இந்தியாவின் உற்பத்தித்திறன் இடைவெளி: சீனாவை விட பின்தங்கிய நிலை - முதலீட்டாளர்கள் கவனிக்க வேண்டியவை!

கடந்த 2000 ஆம் ஆண்டு முதல், இந்திய தொழிலாளர்களின் உற்பத்தித்திறன் (Labor Productivity) சீன தொழிலாளர்களை விட சுமார் **$30,000** அதிகமாக பின்தங்கியுள்ளது. இந்தியாவின் பொருளாதாரம் வளர்ந்தாலும், அதிக லாஜிஸ்டிக்ஸ் செலவுகள் மற்றும் முறைசாரா துறையை (Informal Sector) சார்ந்திருப்பது போன்ற காரணங்களால் உற்பத்தித்திறன் வளர்ச்சி தடைபட்டுள்ளதாக ஒரு அறிக்கை கூறுகிறது. முதலீட்டாளர்களுக்கு இந்த இடைவெளி மிகவும் முக்கியமானது, ஏனெனில் இது மொத்த வருவாய் வளர்ச்சிக்கும், திறமையான லாபகரமான செயல்திறனுக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

என்ன நடந்தது?

சமீபத்திய ஆய்வு அறிக்கை ஒன்று, இந்தியா மற்றும் சீனா, வியட்நாம் போன்ற ஆசிய நாடுகளுக்கும் இடையிலான தொழிலாளர் உற்பத்தித்திறனில் (Labor Productivity) ஒரு பெரிய வேறுபாடு வளர்ந்து வருவதை சுட்டிக்காட்டுகிறது. 2000 ஆம் ஆண்டு முதல், இந்திய மற்றும் சீன தொழிலாளர்களுக்கு இடையிலான உற்பத்தித்திறன் இடைவெளி ஒரு தொழிலாளிக்கு $30,000 க்கும் அதிகமாக விரிவடைந்துள்ளது.

1995 முதல் இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) ஒரு தொழிலாளியின் வருவாய் மும்மடங்கு வளர்ந்திருந்தாலும், இந்த வளர்ச்சியின் வேகம் குறைந்துள்ளது. குறிப்பாக 2010களில், ஆண்டு உற்பத்தித்திறன் வளர்ச்சி முந்தைய தசாப்தத்தின் 5.3% இலிருந்து 3.4% ஆக குறைந்துள்ளது.

முதலீட்டாளர்களுக்கு இது ஏன் முக்கியம்?

பங்குச் சந்தை முதலீட்டாளர்களுக்கு, தொழிலாளர் உற்பத்தித்திறன் என்பது ஒரு பொருளாதார புள்ளிவிவரம் மட்டுமல்ல; இது நிறுவனங்களின் செயல்திறனின் நேரடி அளவீடு ஆகும். உற்பத்தித்திறன் வளர்ச்சி என்பது, ஒரு நிறுவனம் அதன் தொழிலாளர் செலவினங்களுக்கு எவ்வளவு மதிப்பை உருவாக்குகிறது என்பதைக் குறிக்கிறது. தேசிய உற்பத்தித்திறன் வளர்ச்சி மெதுவாகவோ அல்லது உலகளாவிய போட்டியாளர்களை விட பின்தங்கியோ இருக்கும்போது, நிறுவனங்கள் அதிக இயக்கச் செலவுகளுடன் (Operating Costs) போராட வேண்டியிருக்கும். ஒரு நிறுவனம் தன்னியக்கமாக்கல் (Automation), சிறந்த செயல்முறைகள் அல்லது அளவின் மூலம் அதன் உற்பத்தித்திறனை மேம்படுத்த முடியாவிட்டால், லாப வரம்புகள் (Profit Margins) அழுத்தத்திற்கு உள்ளாகும்.

லாஜிஸ்டிக்ஸ் மற்றும் கட்டமைப்பு தடைகள்

இந்த அறிக்கையின்படி, இந்தியாவின் லாஜிஸ்டிக்ஸ் செலவுகள் தற்போது அதன் GDP-யில் சுமார் 13-14% ஆக உள்ளது. இது சீனாவில் உள்ள 8-9% உடன் ஒப்பிடும்போது அதிகம். முதலீட்டாளர்களுக்கு, இது ஒரு செயல்பாட்டு குறைபாட்டின் (Operational Disadvantage) தெளிவான அறிகுறியாகும். அதிக லாஜிஸ்டிக்ஸ் செலவுகள், இந்திய உற்பத்தியாளர்களுக்கு ஒரு மறைமுக வரியைப் போல செயல்படுகின்றன, உலகளாவிய போட்டியாளர்களுடன் விலை மற்றும் விநியோக வேகத்தில் போட்டியிடும் திறனைக் குறைக்கின்றன. அரசாங்கம் உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்த கொள்கைகளை அறிமுகப்படுத்தியிருந்தாலும், இந்த இடைவெளி ஒரு கட்டமைப்பு சவாலாகவே உள்ளது.

