இந்தியாவின் வரி அதிரடி: புதைபடிவ எரிபொருள் வரி இனி பசுமை வளர்ச்சிக்கு!

வரியை மாற்றும் வியூகம்: புதைபடிவ எரிபொருள் வருவாய் இனி பசுமை வளர்ச்சிக்கு!

தற்போது இந்தியாவில் புதைபடிவ எரிபொருட்கள் மீது விதிக்கப்படும் வரிகளின் வருவாயை, பசுமை ஆற்றல் மற்றும் தொழில்துறை மேம்பாட்டுத் திட்டங்களுக்குப் பயன்படுத்த ஒரு வியூகரீதியான யோசனை முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது. சென்டர் ஃபார் சோஷியல் அண்ட் எகனாமிக் ப்ரோக்ரெஸ் (CSEP) வெளியிட்டுள்ள ஒரு புதிய ஆய்வு அறிக்கை, இதற்காக புதிய வரிகளை விதிக்கவோ அல்லது கடன் வாங்கவோ தேவையில்லை என்று வலியுறுத்துகிறது. இந்த செலவு-நடுநிலை (Fiscally Neutral) அணுகுமுறை, பொருளாதார வளர்ச்சி, கார்பன் உமிழ்வைக் குறைத்தல், மற்றும் மக்களின் வருமானத்தை உயர்த்துதல் என ஒரு 'மும்மடங்கு லாபத்தை' (Triple Dividend) தரக்கூடும்.

முக்கிய அம்சம்: வரியை பசுமை திட்டங்களுக்குத் திருப்புதல்

இந்த திட்டத்தின் முக்கிய அம்சம், ஏற்கெனவே உள்ள வரி வருவாயை மாற்றி அமைப்பதாகும். நிலக்கரி மீதான ஜிஎஸ்டி (Coal GST), மற்றும் எண்ணெய், எரிவாயு மீதான சிறப்பு கூடுதல் கலால் வரி (Special Additional Excise Duty - SAED), சாலை மற்றும் உள்கட்டமைப்பு செஸ் (Road and Infrastructure Cess) போன்ற மூலங்களிலிருந்து ஆண்டுக்கு சுமார் ₹75,166 கோடி வருவாயை ஈட்ட முடியும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்த வருவாய், இரும்பு, அலுமினியம், சிமெண்ட் போன்ற கடினமான கார்பன் உமிழ்வுத் துறைகளின் (Hard-to-Abate - HTA sectors) ஆற்றல் செயல்திறனை மேம்படுத்தவும், முக்கியமாக புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் மின்சார பகிர்மான கட்டமைப்பை (Renewable Energy Transmission Infrastructure) வலுப்படுத்தவும் பயன்படுத்தப்படும்.

மூன்று விதமான முதலீட்டு முறைகள் ஆராயப்பட்டன: ஒன்று, தொழில்துறை ஆற்றல் செயல்திறனில் மட்டும் கவனம் செலுத்துவது; இரண்டு, புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் பகிர்மானத்தில் மட்டும் முதலீடு செய்வது; மூன்றாவது, இரண்டிற்கும் சமமாகப் பிரிப்பது. இதில், புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் பகிர்மானத்தில் மட்டும் முதலீடு செய்வது, கட்டுமானம், இயந்திரங்கள், விவசாயம் மற்றும் சேவைத் துறைகள் முழுவதும் பரந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதால், அதிகபட்ச ஜிடிபி (GDP) வளர்ச்சியைத் தரும் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஆய்வின் ஆழம்: பெரும் முதலீட்டுத் தேவையும், சாத்தியக்கூறுகளும்

இந்தியாவின் ஆற்றல் மாற்றத்திற்கு பெரும் முதலீடு தேவைப்படுகிறது. நிகர பூஜ்ஜிய இலக்கை (Net Zero Goal) அடைய, மின்சாரத் துறைக்கு மட்டும் 2070-ஆம் ஆண்டுக்குள் சுமார் $14.23 டிரில்லியன் தேவைப்படும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்த வரி வருவாய் மாற்றம், 2030-க்குள் 500 GW புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் திறனை ஒருங்கிணைக்க உதவும். இரும்பு, சிமெண்ட், அலுமினியம் போன்ற HTA துறைகள், மின் உற்பத்திக்குப் பிறகு கணிசமான கார்பன் உமிழ்வை ஏற்படுத்துகின்றன. உதாரணமாக, இந்தியாவின் சிமெண்ட் துறை 2050-க்குள் அதன் கார்பன் டை ஆக்சைடு (CO2) உமிழ்வை 45% குறைக்க இலக்கு வைத்துள்ளது. மேலும், நாட்டின் மின்சார பகிர்மான உள்கட்டமைப்பை வலுப்படுத்த, 2032-ஆம் ஆண்டுக்குள் ₹9 லட்சம் கோடி முதலீடு செய்ய திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. உலகளவில் பல நாடுகள் இதுபோன்று வரி வருவாயை பசுமைத் திட்டங்களுக்குத் திருப்பி விடுகின்றன. ஆனால், புதிய வரிகள் இல்லாமல், ஏற்கெனவே உள்ள வரி வருவாயிலிருந்து இவ்வளவு பெரிய தொகையைத் திரட்டுவது ஒரு தனித்துவமான அணுகுமுறையாகும்.

