இந்தியாவின் தண்ணீர்ப் பஞ்சம்: பொருளாதாரம் ஆட்டம் காணும் அபாயம்! அணைகளில் நீர் இருப்பு கடும் சரிவு

இந்தியாவின் நீர் நெருக்கடி தீவிரம்!

மத்திய நீர்வள ஆணையத்தின் (CWC) தகவல்களின்படி, இந்தியாவின் நீர் சேமிப்பு நிலைமை கவலைக்கிடமாக உள்ளது. கடந்த ஏப்ரல் 30, 2026 அன்று, நாடு முழுவதும் உள்ள 166 முக்கிய நீர்த்தேக்கங்களில் இருந்த மொத்த நீர் இருப்பு, அவற்றின் கொள்ளளவில் வெறும் 38.72% ஆக மட்டுமே இருந்தது. இது, ஏப்ரல் மாத தொடக்கத்தில் இருந்த 44.71% உடன் ஒப்பிடும்போது ஒரு குறிப்பிடத்தக்க சரிவாகும். இந்தப் பற்றாக்குறை, விவசாய உற்பத்தி, தொழில்துறை செயல்பாடுகள் மற்றும் நாட்டின் ஒட்டுமொத்த பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு பெரும் சவாலாக உருவெடுத்துள்ளது. மேலும், பணவீக்கம் அதிகரிக்கவும் இது வழிவகுக்கும் என அஞ்சப்படுகிறது.

பொருளாதார பாதிப்புகள் ஆழமடைகின்றன

தண்ணீர்ப் பற்றாக்குறை, இந்தியாவின் விவசாயத் துறையை நேரடியாகப் பாதிக்கிறது. நாட்டின் வேலைவாய்ப்பில் சுமார் 70% விவசாயத்தைச் சார்ந்துள்ளது. மேலும், அறுவடையில் 50% பருவமழையை நம்பியுள்ளது. கடந்த காலங்களில் ஏற்பட்ட வறட்சிகள், மிதமான நீர்ப்பாசன வசதி கொண்ட மாநிலங்களில் விவசாய உற்பத்தியில் 17.67% வரை சரிவை ஏற்படுத்தியுள்ளன. இதனால், உணவுப் பதப்படுத்தும் நிறுவனங்களுக்கான உற்பத்திச் செலவுகள் அதிகரித்து, விநியோகச் சங்கிலியில் தடங்கல்கள் ஏற்பட்டு, உணவுப் பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தலாக அமையும். 2030-க்குள், தண்ணீர்ப் பற்றாக்குறை இந்தியாவின் விவசாய உற்பத்தியை 16% குறைக்கும் என்றும், இது நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) 2.8% இழப்பை ஏற்படுத்தும் என்றும் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இது உணவுப் பணவீக்கத்தையும் அதிகரிக்கும்.

விவசாயம் மட்டுமல்லாமல், தொழில்துறைக்கும் இது பெரும் சவாலாக உள்ளது. நாட்டின் 70% மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்யும் அனல் மின் நிலையங்களுக்கு, குளிர்விப்பதற்காக அதிக அளவு தண்ணீர் தேவைப்படுகிறது. கடந்த காலங்களில் ஏற்பட்ட தண்ணீர் தட்டுப்பாட்டால், இந்த ஆலைகளின் உற்பத்தி பாதிக்கப்பட்டு, பல கோடி ரூபாய் இழப்பு ஏற்பட்டது. மூடி'ஸ் ரேட்டிங்ஸ் (Moody's Ratings) நிறுவனம், இந்தத் தண்ணீர் பற்றாக்குறை இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சியில் நிலையற்ற தன்மையை அதிகரிக்கும் என்று எச்சரித்துள்ளது. வரலாறு ரீதியாகப் பார்த்தால், கடுமையான வறட்சிகள் உணவுப் பணவீக்கத்தை அதிகரித்துள்ளன. உதாரணமாக, 2009-ம் ஆண்டு ஏற்பட்ட வறட்சிக்குப் பிறகு, ஜனவரி 2010 இல் மொத்த உணவுப் பணவீக்கம் சுமார் 20% ஐ எட்டியது. உலக வங்கி (World Bank) கணிப்புகளின்படி, 1998 முதல் 2017 வரையிலான காலகட்டத்தில், கடுமையான வறட்சிகள் இந்தியாவின் GDP-யை 2% முதல் 5% வரை குறைத்துள்ளன.

