செல்வத்தை பெருக்க ஒரு பெரிய வாய்ப்பு!
இந்திய பெண்களின் நிதி அணுகல் (financial access) பல மடங்கு அதிகரித்திருந்தாலும், அது கணிசமான செல்வத்தை உருவாக்குவதற்கோ அல்லது நிதி சுதந்திரத்திற்கோ வழிவகுக்கவில்லை என்பது ஒரு முரண்பாடான உண்மை. இந்த பெரிய இடைவெளி, பெண்களின் சொத்துக்களை முறைப்படுத்தப்பட்ட முதலீடுகள் (formal investment channels) மூலம் உருவாக்கி நிர்வகிக்கும் திறனைக் கட்டுப்படுத்துவதால், ₹40 லட்சம் கோடி மதிப்பிலான சாத்தியமான GDP வளர்ச்சியை இழக்க நேரிடுகிறது.
அன்லாக் செய்யப்படும் பொருளாதார சக்தி
Lxme மற்றும் EY India நடத்திய ஒரு சமீபத்திய ஆய்வு, பெண்களின் நீண்டகால நிதி முதலீடுகளில் பங்கேற்பை அதிகரிப்பதன் மூலம், ஒரு தசாப்தத்தில் சுமார் ₹40 லட்சம் கோடி GDP-க்கு இணையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்று கணித்துள்ளது. இந்த பொருளாதார முடுக்கம், பயன்படுத்தப்படாத சேமிப்புகளை (underutilized savings) உற்பத்தித்திறன் மிக்க, வளர்ச்சி சார்ந்த மூலதனமாக (growth-oriented capital) மாற்றுவதில் தங்கியுள்ளது.
முதலீட்டில் பாலின வேறுபாடு
தரவுகள் மூலதன சந்தைகளில் (capital markets) ஒரு கடுமையான பாலின ஏற்றத்தாழ்வை வெளிப்படுத்துகின்றன. பெண்கள் மத்தியில் வெறும் 8.6% பேர் மட்டுமே மியூச்சுவல் ஃபண்ட் (mutual funds) அல்லது பங்குகளில் (equities) முதலீடு செய்கின்றனர். இது ஆண்களின் 22.3% உடன் ஒப்பிடும்போது மிகக் குறைவு. பெண்கள் வெறும் 23% பங்கு முதலீட்டாளர் கணக்குகளையும், 25% மியூச்சுவல் ஃபண்ட் ஃபோலியோக்களையும் (folios) வைத்துள்ளனர். மேலும், பெண்கள் பொதுவாக ஆண்களை விட 5 ஆண்டுகள் தாமதமாக, அதாவது 35 வயதில் முதலீடுகளைத் தொடங்குகின்றனர். தொடக்க முதலீட்டுத் தொகையும் ஆண்களுடன் ஒப்பிடும்போது பாதியாகவே உள்ளது. கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் பெண்களின் மியூச்சுவல் ஃபண்ட் AUM (Assets Under Management) இரட்டிப்பாகி, மார்ச் 2024 நிலவரப்படி ₹11.25 லட்சம் கோடி ஆக உயர்ந்திருந்தாலும், அவர்கள் தொழில்துறையின் மொத்த சொத்துக்களில் சுமார் 21-23% மட்டுமே கொண்டுள்ளனர். இந்த அளவு வேறுபாடு, பெண்களின் தனிநபர் வீட்டு உரிமையில் (sole homeowners) வெறும் 13% மற்றும் நில உரிமையில் 8% என்ற அளவுகளிலும் பிரதிபலிக்கிறது. இருப்பினும், 56% பெண்கள் தங்களது முதலீட்டு முடிவுகளை தனியாக எடுக்கத் தொடங்கியுள்ளனர் (மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இது 44% ஆக இருந்தது).