எனினும், முந்தைய 'சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு செஸ்' (Clean Environment Cess) போன்ற நிதிகள் 60%-க்கும் மேல் பயன்படுத்தப்படாமல் தேங்கியிருந்த வரலாற்றையும் நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். இதனால், நிதியை திறம்பட நிர்வகிப்பது மிக முக்கியம்.

சவால்களும், எச்சரிக்கை மணிகளும் (Bear Case)

இந்த திட்டம் கவர்ச்சிகரமாகத் தெரிந்தாலும், பல சவால்களும் உள்ளன. ஆண்டுக்கு ₹75,166 கோடி வருவாய் என்பது கணிசமானது என்றாலும், HTA துறைகளின் மேம்பாட்டிற்குத் தேவைப்படும் ₹1.32 லட்சம் கோடி மற்றும் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் பகிர்மான உள்கட்டமைப்பிற்கு 2030-க்குள் தேவைப்படும் ₹2.44 லட்சம் கோடி போன்ற பெரிய செலவினங்களுக்கு இது போதுமானதாக இருக்காது. எனவே, மற்ற நிதி ஆதாரங்களையும் நம்பியிருக்க வேண்டியிருக்கும்.

மேலும், ஏற்கெனவே உள்ள வரி வருவாயைச் சார்ந்திருப்பது, பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகளால் நிதி திரட்டலில் நிலையற்ற தன்மையை (Revenue Volatility) உருவாக்கலாம். இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த காலநிலை நிதித் தேவை (Climate Finance Gap) 2070-க்குள் $6.5 டிரில்லியன் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதில் மின்சாரத் துறை மட்டுமே 82% பங்களிக்கிறது. 2070-க்குள் மொத்தம் $22.7 டிரில்லியன் திரட்ட வேண்டும். வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள், குறிப்பாக மாறும் விலை போட்டி ஏல (Tariff-Based Competitive Bidding - TBCB) முறையின் கீழ் மின்சார பகிர்மான திட்டங்களில் குறைவாகவே பங்கேற்கின்றனர். இதற்கு சந்தை அமைப்பு மற்றும் மின்சாரப் பகிர்மான கழகம் (Power Grid Corporation) போன்ற அரசு நிறுவனங்களின் ஆதிக்கம் ஒரு காரணமாகும்.

### எதிர்கால பார்வை

இந்த வரி மாற்று வியூகத்தின் வெற்றி, துல்லியமான செயலாக்கம் மற்றும் தொடர்ச்சியான கொள்கை ஆதரவைப் பொறுத்தது. 'மும்மடங்கு லாபம்' என்பதை அடைய, ஆற்றல் பகிர்மான உள்கட்டமைப்பிற்கு முன்னுரிமை அளிப்பது அவசியம். இந்தியாவில் உள்ள நிறுவனங்களில் 93% நிறுவனங்கள் குறைந்த கார்பன் தீர்வுகளில் முதலீடு செய்வதாகவும், அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில் இந்த முதலீடுகள் அதிகரிக்கும் என்றும் எதிர்பார்க்கின்றன.

இருப்பினும், சமீபத்திய பட்ஜெட் ஒதுக்கீடுகள், பகிர்மானம் மற்றும் ஆற்றல் சேமிப்புக்கான நிதியில் ஒருவித இறுக்கம் இருப்பதைக் காட்டுகிறது. இது, லட்சியமான ஆற்றல் உற்பத்தி இலக்குகள் இருந்தபோதிலும், புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலை நம்பகத்தன்மையுடன் ஒருங்கிணைப்பதில் கவலைகளை எழுப்புகிறது. நீண்ட கால வளர்ச்சிக்கு, 2030 வரை ஆண்டுக்கு $160-200 பில்லியன் என்ற அளவில் நிலையான, பெரிய அளவிலான முதலீட்டை ஈர்ப்பதும், குறிப்பாக HTA துறைகள் மற்றும் முக்கிய மின் கட்டமைப்புக்கு திறம்பட பயன்படுத்துவதும் இன்றியமையாததாக இருக்கும்.