இந்திய நிறுவனங்களின் புரமோட்டர்கள் ஜூன் 2026 நிலவரப்படி, தங்கள் பங்குகளை அடமானம் வைத்து **₹7 லட்சம் கோடி** கடன் பெற்றுள்ளனர். 2019-ம் ஆண்டுடன் ஒப்பிடும்போது இது மூன்று மடங்கு உயர்வாகும். இந்த கடன் அதிகரிப்பு சந்தையில் கூடுதல் அபாயத்தை உருவாக்குவதாக நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.
இந்திய கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களின் நிதி மேலாண்மை முறையில் பெரிய மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. ஜூன் 2019-ல் வெறும் ₹2 லட்சம் கோடியாக இருந்த புரமோட்டர் கடன், ஜூன் 2026-ல் ₹7 லட்சம் கோடி என்ற வரலாற்று உச்சத்தை தொட்டுள்ளது. இதில் பங்குகளை அடகு வைப்பது (Share Pledging) மற்றும் பங்குகளை விற்க மாட்டோம் என்று உறுதி அளிக்கும் (Non-Disposal Undertakings - NDU) ஒப்பந்தங்கள் அடங்கும்.
கடன் அதிகரிப்பிற்கு என்ன காரணம்?
புதிய பங்குகளை வெளியிடுவதன் மூலம் நிறுவனத்தின் உரிமை குறையும் (Dilution) என்பதால், பெரும்பாலான நிறுவனத் தலைவர்கள் பங்குகளையே பிணையாக வைத்து கடன் வாங்குவதை எளிதான வழியாகப் பார்க்கின்றனர். இந்த நிதி பெரும்பாலும் புதிய கட்டமைப்புத் திட்டங்கள், சுரங்கத் தொழில் மற்றும் உற்பத்தி விரிவாக்கத்திற்குப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இருப்பினும், ஒட்டுமொத்த புரமோட்டர் பங்குகளில் அடமானம் வைக்கப்பட்ட பங்குகளின் பங்கு 2.52%-லிருந்து 3.17% ஆக உயர்ந்திருப்பது கவலையளிக்கும் விஷயமாக உள்ளது.
முதலீட்டாளர்கள் ஏன் கவனமாக இருக்க வேண்டும்?
பங்குகள் அடமானம் வைக்கப்பட்டிருக்கும் நிறுவனங்களில் 'Margin Call' என்ற அபாயம் எப்போதும் உண்டு. சந்தையில் திடீர் வீழ்ச்சி ஏற்படும் போது, அடமானத்தின் மதிப்பு குறைந்தால், கடன் கொடுத்த நிறுவனம் மேலும் கூடுதல் பங்குகளை பிணையாக கேட்கும். புரமோட்டர்களால் அதைச் செய்ய முடியாவிட்டால், கடன் கொடுத்தவர்கள் சந்தையில் பங்குகளை விற்க வேண்டிய சூழல் உருவாகும்.
இதனால் ஏற்படும் தொடர் விற்பனை (Forced Selling) ஷேர் விலையை இன்னும் அதலபாதாளத்திற்கு தள்ளும். எனவே, அதிக அளவில் பங்குகள் அடமானம் வைக்கப்பட்ட நிறுவனங்களின் பங்குகளில் முதலீடு செய்யும் போது அதிக எச்சரிக்கை தேவை.
என்ன செய்ய வேண்டும்?
எல்லா அடமானங்களும் தவறானவை அல்ல. ஆனால், முதலீட்டாளர்கள் NSE மற்றும் BSE இணையதளங்களில் நிறுவனங்களின் வெளிப்படைத்தன்மையை அவ்வப்போது சரிபார்க்க வேண்டும். புரமோட்டர்களின் பங்குகளில் 90%-க்கு மேல் அடமானம் வைக்கப்பட்டிருந்தால் அது மிக ஆபத்தான அறிகுறியாகும். அந்த நிறுவனத்தின் பணப்புழக்கம் (Cash Flow) மற்றும் கடன் திருப்பிச் செலுத்தும் திறன் ஆகியவற்றை ஆராய்ந்த பிறகே முதலீட்டு முடிவுகளை எடுக்க வேண்டும்.