சீரற்ற பற்றாக்குறை, பிராந்திய பதட்டங்களுக்கு வழிவகுக்கிறது

இந்த தண்ணீர்ப் பற்றாக்குறை நாடு முழுவதும் ஒரே சீராக இல்லை. கிழக்கு, வடகிழக்கு மற்றும் தென்னிந்திய மாநிலங்கள் மிக மோசமான நிலையை எதிர்கொள்கின்றன. அசாம், திரிபுரா, மேற்கு வங்காளம் போன்ற மாநிலங்களில் உள்ள பல நீர்த்தேக்கங்கள் 40% என்ற ஆபத்தான அளத்திற்குக் கீழே நீர்மட்டத்தைக் கொண்டுள்ளன. தென்னிந்தியாவில் ஒட்டுமொத்த நீர் இருப்பு சராசரியை விட சிறப்பாக இருந்தாலும், கர்நாடகா மற்றும் தமிழ்நாடு போன்ற முக்கிய மாநிலங்களில் ஏற்பட்டுள்ள சரிவு கவலையளிக்கிறது. கர்நாடகாவில், வழக்கமான நீர்ப்பாசன அளவை விட சுமார் 14% குறைவாக நீர் உள்ளது. தமிழ்நாட்டில், 22% நீர் இருப்பு குறைந்துள்ளது. குறிப்பாக, தென்னிந்தியாவில் உள்ள 36 நீர்த்தேக்கங்கள் 40% கொள்ளளவுக்குக் கீழே இருப்பது, நாடு முழுவதும் உள்ள மாநிலங்களில் இதுவே அதிகபட்சமாகும். தண்ணீரின் இந்த சீரற்ற விநியோகம், மாநிலங்களுக்கு இடையிலான நீர் சர்ச்சைகளை அதிகரிக்கும் அபாயத்தை உருவாக்குகிறது. காவிரி, கிருஷ்ணா, கோதாவரி போன்ற நதிகள் தொடர்பான பிரச்சினைகள் நீண்ட காலமாக நிலவி வருகின்றன.

நீண்டகால அபாயங்களும், கட்டமைப்பு பலவீனங்களும்

வரவிருக்கும் தென்மேற்கு பருவமழை குறித்தும் நல்ல செய்தி இல்லை. இந்திய வானிலை ஆய்வு மையம் (IMD), 2026 ஆம் ஆண்டுக்கான பருவமழை வழக்கமான அளவை விட குறைவாகவே இருக்கும் என்றும், மழைப்பொழிவு நீண்டகால சராசரியில் 92% ஆக இருக்கும் என்றும் கணித்துள்ளது. மேலும், எல் நினோ (El Niño) நிலைமைகள் பருவமழை காலத்தின் பிற்பகுதியில் உருவாக வாய்ப்புள்ளதால், இது மழைப்பொழிவில் மேலும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தலாம். உலக அளவிலும் இந்தியாவிலும் வறட்சிகள் அடிக்கடி மற்றும் நீண்ட காலத்திற்கு ஏற்படுகின்றன. 2020 முதல் 2022 வரை, நாட்டின் மூன்றில் இரண்டு பங்கு பகுதிகள் வறட்சியை எதிர்கொண்டன.

நிலத்தடி நீர் அதிகமாக உறிஞ்சப்படுவது (சுமார் 70% மாவட்டங்களில்), திறனற்ற நீர்ப்பாசன முறைகள் போன்ற நீண்டகாலப் பிரச்சினைகளும் இந்த நெருக்கடியை அதிகப்படுத்துகின்றன. உலக பொருளாதார மன்றத்தின் (World Economic Forum) 2026 ஆம் ஆண்டுக்கான உலகளாவிய இடர் அறிக்கையில், இந்தியா போன்ற நாடுகளில் தண்ணீர் பற்றாக்குறை ஒரு குறிப்பிடத்தக்க மற்றும் வளர்ந்து வரும் பிரச்சனையாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. நகர்ப்புறங்களில் 40-50% வரை கசிவு மற்றும் திறனற்ற தன்மை காரணமாக நீர் இழப்பு ஏற்படுவது ஒரு முக்கிய கட்டமைப்புப் பலவீனமாகும். தேசிய அளவில் நன்னீர் பயன்பாட்டில் சுமார் 80% விவசாயத்திற்குச் செல்கிறது. எனவே, தண்ணீர் பற்றாக்குறை, விவசாயிகளின் கடன், காப்பீடு போன்றவற்றை நேரடியாகப் பாதிக்கிறது.

எதிர்காலக் கணிப்புகளும், நிபுணர்களின் பார்வையும்

குறைந்த நீர் இருப்பு, எதிர்பார்க்கப்படும் குறைந்த பருவமழை, மற்றும் கட்டமைப்பு ரீதியான பலவீனங்கள் ஆகியவை இந்தியாவின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு ஒரு சவாலான சூழ்நிலையை உருவாக்கியுள்ளன. உலக வானிலை அமைப்பு (WMO), 2026 ஆம் ஆண்டின் நடுப்பகுதிக்குள் எல் நினோ நிலைமைகள் மீண்டும் ஏற்படக்கூடும் என்றும், இது மழைப்பொழிவில் மேலும் பற்றாக்குறையை ஏற்படுத்தும் என்றும் எச்சரித்துள்ளது. அரசு மற்றும் தனியார் துறைகள், நீர் மறுசுழற்சி மற்றும் ஸ்மார்ட் மேலாண்மை போன்ற தொழில்நுட்ப தீர்வுகளுக்காக முதலீடுகளை அதிகரித்து வருகின்றன. ஆனால், உடனடி எதிர்காலம் தொடர்ந்து அழுத்தங்கள் நிறைந்ததாகவே இருக்கும்.

நீடித்த மற்றும் சுற்றுச்சூழல், சமூக, நிர்வாக (ESG) காரணிகளை நீர் உள்கட்டமைப்பு முதலீடுகளில் இணைப்பது அதிகரித்து வருகிறது. எனினும், தற்போதைய நீர் பற்றாக்குறையைச் சமாளிக்கவும், எதிர்கால இடர்களைக் குறைக்கவும், உள்கட்டமைப்பு மேம்பாடு மட்டுமல்லாமல், நிர்வாக சீர்திருத்தங்களும், மக்களிடையே விழிப்புணர்வும் தேவைப்படுகிறது.