செல்வ உருவாக்கத்திற்கான கட்டமைப்பு தடைகள்
இந்த அறிக்கையின் கண்டுபிடிப்புகள், பெண்களின் நிதி செழுமையைத் தடுக்கும் பரவலான கட்டமைப்பு மற்றும் நடத்தை காரணிகளை சுட்டிக்காட்டுகின்றன. பெண்கள் சம்பாதிக்கும் ஒவ்வொரு ₹100க்கும் ஆண்களை விட சுமார் ₹73 மட்டுமே சம்பாதிக்கிறார்கள். மேலும், அவர்களின் தொழிலாளர் பங்கேற்பு விகிதம் (labor force participation rate) 41.7% ஆக உள்ளது, இது ஆண்களின் 78.8% உடன் ஒப்பிடும்போது கணிசமாக குறைவாகும். **60%**க்கும் அதிகமான பெண்கள் முறைசாரா துறைகளில் (informal sectors) பணிபுரிவதால், நிலையற்ற வருமானம் (income volatility) தொடர்ச்சியான முதலீடுகளுக்கு இடையூறாக உள்ளது. இதன் விளைவாக, பெண்கள் பெரும்பாலும் பாதுகாப்பு மற்றும் பணப்புழக்கத்திற்கு (liquidity) முன்னுரிமை அளிக்கின்றனர். ஆண்கள் ஒப்பிடும்போது, பெண்கள் தங்கத்தில் (32.6%) மற்றும் அஞ்சலக சேமிப்பு திட்டங்களில் (post office savings schemes) அதிக விருப்பம் காட்டுகின்றனர். டிஜிட்டல் அணுகலும் சீரற்றதாக உள்ளது; ஆண்களில் 58% உடன் ஒப்பிடும்போது, பெண்களில் 36% பேர் மட்டுமே ஸ்மார்ட்போன்களை (smartphones) வைத்துள்ளனர். நீண்டகால ஓய்வூதிய கருவிகளில் (retirement instruments) பெண்களின் பங்கேற்பு மிகக் குறைவாக உள்ளது, வெறும் 14.2% பெண்கள் மட்டுமே ஓய்வூதிய அல்லது வருங்கால வைப்பு நிதி (pension or provident fund) கணக்குகளை வைத்துள்ளனர். இதனால், பெண்கள் ஆண்களின் ஓய்வூதிய செல்வத்தில் சுமார் 60% மட்டுமே கொண்டுள்ளனர்.
எதிர்கால பார்வை
Lxme-EY அறிக்கை, பெண்களின் வருமான முறைகள், இடர் உணர்வுகள் (risk perceptions) மற்றும் நிதி பயணங்களுக்கு (financial journeys) ஏற்ப நிதி அமைப்புகளை மீண்டும் வடிவமைக்க (redesign) பரிந்துரைக்கிறது. இந்த மறுசீரமைப்பு, உள்நாட்டு சேமிப்பு மற்றும் முதலீட்டு ஓட்டங்களை வலுப்படுத்துவதோடு மட்டுமல்லாமல், குறிப்பிடத்தக்க பொருளாதார வளர்ச்சியையும் ஊக்குவிக்கும். பிரதம மந்திரி ஜன்தன் யோஜனா (PMJDY) போன்ற அரசாங்க முன்முயற்சிகள், லட்சக்கணக்கான பெண்களுக்கு கணக்குகளை வழங்கியுள்ளன, மேலும் சுகன்யா சம்ரித்தி யோஜனா போன்ற திட்டங்கள் அடிப்படையானவை. இருப்பினும், முழு திறனை அடைய அணுகலை விட அதிகம் தேவைப்படுகிறது; உண்மையான செல்வ உருவாக்கத்தையும், நாடு முழுவதும் உள்ள பெண்களின் பொருளாதார அதிகாரத்தையும் (economic empowerment) வளர்க்க, தனிப்பயனாக்கப்பட்ட தயாரிப்புகள் (tailored products), சிறந்த நிதி கல்வியறிவு (financial literacy) மற்றும் மேம்பட்ட டிஜிட்டல் உள்ளடக்கம் (digital inclusion) அவசியம் என்று அறிக்கை வலியுறுத்துகிறது.