வீழ்ச்சியை கட்டுப்படுத்த, இந்திய ரிசர்வ் வங்கி (RBI) வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்களிடமிருந்து (NRI) சுமார் **$40 பில்லியன்** அந்நிய செலாவணி டெபாசிட்களை ஈர்க்கும் புதிய திட்டத்தை அறிவித்துள்ளது. இது அந்நிய செலாவணி இருப்பை வலுப்படுத்தினாலும், வர்த்தகப் பற்றாக்குறைக்கு நீண்டகால தீர்வாக இருக்காது.
என்ன நடக்கிறது?
அமெரிக்க டாலருக்கு நிகரான இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு சமீபத்தில் வரலாறு காணாத வீழ்ச்சியை சந்தித்தது. இதை சரிசெய்ய, இந்திய ரிசர்வ் வங்கி (RBI) தற்போது வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்களின் (NRI) நிதியை பயன்படுத்த திட்டமிட்டுள்ளது. இதன் மூலம் சுமார் $40 பில்லியன் அந்நிய செலாவணி டெபாசிட்களை ஈர்க்க இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது.
வங்கிகள் இந்த திட்டத்தில் பங்கேற்பதை ஊக்குவிக்க, ரூபாய் மதிப்பு வீழ்ச்சியடைந்தால் ஏற்படும் இழப்பை (Hedging Cost) மத்திய வங்கி ஏற்றுக்கொள்ளும். அதாவது, ரூபாயின் மதிப்பு மேலும் குறைந்தால், அதற்கான நிதிச் சுமையை ரிசர்வ் வங்கி ஏற்கும். இது வங்கிகளுக்கு ஒருவித பாதுகாப்பை அளிக்கிறது.
ரூபாய்க்கு இது ஏன் முக்கியம்?
அமெரிக்காவின் வட்டி விகித உயர்வு காரணமாக, உலகெங்கிலும் உள்ள முதலீட்டாளர்கள் தங்கள் பணத்தை வளர்ந்த நாடுகளுக்கு மாற்றுகின்றனர். இதனால், இந்திய சந்தையிலிருந்து முதலீடுகள் வெளியேறி, டாலரின் இருப்பு குறைகிறது. இது ரூபாயின் மதிப்பைப் பாதிக்கிறது. $40 பில்லியன் என்.ஆர்.ஐ. டெபாசிட்கள் மூலம், ரிசர்வ் வங்கிக்கு புதிய டாலர் கையிருப்பு கிடைக்கும். இது ரூபாயின் திடீர் வீழ்ச்சியை தற்காலிகமாக கட்டுப்படுத்தும்.
2013-ல் நடந்தது என்ன? இப்போது என்ன?
இந்த உத்தி புதிதல்ல. ரிசர்வ் வங்கி இதற்கு முன்பும் இதுபோன்ற நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளது. குறிப்பாக, 2013-ல் சந்தை நிலையற்ற தன்மையின் போது, வெறும் மூன்று மாதங்களில் $34 பில்லியனுக்கும் அதிகமாக ஈர்த்து ரூபாயை ஸ்திரப்படுத்தியது.
ஆனால், இன்றைய பொருளாதார சூழல் வேறுபட்டது. இந்தியாவின் அந்நிய செலாவணி கையிருப்பு தற்போது கணிசமாக உயர்ந்து, சுமார் $700 பில்லியன் அளவில் உள்ளது. இது முந்தைய காலங்களை விட வலுவான அடித்தளத்தை அளிக்கிறது. 2013-ல் இறக்குமதி அழுத்தங்களால் ரூபாய் வீழ்ச்சியடைந்த நிலையில், தற்போது உலகளாவிய முதலீட்டு வெளியேற்றம் மற்றும் அமெரிக்காவின் பணவியல் கொள்கை முடிவுகளால் ரூபாயின் மதிப்பு பாதிக்கப்படுகிறது.
'வாடகை மூலதன'த்தின் ஆபத்து
இந்த டாலர் வரத்து குறுகிய காலத்திற்கு உதவியாக இருந்தாலும், இது அடிப்படையில் 'வாடகைக்கு எடுத்த' மூலதனம் என்பதை முதலீட்டாளர்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இந்த டெபாசிட்களுக்கு வட்டி போன்ற செலவுகள் உண்டு. மேலும், இந்த பணம் முதிர்வடைந்த பிறகு திரும்ப செலுத்தப்பட வேண்டும். அப்போது, ரிசர்வ் வங்கி ஒரு பெரிய டாலர் வெளியேற்றத்தை கையாள வேண்டியிருக்கும். இந்த டெபாசிட்கள் முதிர்வடையும் நேரத்தில், நாட்டின் வர்த்தகப் பற்றாக்குறை போன்ற அடிப்படை பொருளாதார நிலைகள் மேம்படவில்லை என்றால், மீண்டும் ரூபாய் அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகலாம். இந்த திட்டம் காலத்தை வாங்குகிறதே தவிர, அடிப்படை பொருளாதார வளர்ச்சி அல்லது வர்த்தக சமநிலையை மேம்படுத்தாது.
அடுத்து என்ன கண்காணிக்க வேண்டும்?
முதலீட்டாளர்களைப் பொறுத்தவரை, இந்த திட்டத்தின் வெற்றியைக் காட்டிலும், நாட்டின் நீண்டகால பொருளாதார ஆரோக்கியம் முக்கியமானது. இறக்குமதிக்கும் ஏற்றுமதிக்கும் இடையிலான இடைவெளியைக் குறிக்கும் நடப்புக் கணக்குப் பற்றாக்குறை (CAD) எவ்வாறு நகர்கிறது என்பதைக் கண்காணிக்க வேண்டும். மேலும், கச்சா எண்ணெய் இறக்குமதியின் செலவும் ஒரு முக்கிய காரணியாக இருக்கும். உள்ளூர் நாணயத்தில் வர்த்தக தீர்வுகள் மற்றும் உலகளாவிய பத்திரக் குறியீடுகளில் (Global Bond Indices) சேர்க்கை போன்ற முயற்சிகள் மூலம் டாலரைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைப்பது, தற்காலிக டெபாசிட் திட்டங்களை விட ரூபாயின் நீண்டகால ஸ்திரத்தன்மைக்கு மிகவும் முக்கியமானது.