பொருளாதார சீர்குலைவுகளின் தாக்கம்

இந்தியாவின் உற்பத்தித்திறன் வளர்ச்சிப் பாதையில் 2016 பணமதிப்பிழப்பு, சரக்கு மற்றும் சேவை வரி (GST) அமலாக்கம் மற்றும் நிதித்துறையில் பணப்புழக்கப் பிரச்சினைகள் போன்ற பல தடைகளைச் சந்தித்துள்ளது. கோவிட்-19 பெருந்தொற்று இந்த சிக்கல்களை மேலும் மோசமாக்கியது, 2020 இல் உற்பத்தித்திறனில் 12.3% கூர்மையான வீழ்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. பெரிய முறைசாரா துறையை (Informal Sector) கொண்ட ஒரு பொருளாதாரத்தைச் சார்ந்து இருப்பது, முறையான, தானியங்கு மற்றும் டிஜிட்டல் வணிகங்களின் பின்னடைவு இல்லாததால், ஆபத்தை அதிகரிக்கிறது.

வாய்ப்புகள் எங்கே உள்ளன?

இந்த சவால்களுக்கு மத்தியிலும், சில நேர்மறையான விஷயங்களும் உள்ளன. அரசாங்கத்தின் உற்பத்தி சார்ந்த ஊக்கத்தொகை (PLI) திட்டங்கள் மற்றும் 'China+1' உத்தி ஆகியவை மின்னணுவியல், மருந்துகள் மற்றும் வாகன உதிரிபாகங்கள் போன்ற உயர் மதிப்புத் துறைகளுக்கு ஊக்கமளித்துள்ளன. இந்த முயற்சிகள் உற்பத்தி அதிகரிப்பை ஊக்குவிப்பதையும், பல ஆண்டுகளாக நிலையானதாக இருந்த GDP-யில் உற்பத்தித் துறையின் பங்களிப்பை மேம்படுத்துவதையும் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன. முதலீட்டாளர்கள், வருவாயை மட்டும் வளர்க்காமல், இந்த திட்டங்களைப் பயன்படுத்தி தங்களின் சொந்த உற்பத்தித்திறன் மற்றும் முதலீடு செய்யப்பட்ட மூலதனத்தின் மீதான வருவாயை (ROIC) மேம்படுத்தும் நிறுவனங்களைக் கண்காணிக்க வேண்டும்.

முதலீட்டாளர்கள் எதைக் கண்காணிக்க வேண்டும்?

தனிப்பட்ட நிறுவனங்கள் இந்த மேக்ரோ சவால்களை எவ்வாறு நிர்வகிக்கின்றன என்பதில் முதலீட்டாளர்கள் கவனம் செலுத்த வேண்டும். செயல்பாட்டுத் திறனைப் பற்றிய நிர்வாகத்தின் கருத்துக்கள், தொழிலாளர் சார்புநிலையைக் குறைப்பதற்கான தொழில்நுட்ப ஒருங்கிணைப்பின் வெற்றி மற்றும் துறை சார்ந்த அழுத்தங்கள் இருந்தபோதிலும் லாப வரம்புகளைப் பராமரிக்கும் அல்லது விரிவுபடுத்தும் திறன் ஆகியவை முக்கியமாகக் கண்காணிக்கப்பட வேண்டும். ஒரு நிறுவனத்தின் லாப வரம்பு விரிவாக்கம் மற்றும் மூலதனத் திறன் ஆகியவற்றில் அதன் சக நிறுவனங்களுடன் ஒப்பிடும்போது அதன் செயல்திறனைக் கண்காணிப்பது, வருவாய் வளர்ச்சியை மட்டும் பார்ப்பதை விட நீண்ட கால நிலைத்தன்மையை சிறப்பாகப் பிரதிபலிக்கும். இறுதியாக, தேசிய உள்கட்டமைப்பு திட்டங்களின் முன்னேற்றத்தைக் கவனிப்பது முக்கியம், ஏனெனில் லாஜிஸ்டிக்ஸ் மற்றும் விநியோகச் சங்கிலித் திறனில் ஏற்படும் மேம்பாடுகள் உற்பத்தி மற்றும் ஏற்றுமதி சார்ந்த துறைகளின் கீழ்மட்டத்தை நேரடியாகப் பாதிக்கும்.