அரசு கூறும் வறுமை விகிதம் கேள்விக்குறி!
இந்தியாவின் வறுமை விகிதம் வெறும் 5% ஆக குறைந்துவிட்டதாக மத்திய அரசு தெரிவித்து வரும் நிலையில், பொருளாதார நிபுணர் சந்தோஷ் மெஹ்ரோத்ரா இந்தக் கணக்கீடுகளுக்குக் கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்துள்ளார். இந்த 5% என்ற எண்ணிக்கை, வறுமையை வரையறுப்பதில் சரியான முறைகள் (methodology) பின்பற்றப்படவில்லை என்றும், இதனால் உண்மை நிலவரம் மறைக்கப்படுவதாகவும் அவர் குற்றம் சாட்டியுள்ளார்.
நிபுணரின் மாற்று மதிப்பீடு: 26% வறுமையா?
2022-23 நுகர்வோர் செலவின ஆய்வின் (Consumer Expenditure Survey) அடிப்படையில் அரசின் புள்ளிவிவரங்கள் வெளியிடப்பட்டாலும், 2011-12 ஆய்வோடு ஒப்பிடும்போது பயன்படுத்தப்பட்ட முறைகளில் பெரிய வித்தியாசம் உள்ளதால், நேரடி ஒப்பீடு செல்லாது என்கிறார் மெஹ்ரோத்ரா. டெண்டுல்கர் மற்றும் ரங்கராஜன் கமிட்டி போன்ற ஆய்வு முறைகளைப் பயன்படுத்தினால், உண்மையான வறுமை விகிதம் சுமார் 26% ஆக இருக்கும் என்று அவர் கணக்கிட்டுள்ளார். உலக வங்கி, ஒரு நாளைக்கு $3.00 (2021 PPP) என்ற சர்வதேச வறுமைக் கோட்டின் அடிப்படையில், 2022-23 இல் இந்தியாவின் தீவிர வறுமை 5.3% என மதிப்பிட்டுள்ளது. இது அரசின் கூற்றோடு ஓரளவு ஒத்துப்போனாலும், மெஹ்ரோத்ராவின் மதிப்பீட்டோடு ஒப்பிடும்போது இதுவும் வேறுபடுகிறது.
விவசாயம் அல்லாத வேலைவாய்ப்புகள் குறைவு, ஊதியம் தேக்கம்!
வேலைவாய்ப்பு சந்தையிலும் (Labour Market) பல சிக்கல்கள் இருப்பதாக மெஹ்ரோத்ரா சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். விவசாயம் அல்லாத துறைகளில் வேலைவாய்ப்பு வளர்ச்சி கணிசமாகக் குறைந்துள்ளது. இதனால், கோவிட்-19க்குப் பிறகு சுமார் 8 கோடி பேர் மீண்டும் விவசாயத்திற்கே திரும்ப வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. மொத்த வேலைவாய்ப்பில் விவசாயத்தின் பங்கு 42.5% இலிருந்து 46.1% ஆக உயர்ந்துள்ளது. உயர் உற்பத்தித்திறன் கொண்ட துறைகளில் போதுமான வேலைவாய்ப்புகள் உருவாகாததால், உண்மையான ஊதியங்கள் (Real Wages) தேக்கமடைந்துள்ளன. 2024-25 பொருளாதார ஆய்வறிக்கையின்படி (Economic Survey), இந்தியாவில் அதிகரித்து வரும் இளைஞர்களுக்கு வேலை கொடுக்க, 2030 வரை ஆண்டுக்கு சராசரியாக 78.5 லட்சம் விவசாயம் அல்லாத வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்க வேண்டும் எனத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
வீட்டுக்கடன் உயர்வு: தங்கக்கடன்கள் புதிய உச்சம்!
இந்தியாவின் பொருளாதாரத்தில் மிகவும் கவலை அளிக்கும் விஷயம் என்னவென்றால், மக்களின் சேமிப்பு (Savings) குறைந்து கொண்டே வரும் நிலையில், வருமான பற்றாக்குறையை ஈடுசெய்ய வீட்டுக்கடன்கள் (Household Debt) வரலாறு காணாத அளவுக்கு உயர்ந்துள்ளன. 2000-2011 காலகட்டத்தில் சராசரியாக 22.9% ஆக இருந்த வீட்டு சேமிப்பு விகிதம், 2012-2023 காலகட்டத்தில் 18.4% ஆகக் குறைந்துள்ளது. மேலும், 2019-20 முதல் 2024-25 வரையிலான காலகட்டத்தில் குடும்பக் கடன்கள் 102% அதிகரித்துள்ளன. நாட்டின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) குடும்பக் கடன்களின் பங்கு, 2015 இல் 26% ஆக இருந்தது, தற்போது 42% ஆக உயர்ந்துள்ளது. இந்தக் கடன்களில் தனிநபர் கடன்கள் (Personal Loans), கிரெடிட் கார்டுகள், குறிப்பாக தங்கக் கடன்கள் (Gold Loans) மிக அதிக அளவில் உயர்ந்துள்ளன. வங்கிகளில் தங்கக் கடன்களின் வாராக்கடன் (NPAs) மார்ச் முதல் ஜூன் 2024 வரையிலான காலகட்டத்தில் **21%**க்கும் மேல் உயர்ந்துள்ளது. இது மக்களின் நிதி நெருக்கடியை காட்டுகிறது.
பணமதிப்பிழப்பு பாதிப்பு, எதிர்கால அபாயங்கள்!
கடந்த கால பணமதிப்பிழப்பு (Demonetisation) நடவடிக்கை போன்ற கொள்கை முடிவுகள், சிறு, குறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களை (MSMEs) பாதித்து, வேலை இழப்புகளை ஏற்படுத்தியதாகக் கூறப்படுகிறது. அமைப்புசாரா விவசாயம் அல்லாத துறைகளில் சில வளர்ச்சி இருந்தாலும், அவை பெரும்பாலும் முறைசாராதவையாகவும், குறைந்த உற்பத்தித்திறன் கொண்டவையாகவும் உள்ளன. மக்கள் கடன் வாங்கி நுகர்வுக்குப் பயன்படுத்துவது, சொத்துக்களைக் குறைத்து, நீண்டகால வளர்ச்சிக்குத் தடையாக உள்ளது. குறிப்பாக, பாதுகாப்பற்ற கடன்கள் (unsecured loans) அதிகமாக இருப்பதால், வட்டி விகிதங்களில் மாற்றம் ஏற்பட்டால், கடன் சிக்கல்கள் (defaults) ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது.
நிலையான வளர்ச்சிக்கு என்ன செய்ய வேண்டும்?
இந்தியாவின் நிலையான பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும், உலக அரங்கில் ஒரு வல்லரசாக மாறுவதற்கும், வீட்டு சேமிப்பை கடன் சார்ந்த நுகர்வுக்குப் பயன்படுத்துவதை நிறுத்தி, உற்பத்தி சொத்துக்களில் (productive assets) முதலீடு செய்வதே முக்கியம். உற்பத்தி மற்றும் சேவைத் துறைகளில், தரமான, அதிக உற்பத்தித்திறன் கொண்ட வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்குவதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும். தேக்கமடைந்த ஊதியங்கள், குறைந்து வரும் சேமிப்பு, அதிகரித்து வரும் வீட்டுக்கடன் போன்ற அமைப்பு ரீதியான பலவீனங்களை சரிசெய்வது, அனைவரையும் உள்ளடக்கிய நிலையான வளர்ச்சிக்கு மிக அவசியம்.