நேபாளத்தில் ஏற்பட்ட பயங்கர வெள்ளத்தால் சுமார் 1,000 பேர் உயிரிழந்துள்ளனர். முக்கியமாக, Upper Trishuli-1 உட்பட 14 நீர்மின் திட்டங்கள் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. இது IFC மற்றும் ADB போன்ற சர்வதேச கடன் வழங்கும் நிறுவனங்களின் காலநிலை பாதுகாப்பு மாதிரிகள் மீது பெரிய கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளது.
ஆகஸ்ட் 26, 2026 அன்று நேபாளத்தில் ஏற்பட்ட பனிச்சரிவு மற்றும் திடீர் வெள்ளம் பெரும் அழிவை ஏற்படுத்தியுள்ளது. செப்டம்பர் 1, 2026 நிலவரப்படி, உயிரிழப்பு எண்ணிக்கை 990-ஐ கடந்துள்ளது, மேலும் 3,900-க்கும் மேற்பட்டோர் காணாமல் போயுள்ளனர். Lhende Khola நதியில் ஏற்பட்ட உடைப்பால், நாட்டின் மொத்த மின் உற்பத்தித் திறனில் 10%-ஐ வழங்கக்கூடிய 14 நீர்மின் நிலையங்கள் செயலிழந்துள்ளன.
சர்வதேச நிறுவனங்களுக்கு சிக்கல்
குறிப்பாக, $453 மில்லியன் கடன் திட்டத்தில் உருவான Upper Trishuli-1 நீர்மின் நிலையம் 84% பணிகள் முடிந்த நிலையில், கடும் சேதமடைந்துள்ளது. இதற்கு சர்வதேச நிதி நிறுவனங்களான IFC மற்றும் ADB ஆகியவை நிதியுதவி செய்துள்ளன. நிலநடுக்கம் அதிகம் உள்ள பகுதியில் மேற்கொள்ளப்பட்ட கட்டுமானப் பணிகள் மற்றும் பாதுகாப்பு நெறிமுறைகள் இப்போது சந்தேகத்திற்கு உள்ளாக்கப்பட்டுள்ளன.
GCF மீதான விமர்சனங்கள்
காலநிலை நிபுணர்கள், 'Glacial Lake Outburst Floods' (GLOF) அபாயத்தை நிதி நிறுவனங்கள் சரியாகக் கணிக்கத் தவறியதாகக் குற்றம் சாட்டுகின்றனர். குறிப்பாக, நேபாளத்தின் வெள்ளத் தடுப்புப் பணிகளுக்காக GCF-யிடம் 7 ஆண்டுகளாகக் காத்திருந்த திட்டம், 2025 ஜூலை மாதம் தான் அங்கீகரிக்கப்பட்டது. இதை விரைவாகச் செய்திருந்தால் பாதிப்புகளைக் குறைத்திருக்கலாம் என்ற கருத்து வலுத்துள்ளது.
தற்போது, நேபாள அரசு உலக நாடுகளிடம் காலநிலை இழப்பீடு கோரத் தொடங்கியுள்ளது. இது வெறும் உள்கட்டமைப்பு பாதிப்பாக மட்டும் இல்லாமல், சர்வதேச அளவில் காலநிலை நீதி (Climate Justice) தொடர்பான ஒரு பெரும் விவாதமாக மாறியுள்ளது. வரும் காலங்களில், மலைப்பாங்கான பகுதிகளில் முதலீடு செய்யும்போது நிதி நிறுவனங்கள் மற்றும் முதலீட்டாளர்கள் தங்களின் ரிஸ்க் மதிப்பீட்டை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளனர்.